Strijd tegen de zonde

Naast de vele oorlogen in de wereld en de strijd om het bestaan vanwege de armoede, is er ook in elk mensenhart een strijd. In ons hart is de vrede niet meer. Er leeft boosheid en vijandschap in ons hart. Tegen wie? Tegen God en onze naaste! Tegen de Heere Die ons nawandelt met Zijn Woord, ons goed doet en zegt: Wendt u toch naar mij toe en wordt behouden. Er is haat en vijandschap in ons hart tegen een God Die ons behoud zoekt! Maar ook boosheid en vijandschap tegen onze naaste, die God naast ons stelde, opdat we samen tot eer van onze Schepper zouden leven. Hoe is dat toch mogelijk? Hoe komt het toch dat we zulke ellendige schepselen geworden zijn?

Heeft God ons dan zo boos en verkeerd geschapen? Hoe komt toch al die ellende in de wereld? Dat kruis, die teleurstellingen, dat verdriet? Weet jij het antwoord? Ben jij met die vragen bezig? Het is vanwege onze zonden! Misschien vind je dit antwoord te goedkoop. Dan ben je niet de enige. Door alle eeuwen heen zijn er mensen geweest die met dit vraagstuk bezig zijn geweest. De vraag hoe het mogelijk is dat mensen elkaar zoveel verdriet en moeite kunnen aandoen. Er zijn ook allerlei oplossingen aangedragen. Sommigen vonden dat de wereld verbeterd moest worden door onderwijs of goede voorbeelden. Anderen vonden dat bepaalde supermachten het evenwicht in de wereld moesten bewaren en voor vrede moesten zorgen.

Maar alle oplossingen zijn tot mislukken gedoemd, als we niet afdalen naar de diepe oorzaak van dit afles. Op de bodem aller vragen, ligt der wereld zondeschuld. In ons hart leeft de zonde en daardoor haten we God en de naaste. Daardoor zijn onze gedachten met onreine zaken

vervuld, onze werken op onszelf gericht en onze woorden zo vaak kwetsend, ja dodend voor de ander.

Wat is zonde?

Weet jij al wat zonde is? Vanuit de dogmatiek kunnen we een hele verhandeling over de zonde geven. Waar ze vandaan komt. Welke betekenissen de verschillende woorden hebben, die het begrip zonde aanduiden. Maar het gaat om de belangrijke vraag in jouwen mijn leven of we het karakter van de zonde hebben leren kennen. Ten diepste is zonde: trouwbreuk aan God. Ze berooft God van Zijn eer. Heb je al erg gekregen in het godonterende karakter van de zonde? Dat is nodig om ook op de rechte wijze tegen de zonde te strijden. Bij oorlog hoort een vijand, een tegenstander. Is de zonde al je vijand geworden, omdat je gezien hebt wat de zonde is?

Moet je bekeerd zijn om tegen de zonde te kunnen strijden? Of geeft de Bijbel een vrijbrief om te zondigen aan onbekeerden? Wie dat denkt, maakt een ernstige vergissing. Op vele plaatsen kunnen we lezen hoe de Schrift alle mensen, bekeerden of onbekeerden, opwekt om de zonden te verlaten en de Heere lief te hebben. Lees vooral de Spreuken maar! Ook in het doopformulier lezen we dat de doopouders door de doop vermaand en verplicht worden tot een nieuwe gehoorzaamheid. Er wordt gesproken over de Heere van ganser harte lief te hebben, de wereld te verzaken, onze oude natuur te doden en in een nieuw godzalig leven te wandelen.

Nee, strijd tegen de zonde is niet alleen een opdracht voor bekeerden, maar ook voor onbekeerden. De Heere heeft recht op Zijn schepsel. De mens, jij en ik, wij staan verantwoordelijk, en "deze verantwoordelijkheid is groter naarmate God bemoeienissen met hem maakt. In het bijzonder wordt de verantwoordelijkheid groter door de ernstige aanbieding van Christus en de verbondsweldaden in het Evangelie, " aldus één van de uitspraken van onze Generale Synode, gehouden in 1931.

De vijand kennen

Maar hoe moet het dan als we opgeroepen worden tot strijden en eigenlijk de vijand niet kennen? Anders gezegd, hoe moet ik iets of iemand bestrijden, waarmee en met wie ik eigenlijk op voet van vriendschap sta? Immers, voor het onbekeerde hart is de zonde geen vijand, maar bondgenoot.

Wellicht vind je deze uitspraak te kras. Je hebt misschien echt wel het gevoel tegen zonden te strijden. Je leeft toch niet zo als de wereld. Je gaat op zondag niet naar het strand of voetbalveld, maar naar de kerk. In je verke-

ringstijd probeer je op een bijbelse wijze met elkaar om te gaan. Op de vereniging sta je bekend als een serieus en actief lid. In je kleding komt duidelijk een bepaalde keus openbaar. En dat zijn op zich genomen allemaal prijzenswaardige dingen. Het doet me verdriet als ik zie dat bij een aantal jongeren de scheiding tussen kerk en wereld in levensstijl en kleding zo vervaagt. Ik weet hoe jongens en meisjes soms moeilijke keuzes maken en alleen komen te staan omdat ze willen leven overeenkomstig hun opvoeding.

Maar... hoe verheugend dit alles ook is: het mijden van de zonde is niet hetzelfde als de geestelijke strijd tegen de zonde. De geestelijke strijd tegen de zonde komt voort uit het nieuwe levensbeginsel, dat de Heere in het hart legt. Dat miste de rijke jongeling, dat miste Jehu, dat miste Judas.

Strijd tegen de zonde heeft als wortel de liefde! Liefde tot God, gewerkt door de Heilige Geest. Om te strijden tegen de zonde is nodig het karakter van de zonde te leren kennen en wat ze de Heere aandoet. Dan wordt er smart, innerlijk verdriet in ons hart geboren, maar ook een innerlijke afkeer van de zonde. Dan wordt de zonde onze vijand. De catechismus noemt de zonde: doodsvijand. Het betekent dat we gaan zien dat de zonde de dood werkt. De dood in zijn diepe betekenis: het gescheiden zijn van Gods gunst en gemeenschap. Dan gaan we ook zien hoe machtig en sterk de zonde is. Die strijder verliest het telkens van de zonde.

Christus' overwinning

Wat een wonder als zulk een strijder dan horen mag van Hem Die met de zonde en satan de strijd heeft aangebonden. Het was wel een zware strijd. Het kostte Zijn leven. Maar Hij overwon. Op Golgotha's kruisheuvel klonk het: Het is volbracht. En nu is ten diepste alleen in Hem de strijd tegen de zonde te voeren. Paulus roept ervan uit: Gode zij dank, die ons de overwinning geeft door Jezus Christus.

Als de Heere onze ogen opent voor het karakter van de zonde, ontbrandt er een strijd in ons binnenste tegen de zonde. Maar nooit zullen we de zonde meer verfoeien en haten, dan wanneer wij gebracht worden op Golgotha en het oog gericht wordt op de stervende liefde van de Zaligmaker. Hij, Die Zelf nooit zonde heeft gedaan, maar tot zonde werd, om verloren zondaren, die de zonde tot vriend hebben ervan te verlossen.

En daarom: zonden mijden is plicht, maar de Heere make je tot een geestelijke strijder. Dan wordt de bede in het hart geboren: Och, dat de zonde in mij dood was. Ben je al zo'n strijder en moet je toch elke keer weer verliezen? Dan kan ik je maar één goede raad geven en dat is deze nood te brengen aan Christus' voeten. Aan Zijn voeten is plaats voor machteloze, ja zelfs voor onwillige strijders! Daar verstaan we de bede uit de catechismus het best: 'Zo wil ons toch staande houden en sterken door de kracht des Heiligen Geestes, opdat wij in deze geestelijke strijd niet onderliggen, maar altijd sterke tegenstand doen, totdat wij eindelijk ten enenmale de overhand behouden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen