Anna

Ze was al oud: al vierentachtig jaren! Ze kende in haar leven smart en rouw, maar anderzijds mocht Anna óók ervaren de blijken van Gods lieve gunst en trouw. En telkens weer ging zij naar 't Godsgebouw. Daar zag ze door 't geloof op Gods altaren, ja meer, op Hem, Die als het Zaad der vrouw eenmaal de slangenkop vermorz'len zou, God laat het werk, dat Hij begon, niet varen.

Hij is en blijft in eeuwigheid getrouw! * * *

* * * Ze diende God met vosten en gebeden en zocht Zijn aangezicht zelfs in de nacht, totdat ze 't ouderpaar zag binnentreden met 't Kind, Dat zij gelovig had verwacht.

Zij gaf haar Heiland eer: met al haar kracht heeft z' als haar Zaligmaker Hem beleden. Maar ook heeft z' aan Gods kinderen gedacht. Z' is heengegaan en heeft haar plicht betracht, hun sprekend van Gods goedertierenheden. Wat God belooft, wordt óók door Hem volbracht!

Christien de Priester

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen