Zal het lukken?
deel 2
'Dag! Veel plezier!' Papa en mama stappen in de auto. Ze hebben Martin weggebracht voor zijn logeerpartij bij Chris op de boerderij. Ja, Martin gaat toch logeren! Hij heeft er zoveel zin in! De dag nadat Martin in zijn bed had geplast heeft mama haar zus, tante Joke, opgebeld. En zij heeft uitgelegd wat er aan de hand is met Martin. Nou, tante Joke twijfelde geen moment. 'Martin is gewoon welkom, hoor!' had ze gezegd, 'ledereen hier plast wel eens in zijn bed, dus ik ben het wel gewend om bedden te verschonen!' Martin moest daar een beetje om lachten, ledereen? Zelfs oom Henk? En die grote broer van Chris, Martijn? Tante Joke zal wel een grapje maken! Toen heeft mama gezegd dat Martin gewoon moest gaan logeren. En nu...nu is het zover! Eindelijk! Samen met Chris en oom Henk en tante Joke zwaait Martin papa en mama uit. Voordat papa en mama wegrijden, roept mama Martin nog even. Martin loopt naar de auto. Mama draait het raampje open en dan fluistert ze: 'Je weet het hè, Martin, als het moeilijk is....' En dan laat ze twee gevouwen handen zien.
Martin weet wat mama bedoelt. Bidden. Mama en Martin hebben het erover gehad. Dat je alles tegen de Heere God mag zeggen en ook alles mag vragen. Dat Martin ook mag vragen of de Heere God wil zorgen dat hij niet meer in zijn bed plast. Mama heeft ook gezegd dat de Heere niet altijd geeft wat we willen. Maar het alleen al tegen de Heere zeggen, kan je rustig maken. Martin lacht naar mama. 'Ik zal het niet vergeten, ' belooft hij. Dan rijden papa en mama echt weg. Even later zijn Chris en Martin druk aan het spelen. Er is van alles te doen op de boerderij. De dag vliegt om. Na het avondeten gaan Chris en Martin al snel naar bed. Ze zijn zo moe van al dat buiten spelen! Het duurt niet lang of Chris en Martin slapen. Het is midden in de nacht als Martin opeens met een schok wakker wordt. Geschrokken kijkt hij om zich heen. Waar is hij? En gelijk weet hij het weer: op de boerderij! Maar gelijk weet hij ook wat anders: zijn bed is nat. Tóch! En hij had zo gehoopt dat het niet zou gebeuren. Opeens begint Martin te huilen. 'Mama, mama!' roept hij. Maar mama komt niet. 't Is tante Joke die komt. Chris, die ook wakker geworden is, heeft haar geroepen. Gelijk ziet ze wat er aan de hand is. 'Ach Martin, is het toch fout gegaan? ' zegt ze. En ze strijkt net als mama altijd doet over Martins haren. Martin wordt iets rustiger. O, wat schaamt hij zich! Het lijkt wel of tante Joke zijn gedachten kan lezen, want ze zegt: 'Je hoeft je nergens voor te schamen, hoor Martin. Ik verschoon snel jouw bed en morgen was ik de hele boel. Dan is morgenavond alles weer lekker schoon en droog.' Dan gaat ze naast Martin zitten. 'Zal ik je eens wat vertellen? ' zegt tante Joke. En dan vertelt tante Joke wat Martin eigenlijk al wist. Dat tante Joke vroeger ook altijd in bed plaste. Maar dat dat over is gegaan. 'En weet je, ' zegt ze, 'heel soms, dan plas ik nog wel eens in bed! Maar daar kan ik
niks aan doen. Net zo als jij er niks aan kan doen dat je in bed plast. Soms heb je dat. Als je heel zenuwachtig bent. Of als er iets spannends gaat gebeuren.' Tante Joke verschoont Martins bed. Als ze klaar is geeft ze Martin zomaar een kus. Ook Chris krijgt er één. 'Nou jongens, ' zegt ze, alsof er niks gebeurd is, 'lekker slapen hoor en tot morgen!' Martin ligt nog een tijdje wakker. Hij denkt na over wat tante Joke verteld heeft. Maar hij denkt ook aan wat mama met haar handen liet zien. En daar, in de donkere kamer, onder de dekens, vouwt hij zijn handen. En hij vraagt of de Heere hem wil helpen. Ook als het misschien morgennacht wéér fout zal gaan. Mama heeft gelijk: Martin wordt rustig. En al snel slaapt Martin weer.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 juli 2007
Daniel | 24 Pagina's