Gelovige ouders

Daar blijven Farao en de krokodillen van af! dat Jochebed haar k reeds opgedragen h

In gedachten treden we een eenvoudige woning binnen in het land van Gosen. Een slavenwoning. In Exodus gaat het over de wondere leidingen Gods met dat Israël. De leiding uit Egypte, door de woestijn, naar het beloofde land Kanaan. En van grote betekenis daarbij is het zo pasgeboren jongetje in het huisje van Amram en Jochebed. Het eerste wat ons gezegd wordt in het tekstvers van onze overdenking is, dat de ouders gelovige ouders zijn. Dat is een voorrecht. Wat een genade en eeuwig wonder om gelovige ouders te mogen zijn en ook gelovige ouders te hebben! Amram is de zoon van Kehath uit de stam van Levi. Zijn naam betekent: Door God verheven'. Hij is met al Gods volk verhoogd uit de drek. De Heere heeft hem opgehaald uit de staat van zijn verlorenheid, ja uit de nacht van zijn zondeleven en gebracht tot het koninkrijk van Zijn wonderbaar licht. Hij mag delen in de verhoging van de Heere Jezus Christus, want er staat: oor het geloof... Dat is het geloof dat met Christus verenigt en Zijn weldaden deelachtig maakt. Dat is vader. En nu moeder. Haar naam is Jochebed. En bij de overdenking van de betekenis daarvan trillen de zielesnaren van Gods Kerk, want deze naam betekent: De HEERE alleen de eer' of: Jehova's roem'. Die moeder mag bij bevinding Psalm 89:8 kennen: Gij toch. Gij zijt hun roem, de kracht van hunne kracht. Uw vrije gunst alleen wordt d' ere toegebracht'. Wat een voorrecht uit zulke ouders geboren te worden! Dat wil vanzelf niet zeggen dat we daarmee ook automatisch uit God geboren zijn, want daar is een andere weldaad voor nodig. Geloof maar gerust ind, dragende nog in haar, eeft aan de troon der

genade.

Het was toch zo'n bange tijd waarin hij geboren werd! We kennen de geschiedenis. Er zat een Farao op de troon van Egypte, die Jozef niet gekend had. Toen Jozef nog leefde, was het nog uit te houden, maar na zijn dood is de ellende begonnen. Die Farao zag een bedreiging in het volk van Israël. En toen heeft hij dat volk de oven ingedreven, de oven der verdrukking. Maar waar hij nu geen erg in had. was dit: De God van dat volk was daarin met hen. Want hoe meer dat volk verdrukt werd, hoe groter het werd. Ze werden gegeseld, verdrukt en vertrapt, kortom vernederd tot een slavenvolk dat de tichelovens moest bevoorraden. Ze zagen zwart vanwege hun dienstbaarheid. En omdat dit allemaal niet hielp, hebben de vroedvrouwen Sifra en Pua de opdracht ontvangen alle jongetjes bij de geboorte te doden. Maar wat blijkt ook dat een misrekening. Want die zusters hebben meer van die Godsvreze! En dan gaat die duivelse Farao tenslotte zo ver, dat hij de jongetjes in de Nijl laat werpen.

In die tijd wordt Mozes geboren. Voor de Nijl? Om verbrijzeld te worden door de machtige kaken van de krokodillen? Kun je toch begrijpen! Amram en Jochebed hebben hun kindje maar wat goed verborgen. En waardoor is hij nu verborgen? Door zijn ouders? Nee, de tekst zegt: door het geloof! Dus ten diepste heeft God Zélf hem verborgen. Mozes zal er later van gewagen: Die in de Schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen. Zo is Mozes dus verborgen en zijn ouders hebben daarin

een verborgen leven met de Heere. Waarom? Wel. omdat zii zagen dal hij. (het kindje) schoor: was. Maar alle kleine kindertjes zijn toch lief en schoon? Ja, maar dit 'schoon' in de ogen van Amram en Jochebed heeft iets bijzonders. Ze zien er de glans des Heeren op. Dit kind is niet alleen hun kind, maar bovenal Góds kind. God gaat in dit kind Zijn belofte vervullen. Hij gaat dit kind gebruiken als middel in Zijn hand om een volk in nood en dood uit te leiden. De naam van dit kind gaat de Heere verbinden aan 'Exodus', dat wil zeggen aan de uitleiding van Zijn volk. En daarom is hij in het geloof door z'n gelovige ouders verborgen. Drie maanden lang. En ja. houdt dan zo'n kind nog eens langer stil. Dat is schier onmogelijk. Dan weten we van het biezen kistje en zijn tewaterlating in de Nijl. Kijk, daar drijft een arkje op de Nijl. Dat is Israëls behouden is, al heeft er nog niemand erg in. Want de Ark is Christus. Is Israël in nood, Er zal verlossing komen,

Zijn goedheid is zeer groot... Kijk, daar blijven Farao en de krokodillen van af, want dit is van de Heere en vóór de Heere. De Heere verlene ons uit dit alles maar lessen waarmee we eeuwigheidswinst mogen doen. Het zij dan door genade en om Zijn welbehagen ook voor ons van toepassing: Ik ben uw God en uws zaads God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen