Altijd een keuze

"36 procent van de Nederlanders wenst tijdens de decemberfeestdagen contant geld als cadeau te ontvangen. Dit blijkt uit het jaarlijkse Europese onderzoek naar sinterklaas-en kerstaankopen van accountants-en adviesorganisatie Deloitte." Bij het lezen van het bericht schoot het door mijn hoofd: o ja, december, we gaan met z'n allen weer een maand lang een heleboel geld uitgeven. En dat is blijkbaar inmiddels zó veel-geworden, dat het al nodig is geld als cadeau terug te vragen...

Dit jaar was het eind oktober dat de eerste kruidnoten in de winkels verschenen. En begin november liep ik al tegen de eerste kerstversieringen aan. De winkeliers beginnen op die manier al vroeg aan de lange aanloop naar de decemberfeestdagen. Om bij de consumenten in aanzwellende hoéveelheden de euro's uit hun portemonnee te kloppen. Met als traditionele hoogtepunten de dagen vlak vóór 5 december en de kerstdagen. Jaar na jaar worden dan nieuwe records gevestigd wat betreft de hoeveelheid pin-transacties op één dag. Dit jaar zal dat vast niet anders zijn.

vast niet anders zijn. Wat zouden de uitkomsten van een dergelijk onderzoek binnen de Gereformeerde Gemeenten laten zien? Hoe reformatorisch zouden die uitkomsten zijn, zal ik maar zeggen? Los van de principiële vragen die aan de orde kunnen zijn rondom de invulling van de decemberfeestdagen, zal ook in reformatorische kring deze maand zeker het een en ander 'van hand tot hand gaan'. Waar ik daarbij bang voor ben, is dat voor de uitgaven die hiermee gemoeid zijn, hetzelfde geldt als wat in het algemeen te vaak voor het uitgavenpatroon binnen onze kerken geldt: dat matigheid en soberheid ver te zoeken zijn. Exact vijf jaar geleden schreef dr. ir. J. van der Graaf in een artikel met als titel "Weelde vormt bedreiging voor praktijk der godsvrucht" in het Reformatorisch Dagblad'. "Bij predikantenconferenties maakt het wagenpark op de parkeerplaats vaak duidelijk uit welke hoek van de kerk de eerwaarden komen, Is dat ook representatief voor de gezindte waartoe ze behoren? In de kerk kunnen we soms een voorbeeld nemen aan mensen buiten de kerk die relatiever met bezit omgaan en dan juist ook ook soberder zijn in levensstijl."

Inderdaad heb ik soms het idee dat de Mammon in de kerk meer aanhangers heeft dan erbuiten. Auto's, kleding, cadeaus, huizen, meubels, kerstdiners, maar ook nieuwe kerkgebouwen en orgels: het kan niet duur en groot(s) genoeg zijn, lijkt het soms wel. In het onlangs verschenen boek "Gods plannen voor jou" schetst de theoloog J.l. Packer zijn samenvatting van de bijbelse lijn rondom uitgaven als volgt: "Geld is om te geven en moet voor het goede gebruikt worden. Aangezien al het geld dat we hebben Gods geschenk aan ons is, moet het niet bemind of opgepot of voor egoïstische doeleinden aangewend worden. In plaats daarvan met het beheerd worden voor de dienst van God en iemands naaste. Zo moet vrijgevigheid gekoppeld aan gematigdheid, in plaats van een opvallend verbruik, de christen kenmerken." Als je als gezin elke maand elke euro moet omkeren, is

Als je als gezin elke maand elke euro moet omkeren, is matigheid in feite een gegeven, iets wat noodgedwongen aan de orde van de dag is. Matigheid wordt echter een groter probleem naar mate er meer inkomsten zijn waarover beschikt kan worden. Als je meer geld hebt, is het immers ook verleidelijker meer voor jezelf te gaan uitgeven. Dan kan er relatief gezien inderdaad op zich de financiële ruimte zijn voor die hele grote auto, of die dure kleren. De vraag blijft ook dan echter of deze financiële ruimte daarvoor gebruikt moet worden. Het kan volgens mij best wel een tandje minder allemaal. Niet alles wat kan, hoéft ook. Ook niet in de komende decembermaand. Na die maand wacht weer de jaarwisseling. Voor de redactie van Daniël het moment om het blad een nieuw uiterlijk en deels een nieuwe inhoud te geven. Daarmee eindigt ook mijn vereindigt ook mijn verbondenheid aan deze rubriek. Een effect daarvan voor mij persoonlijk is dat ik iets meer krijg van wat het hoogst op mijn verlanglijstje staat: tijd. Voor zolang als het duurt... Terugkijkend op twee jaar en ongeveer 25 keer 'Weer wat nieuws', heb ik nog eens gekeken naar wat nu eigenlijk de rode draad in al die woorden is geweest. Ik denk dat de volgende samenvatting er recht aan doet. Laat vooral door je daden zien dat je in God en de Bijbel gelooft. Door de manier waarop je leeft, kiest, oordeelt. Neem je verantwoordelijkheid om in welke vorm of omvang dan ook het verschil te maken voor je naaste. Zie de tekenen van de tijden in de dingen die elke dag in de krant staan. Sta daarom naar bekering, naar dagelijkse bekering om bewust, biddend, in afhankelijkheid van de Heere in de wereld van vandaag staande te blijven. Wees waakzaam voor de gevaren om je heen, maar wees ook opmerkzaam op dat wat ten goede keert. Dank God in alles.

Reageren? weerwiatnieuvus@jbgg.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen