Het drieluik

In het kader van het 60-jarig bestaan van de Bond kunnen we wat betreft ons drieluik Handwerk-, Lectuur-en Geluidsdragerfonds 'slechts' ruim 30 jaar terugblikken. Mevrouw G. Knapen-Faas uit Utrecht schreef in 1997 in het Jubileumboek:

In 1975 werd door het Bondsbestuur het Lectuurfonds in het leven geroepen. Mevr. O. Uijl-Groenendijk heeft er in de beginjaren haar schouders daadwerkelijk onder gezet. In 1976 verscheen de eerste uitgave en sindsdien worden regelmatig de bondsdagboekjes, gedichtenbundels en samenspraken uitgegeven.

Al de uitgaven worden mogelijk gemaakt door de medewerking van de verschillende auteurs. Zonder hen waren de vele boekjes niet tot stand gekomen. De uitgaven worden gebruikt tijdens de verenigingsavonden, gemeenteavonden, en dergelijke. Voor gelegenheden als ziekenbezoek. bejaardenbezoek of verjaardagen zijn de uitgaven ook bij uitstek geschikt.

De bondsdagboekjes zijn de uitgaven, die jaarlijks terugkeren. Sinds jaren worden van de Bondsdagen ook cassettebandjes gemaakt. Door de ontwikkelingen op dit gebied zijn de bandjes sinds 1993 op de Bondsdag direct klaar en kunnen na de vergadering mee naar huis worden genomen. Deze oplossing voorkomt verzendkosten en ook veel administratieve werkzaamheden. Bij al onze vergaderingen zijn de uitgaven van het Lectuurfonds te koop.

Eén facet van de werkzaamheden van het Lectuurfonds willen we nader toelichten, zodat een indruk verkregen wordt van het ontstaan van het bondsdagboekje. De cassettebandjes van de Bondsdag worden met behulp van een dictafoon en een computer in een conceptdocument uitgewerkt. Dit document wordt verzonden naar de sprekers van het referaat en de meditaties. Na goedkeuring van betrokkenen gaat het conceptdocument naar de drukker. Deze maakt het boekje klaar voor de verkoop. Bij de verkoop komt ook het één en ander kijken. Alle uitgaven worden van te voren geregistreerd en geprijsd. Van de voorraden worden lijsten gemaakt, zodat exact nagekeken kan worden welke aantallen er verkocht zijn. De uitgaven van het Lectuurfonds kunnen ook telefonisch of schriftelijk worden besteld.

Mevrouw Knapen heeft na mevrouw Uijl en mevrouw Both vanaf 1989 het Lectuurfonds beheerd. Enkele maanden geleden waren we bij haar om wat vragen te stellen en van alle 'luiken' wat herinneringen te horen:

Mevrouw Knapen, in bovenstaande komt zowel het Lectuur-als het Geluidsdragerfonds naar voren, maar hoe ontstond het Handwerkfonds?

Op een bondsbestuursvergadering vertelde mevrouw Kaslander dat ze benaderd was door iemand die een oproep gedaan had voor restanten D.M.C. borduurzijde. Het was overweldigend wat ze allemaal kreeg. Ze zei toen: "Is dat niet geschikt voor de vrouwenverenigingen? " Mevr. Kaslander bracht dit ter vergadering en na bespreking vroeg ze wie dit wilde coördineren. Nou, ik heb altijd al graag geborduurd zo lang ik een naald kon vasthouden. Ik dacht: "Dat is misschien wel wat voor mij."

Aldus geschiedde. Een oproep in de Daniël leverde heel veel op. Mevr. Kaslander is nog een dag bij me geweest om te helpen alles op nummervolgorde te krijgen. Op de Huishoudelijke Vergadering begon ik met de verkoop. Dit liep nog niet zo hard. Wel had ik boeken en tijdschriften met patronen bij me. Naar mijn idee kon men dan wat bij elkaar zoeken. Dat werkte niet. Men vroeg naar pakketten. Zo ben ik begonnen met het maken van pakketten en voorzichtigaan met wat stof. Dit verliep wél goed.

U vertelde over het toenemende technische vernuft rondom de cassettebandjes. Wel gemakkelijk dat de bandjes gelijk konden worden meegenomen!

Ja, dat is het. Maar het is ook een keer goed fout gegaan. We hadden op een regiodag de referaten en de vragenbeantwoording opgenomen en heel veel bandjes verkocht. Tijdens de opname hadden we te kampen met een technisch probleem bij de koster. Wij wisten dat toen niet..., maar we waren net thuis en de telefoon bleef rinkelen met de mededeling: "Mevrouw Knapen, er staat niets op mijn bandjes..." Dan schrik je behoorlijk en vraag je je af: "Wat nu? " De volgende dag hebben we een advertentie in het RD gezet met de oproep contact op te nemen.

We zijn begonnen met de woorden die u schreef in het Jubileumboek 1947-1997. Hebt u nog andere herinneringen aan de Jubileumbondsdag?

Ja, dat is nog een lang verhaal. We vonden het als bondsbestuur leuk om de bezoeksters van de Jubileumbondsdag iets mee te geven. Maar het mocht natuurlijk niet veel kosten. Ongeveer fl. 1, 00. Mevr. Kaslander had in Zaltbommel contact gehad met iemand die zijden rozen verkocht. Zij nam er één mee om te laten zien op de vergadering. Allen stemden in. "Bestel er maar vier en twintig honderd", was de opdracht. Twee weken voor de Bondsdag belde ze me op: "Die firma kan niet aan zoveel tegelijk komen. Weet jij soms een oplossing? " Ik hier naar een tuincentrum en voorgelegd wat de bedoeling was. En ja, op korte termijn kon zo'n groot aantal geleverd worden... Enkele dagen later stopte hier een vrachtwagen van het tuincentrum voor de deur en leverde alles keurig af in dozen. Het huis helemaal vol... Maar deze vier en twintig honderd rozen moesten nog wél worden uitgevouwen! Mevr. Van Haaren, mevr. Mondria en mevr. Kaslander hebben me daarmee geholpen en de roos van een kaartje voorzien. Alles hebben we weer ingepakt en in de dozen gedaan.

Voor het vervoer naar 'De Doelen' in Rotterdam hebben we een busje moeten huren! Op het podium in 'De Doelen' stonden de rozen in vier bollenmanden. Verder hebben we een boekenverkoopactie voor de Evangelisatiepost in Emmen gehouden. Op de verkoop van het boek 'Het lied van Gods pelgrims' van ds. J. van Haaren hadden we het alleenrecht gekregen. De opbrengst was maar liefst fl. 9.000, 00!

Hoe hebt u de overgang van de administratie met de hand naar de computer ervaren?

Ik deed alles liever met de hand, maar het gebruik van de computer werd noodzakelijk voor de accountant. Omdat mijn man met de VUT was en me in alles bijstond, heb ik de overstap kunnen maken.

In 2003 hebt u na 15 jaar bondsbestuurslid te zijn geweest afscheid genomen. U hebt ontzettend veel werk verzet. Het feit dat wij met z'n drieën uw taak mochten overnemen, bevestigt dit. Achteraf zult u zich afvragen: "Hoe heb ik het allemaal kunnen doen? " U hebt het mógen doen. De Heere gaf u daar de krachten voor. Wij danken u en uw man voor al het 'voorwerk' wat voor ons gedaan is en wij wensen u Gods nabijheid toe voor het toekomende.

M. Crum-Dooge

J.M. G.J. Kaashoek-Kaashoek Kamp-Kreijkes

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen