Vruchtbaar lijden

Bij het offer toont God de weg vergeving

Een rabbijn voegde me eens toe: Jullie christenen verheerlijken in jullie feesten het lijden; wij Joden hebben feesten met vreugde, ondanks al het lijden dat we verdragen hebben..." Daar sta je dan als christen met de 'lijdensweken' en de 'Goede Vrijdag'. Of toch niet...? Over een maand is het weer Goede Vrijdag. Die dag is nooit een feestdag geweest in onze samenleving. Het gaat om het Paasfeest! Waarom ploegt, egt en zaait een boer? Immers om de vrucht! Waarom is Christus als Tarwegraan gezaaid? Immers om de vrucht! Zijn weg ging door lijden tot heerlijkheid! Een schuldoffer was een schaduw van de komende Messias. De offeraar moest zijn verdiende dood beleven. Door de zonde is de dood verdiend, de eeuwige dood vanwege zonde tegen de eeuwige God. Bij het offer toont God de weg van vergeving door plaatsbekleding. In onze tekst gaat het over de Messias, Die Zijn ziel tot een schuldoffer wilde stellen. Vrijwillig, voor vijanden. Wie zou dat doen? Zie Hem in Gethsémané, waar Zijn ziel beangst is, bedroefd tot de dood toe. Het bloedig zweet lekt op de aarde. Zijn gefolterd lichaam, dat gestompt, gegeseld en met doornen gekroond is, wordt daarna aan het kruishout genageld. Als een schuldoffer is Hij geslacht, en dat terwijl Hij zonder zonden was. Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem (2 Korinthe 5:21).

Dit spreekt je niet aan, als je niet voelt de dood verdiend te hebben, de dood, die er morgen zijn kan. Maar, wat een wonder, als je als een strafwaardige Zijn gewilligheid mag leren kennen om door Zijn schuldoffer zo iemand te redden.

Het gaat over de gegevenen van de Vader. Christus zei ervan in een andere beeldspraak: oorwaar, voorwaar zeg Ik u: ndien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft hetzelve alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort (Johannes 12:24). Na de Goede Vrijdag komt het Paasfeest; dat is ook een oogstfeest. Wat een blijde oogst is het, als de Heere Jezus tot Zich ziet komen, die Hij kocht met de prijs van Zijn bloed. De gegevenen van Zijn Vader zijn ook Zijn Middelaarsloon.

In Samaria sprak Hij van velden, die wit zijn om te oogsten. Hij verlangde kennelijk naar Zijn oogst. Het zaad zal Hem dienen; het zal den HEERE aangeschreven worden tot in geslachten (Psalm 22:31). Ze komen uit alle tijden, uit alle landen en ook uit alle leeftijden.

Christus ziet het

Als zaad ontkiemt, ligt het meestal onder de grond. Je ziet het niet. Zo is het ook met het eerste werk van de Heilige Geest in een zondaarshart. De Heere Jezus zegt er van in een gelijkenis: n het zaad uitsproot en lang werd, dat hij zelf niet wist, hoe (Markus 4:27). De zaaier heeft er geen zicht op. Het zaad nog minder. Maar Christus ziet het. Hij, Die als tarwegraan wilde sterven om vrucht voort te brengen, blijft niet zonder zaad. Het gelijkt Hem, Die voor hen de dood in ging. Wie door Zijn werk leven krijgt, sterft ook, maar dan met Hem, om door Zijn leven vruchtbaar te worden (Romeinen 6:5). Sterf dan maar aan al wat van jou is om het leven in Hem alleen te vinden. Het gaat inderdaad niet om het lijden, maar om het nieuwe leven, het opstandingsleven, waarbij Hij verheerlijkt wordt in degenen die Hem als loon op Zijn werk gegeven zijn. Ja, als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zo zal Hij zaad zien. Hoor jij bij dat zaad?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen