Lid worden van de vrouwenvereniging....

De moeite waard? Ook voor u misschien?

Is het nu echt wel de moeite waard om een keer per twee weken als vrouwen van de gemeente samen te komen? Hoe breng je zo'n avond door? Wat verwacht je ervan?

Veel vrouwenverenigingen hebben zorgen over de vergrijzing van de vereniging. Zij vragen zich af: Hoe moet het verder als er geen jongeren meer komen?

meer komen? Wij willen u door middel van dit artikel laten zien wat leden van de vrouwenvereniging er zelf van vinden. Zodoende hopen wij ook velen van u aan te sporen om ook naar de vereniging te gaan. Het kan immers zo fijn zijn om samen als moeders en vrouwen deel uit te maken van een vereniging. Je leert elkaar kennen; je leeft met elkaar mee in voor-en tegen spoed, en door dit alles voel je je meer betrokken bij het gemeenteleven.

Vaak word er zo verkeerd over de vrouwenvereniging gedacht. Het is niet per definitie een avond waarop je alleen kunt breien of haken. Regelmatig worden er sprekers uitgenodigd of creatieve avonden gehouden, en er zijn bijzondere avonden voor kerst of een jaarvergadering. We bezoeken met elkaar de bondsdag, de regioavonden en regiodagen. Natuurlijk is het niet verplicht alle verenigingsavonden te bezoeken, maar het is vaak wel zinvol. Er worden bijvoorbeeld lezingen gegeven over de vraag: 'Hoe sta ik als moeder in het gezin', of 'Hoe ga ik met mijn puber om.' Het is dus niet alleen een avond om te breien of te handwerken.

Toch zullen er ook zijn - met name de dames die al jarenlang de vereniging bezoeken - die aan deze oude traditie willen vasthouden. We moeten er ruimte voor laten dat zij wél kunnen breien bijvoorbeeld tijdens een lezing. Zo houden we rekening met oud en jong.

We hebben enkele jonge moeders van drie verschillende verenigingen in Rijssen bereid gevonden hun ervaringen op papier te zetten. Hiermee hopen wij dat u enigszins een beeld krijgt van hoe het er tegenwoordig aan toe gaat op een doorsnee vrouwenvereniging.

U merkt wel dat juist het Woord van God zo'n belangrijke plaats inneemt. Ook voor de jonge moeders. We leven immers in een tijd waarin alles lijkt te vervagen. Het schijnt soms wel dat iedereen voor zichzelf leeft.

Dat het toch ons hoogste doel mocht zijn om samen te komen rondom Gods Woord. En dat we ook biddend mochten opkomen. Velen van ons zijn eenvoudige moeders. Dat we toch de wijsheid van de Heere mochten benodigen voor en met elkaar. Dan alleen kunnen het gezegende en samenbindende avonden zijn.

Wij hopen dat we velen van u mogen aansporen door dit artikel om onze verenigingen te bezoeken en dat u mag ervaren, 'het is toch echt de moeite waard!' We werken immers door verkopingen en dergelijke ook voor onze verre naaste. En dat is ook een opdracht van de Heere!

Dat Gods Woord voor ons allen persoonlijk waarde mocht verkrijgen door genade. Dat het voor ons een richtsnoer mocht zijn op ons levenspad, in voor-en tegenspoed.

We hebben elkaar zo nodig in deze ondergaande wereld. Wat zou het groot zijn als we een voorbeeld voor anderen zouden mogen zijn. Dat de wereld jaloers zou worden. Dat er van ons als christenen nog wat mocht uitgaan. Dat wij ook een voorbeeld mochten zijn voor ons nageslacht. Woorden wekken, maar voorbeelden trekken, zo werd vroeger vaak gezegd.

Dat we de onmogelijkheid ervaren mochten: 'Zonder Mij kunt gij niets doen.' Dat is onze wens en bede, voor u allen, maar ook voor onszelf.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen