Toch maar sokken breien...?(!)

Met elkaar, voor elkaar...

In dit artikel staat de vraag centraal: wat kunnen we met elkaar betekenen voor anderen? De taken van een vrouwenvereniging zijn veelomvattend. In Nunspeet bezoeken wij de nieuw ingekomen leden. We brengen elk jaar een of meerdere bezoekjes aan ouderen en alleenstaanden. We proberen mee te leven in ziekte en zorgen. Maar ook het bijeenbrengen van financiële middelen staat hoog in het vaandel, evenals het meeleven met zendingswerkers, evangelisten, en de werkers in Israël en de Oekraïne. Eigenlijk hebben de vrouwenverenigingen een heel unieke plaats. We mogen namelijk met elkaar, voor elkaar en voor het geheel van ons kerkelijk leven dienend bezig zijn. Is dat geen mooie gedachte? De activiteiten zijn dus niet zozeer gericht op onszelf, maar juist op de ander. En dat dient toch ook - als het goed is - een wezenlijke plaats in ons leven te hebben.

Gewillig en met vreugde...

In antwoord 55 van onze Heidelbergse Catechismus wordt ons voorgehouden 'dat elk zich moet schuldig weten zijn gaven gewillig en met vreugde ten nutte en ter zaligheid van de andere lidmaten aan te wenden.' Het is als het goed is voor ons geen vraag of we dat van onszelf kunnen. Maar de Heere vraagt het wel van ons!

Onderlinge liefde in de gemeente is zo belangrijk. De een krijgt van de Heere meer gaven dan de ander. Maar wat we krijgen, krijgen we niet voor onszelf. De Heere vraagt van ons dat we die gaven gewillig en met vreugde aanwenden voor de ander. Daarbij ziet ten nutte op de stoffelijke gaven; ter zaligheid wijst op de geestelijke gaven. Ware liefde zoekt zichzelf niet, maar de ander. De hand en de voet hebben beide een eigen functie, maar samen zijn zij leden van één lichaam. Wat je alleen niet kunt, kun je wel bereiken met elkaar. Het specifieke van de vrouwenvereniging is dat - in tegenstelling tot allerlei andere, en op zich nuttige vrijwilligersactiviteiten - zowel 'stoffelijke' als 'geestelijke' aspecten aan de orde komen. We zijn samen bezig rondom Gods Woord; daarnaast mogen we met elkaar geld bijeenbrengen, zodat het werk van zending, evangelisatie, de deputaatschappen Israël, Bijbelverspreiding, Bijzondere Noden en het werk van de Jeugdbond enzovoorts zijn voortgang mag vinden. Zo mogen we indirect onze gaven en talenten ten nutte en ter zaligheid van de ander aanwenden.

Toch maar sokken breien?

De vrouwenvereniging en het breien van sokken wordt vaak in een adem genoemd, maar daarmee is lang niet alles gezegd. Er wordt steeds gezocht naar een eigentijdse invulling van de verenigingsavonden waarbij 'jong en oud' zich thuis voelen. Het is goed daarbij te letten op het evenwicht tussen het gericht zijn op onszelf én het bezig zijn voor de ander, zowel binnen de kerkelijke gemeente als daarbuiten. Er zijn dames die twintig, dertig of veertig jaar lang met veel liefde hun schouders hebben gezet onder het werk van de vereniging. Een klein rekensommetje maakt duidelijk dat op deze manier vele miljoenen guldens en euro's zijn bijeengebracht!! En dat samen bezig zijn voor de ander gaf en geeft een sterke band. Het gaat daarbij niet om het breien op zich, ook om de liefde voor de ander die eruit blijkt. Naast breien en handwerken zijn er natuurlijk allerlei andere activiteiten die kunnen plaatshebben tijdens de verenigingsavond, of op een creatieve morgen of - avond. Er zijn ook dames (en mannen!) die thuis voor de vereniging werken. Daar zijn we ook heel blij mee. Zo werken we - ieder op een eigen manier - met onze eigen talenten, voor een zelfde doel. Opdat het werk van Gods Koninkrijk middellijk voortgang mag hebben. Bij verschillende deputaatschappen wordt bij het samenstellen van de begroting rekening gehouden met de financiële bijdragen van onze verenigingen. Laten we daarin onze verantwoordelijkheid kennen.

Waar liefde woont...

Niet alle vrouwen hebben de gelegenheid om naar de vereniging te komen. Leeftijd en gezondheid spelen een rol, en het moet ook passen binnen de gezinssituatie. De belangrijkste taak van de moeders ligt immers in het gezin. Maar laten we als vrouwen van de gemeente zoveel mogelijk de handen ineenslaan, en voor elkaar en met elkaar doen wat onze hand vindt om te doen.

Waar liefde woont, gebiedt de HEERE de zegen; Daar woont Hij Zelf, daar wordt Zijn heil verkregen, En 't leven tot in eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen