Het gezag van een dienaar

In zijn tweede brief aan de gemeente van Korinthe blijkt dat de verhouding tussen Paulus en de gemeente niet meer zo gespannen is als ze geweest is. Deze verhouding heeft geruime tijd onder grote druk gestaan. De eerste brief aan de Korinthiërs heeft daarin geen verandering kunnen brengen. Het schijnt intussentijd alleen nog maar erger geworden te zijn. Niet lang daarna heeft de apostel Paulus daarom opnieuw naar de pen gegrepen. Onder tranen heeft hij een nieuwe scherpe brief aan de Korinthiërs geschreven (2 Korinthe 2:4). Tegelijk heeft hij afgezien van een in het vooruitzicht gesteld bezoek aan de gemeente. Dat was beter om het conflict niet verder te laten opvlammen. Wel heeft Paulus Titus naar de gemeente gezonden (2:12 en 7:6). In grote zorg over de gemeente is Paulus hem in Macedonië tegemoet gereisd om door hem op de hoogte gebracht te worden over de situatie in de gemeente.

Intussen heeft hij van hem goede berichten ontvangen. Dat de lucht nog niet helemaal is opgeklaard blijkt wel. Zo maakt men Paulus kennelijk verwijten over het feit dat hij niet op de afgesproken tijd naar Korinthe is gekomen. Paulus moet zich daartegen verdedigen door erop te wijzen dat hij daarvoor gezien de gerezen spanning een goede reden had. Het geschil over een tuchtzaak is opgelost. Paulus roept nu zelfs op tot vergevingsgezindheid jegens de persoon die het betrof. Andere spanningen zijn gebleven. Uit de brief blijkt in elk geval dat bepaalde mensen erin waren geslaagd grote afbreuk hadden te doen aan het apostelschap van Paulus. Naast het niet houden van een afspraak worden hem ook verwijten gemaakt over zijn presentatie en zelfs over het feit dat hij geen honorarium had gevraagd. Tegenover dat alles waakt Paulus ervoor zichzelf te gaan aanprijzen. Zijn beste aanbeveling is het bestaan van de gemeente zelf. Zijn gezag ligt niet in zijn persoon of in zijn kwaliteiten als spreker, maar in de bediening van het Evangelie, die hem door God is toevertrouwd. De bediening van het Evangelie is de bediening van de verzoening. Zo zijn wij dan gezanten van Christuswege, alsof God door ons bade; wij bidden u van Christus' wege: aat u met God verzoenen (2 Korinthe 5:20). Om dit werk te doen moet i Paulus veel verdrukkingen lijden en zichzelf en eigen krachten meer en meer leren verloochenen. Hij heeft een schat in een aarden vat. Maar juist als het vat breekt, schittert de schat. Alleen de Evangeliebediening geeft Paulus gezag. Als dienaar van het Evangelie vraagt Paulus de gemeente dan ook gehoorzaamheid aan de richtlijnen die hij geeft voor het leven in en buiten de gemeente, medewerking aan de geplande collecte voor de arme christenen in Jeruzalem en ook respect voor zijn apostelschap van degenen die geloof gehecht hadden aan de verdachtmaking van zijn persoon.

Wat geeft gezag aan een dienaar van het Woord? Niet zijn persoonlijke kwaliteiten, zijn vaardigheid in het spreken of welke bekwaamheden dan ook waarover hij mag beschikken. Maar alleen de bediening van het Evangelie waartoe de Heere hem heeft afgezonderd en die de Heere hem op de schouders legt. En dat geldt op hun wijze ook de ouderlingen en diakenen. Beseffen we vandaag de dag wel voldoende hoe de Heere Zijn Kerk regeert? Mijn Koning is gezalfd door Mijn beleid: ij, door Mijn hand op Sions troon verheven, heerst op de berg van Mijne heiligheid (Psalm 2:3, berijmd).

Informatie

Schrijver: ijd: aulus, een apostel van Jezus Christus, 1:1. Tijdens de derde zendingsreis, op weg door Macedonië, waarschijnlijk in Filippi; in het najaar van 56 n. Chr.

Adres: Thema: De gemeente van Korinthe Het gezag van een Evangeliedienaar

Inhoud

1:1-2 Inleiding

1:3-7:16 8:1-9:15 De aard van Paulus' apostelschap Het collecteschema voor de arme christenen in Jeruzalem

10:1-12:21 Paulus' antwoord aan degenen die zijn apostelschap verdacht maken

13:1-13 Slotvermaningen, groet en zegenbede

Kerntekst 2 Korinthe 4:11

Want wij die leven, worden altijd aan de dood overgegeven om Jezus' wil; opdat ook het leven van Jezus in ons sterfelijk vlees zou geopenbaard worden.

Leeswijzer

De aard en kracht van de Evangelieprediking 2:14-17; 3:1-18; 4:1-15:5:11-21 Paulus' verdrukkingen als Evangeliedienaar 1:3-11; 4:7-11:16-18; 6:1-10:11:16-33 Hemelverlangen 5:1-10 Gemeenschap met ongelovigen 6:11-1 8; 7:1 Droefheid 2:1-4:7:2-16 Wederopname van een boetvaardige 2:5-11

Verwijzing naar het Oude Testament

Paulus wijst op de uitnemendheid van de bediening van het genadeverbond in het Nieuwe Testament boven die van die van het Oude Testament, 2 Korinthe 3. Hij citeert daarnaast ook herhaaldelijk uit het Oude Testament, bijvoorbeeld in Exodus 16:18, in het kader van de collecte.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen