Zes miljoen

Antisemitisme - een ander woord voor Jodenhaat - was aan het begin van de vorige eeuw niet zo vreemd. De Joden hebben de hele geschiedenis door te maken gehad met spot, haat en uitsluiting. Zelfs de christelijke kerk bleef hierin niet onschuldig. 'De Joden hadden immers de Heere Jezus aan het kruis genageld? Dat gaf wel aan wat voor mensen het waren!' Bloedige kruistochten waren het gevolg... Tijdens de Middeleeuwen werden Joden vaak niet toegelaten in gilden, omdat ze onbetrouwbaar, lui en gierig zouden zijn. In de 19e eeuw had men weer een andere reden bedacht om Joden uit te sluiten: ze zouden, net als negers, zwakker en dommer zijn dan Europeanen, zo werd gezegd.

Rond 1900 werden, vooral in Duitsland en (toen nog) Oostenrijk-Hongarije, anti-Joodse ideeën geaccepteerd. Het Germaanse ras werd verheerlijkt, en andere bevolkingsgroepen, zoals zwarten, gehandicapten en Joden waren minderwaardig. Het verlies wat Duitsland leed na de Eerste Wereldoorlog versterkte de Jodenhaat. Adolf Hitier maakte hier handig gebruik van en ging de anti-Joodse ideeën van zijn partij, de NSDAP, op een aantrekkelijke manier aan de man brengen. Hij gebruikte daar kranten, radio en film voor en wist op die manier een groot aantal burgers te bereiken. Ook wist hij heel goed hoe hij zijn luisteraars kon vermaken.

Steeds meer mensen raakten overtuigd van zijn ideeën. De nazi's zagen de Joden als ziektekiemen die de Duitse natie ziek maakten. En, zo zei Hitier, ziektekiemen moet je uitroeien. Op de vraag wat er met de Joden in Europa moest gebeuren, werd door Hitier en de zijnen geantwoord: 'uitroeien en vernietigen'. Het Joodse ras moest uitgezuiverd worden uit de Duitse natie.

'Vernietiging'

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de plannen van de NSDAP ijzingwekkende werkelijkheid. Steeds meer werden de Joden in een hoek gedrukt. Er werd een 'J' in hun persoonsbewijs gestempeld, ze moesten herkenbaar zijn door een Jodenster te dragen, ze mochten niet meer op openbare plaatsen komen, ze mochten op den duur niet meer deelnemen aan het gewone dagelijkse leven. Door grote razzia's te organiseren werden veel Joden uit de grote steden tegelijkertijd opgepakt en op de trein gezet naar kampen, zoals Westerbork in Drenthe.

Als beesten stonden ze tegen elkaar geklemd: een lange treinreis in een donkere veewagon. Grote, holle, angstige ogen keken naar buiten voor de deuren gesloten werden. Slechts een enkel streepje licht kierde naar binnen. Zo begon de reis naar een van de doorgangskampen zoals Westerbork in Drenthe, Vught in Noord-Brabant, of Theresienstadt in Tsjechie. In deze kampen werden de Joden verzameld en vervolgens na korte of langere tijd opnieuw op transport gezet, naar een concentratiekamp of een vernietigingskamp. Grote beloften als: 'Arbeit macht frei' (als je hard werkt, krijg je de vrijheid) gaven hoop op een betere toekomst. De bittere werkelijkheid was anders... 102.000 keer is er in kamp Westerbork een mens gestorven. 5000 overleefden het kamp... In concentratiekampen moest hard gewerkt worden en was het slecht gesteld met de hygiëne. Ziekten, zoals tyfus, braken uit en velen stier-

ven door ondervoeding en uitputting. Anderen moesten hun eigen graf graven en werden vervolgens neergeschoten. In het kamp Bergen-Belsen stierven alleen al tussen januari en april 1945 zo'n 35.000 mensen, waaronder Margot en Anne Frank. Overigens waren niet al deze slachtoffers van Joodse afkomst. In de vernietigingskampen Auschwitz en Treblinka, die beiden in Polen lagen, vielen de meeste slachtoffers. Bij aankomst in het kamp werden de gezonde en sterkere mannen gescheiden van de zwakkeren, vooral vrouwen, kinderen en bejaarden. De sterke mannen werden aan het werk gezet, de anderen werden naar kleedkamers gebracht om te gaan douchen. Met een stuk zeep en een handdoek in hun hand keken ze verbaasd naar de douchekoppen waar geen water uitkwam. Het blauwzuurgas deed snel zijn werk in deze gaskamers. Binnen een half uur waren de slachtoffers overleden. Het aantal doden wordt geschat op 1.100.000 tot 1.500.000 in Auschwitz en minimaal 800.000 in Treblinka. Getallen waar je stil van wordt...

'Yad Vashem'

Nooit zal het Joodse volk de jaren '39-'45 kunnen vergeten... Een groot deel van hun volk is in die jaren van de aardbodem weggevaagd. In Jeruzalem is een gedenkmonument opgericht: Yad Vashem. Naast een 'Hal van Namen', waarin de namen geschreven zijn van de Joden die zijn omgekomen tijdens de Holocaust, is er ook een park voor 'Rechtvaardigen onder de volken'. Dit zijn mensen, niet-joden, die tijdens de vervolging het leven van Joden hebben gered. Ook verschillende Nederlanders hebben een onderscheiding gekregen van Yad Vashem, omdat ze hun leven in de waagschaal gesteld hebben om leden van het Joodse volk te redden. Gelukkig waren er ook mensen met een bewogen hart voor hun Joodse naasten. Mensen die hun leven in de waagschaal wilden stellen voor het Joodse volk. Zes miljoen Joden vernietigd. Zes miljoen mensen, behorend tot het volk wat God had uitgekozen om daaruit de Messias geboren te laten worden. Het volk waar de Heere Jezus Zelf ook toe behoorde. Alleen daarom al mogen wij de Holocaust nooit vergeten! Ondanks het ongeloof van het Joodse volk, blijft het het volk van God. Ondanks alle verstrooiing en vervolgingen, ondanks alle spot en haat, bestaat het Joodse volk nog steeds. En het zal blijven bestaan, omdat de Heere trouw is aan Zijn beloften en Zijn verbond nooit zal verbreken!

Tijdens de Holocaust waren het de Joden die het slachtoffer werden van rassenhaat. En vandaag? Rassendiscriminatie is nog steeds aan de orde van de dag. Misschien niet in de vorm van gaskamers, maar hoe vaak worden groepen mensen bekeken als 'achterlijk' of 'minderwaardig'? De Bijbel laat een heel ander geluid horen: ieder mens stamt van dezelfde Adam af. leder mens is van gelijke waarde voor de Heere. Blank, zwart, groot, klein, Joods, niet-Joods... De Heere maakt geen onderscheid, let niet op uiterlijk of afkomst. Voor de Heere zijn we allemaal 'mens', allemaal 'zondaar'. En Hij gaf Zijn eigen leven om uit zulke zondaren, mensen zalig te maken. Hij is de enige, écht 'Rechtvaardige onder de volken'...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen