Weer lerng in Nederland

Jan en Johanneke groeiden op in Afrika. Hun vader werkte daar voor de kerk, gaf les op de bijbelschool en hij zette vrouwengroepen op.

JO: iviaar vona wonen? nee ieuK aan urn uaai ie

wonen? Jan: Ja heel erg leuk, net als het hier in Nederland heel erg leuk is om te wonen

Jo: Maar ik vond het niet altijd leuk hoor. Ik miste vooral m'n vriendinnetjes en ik vond het niet leuk, dat we telkens weer ergens anders gingen wonen en dat ik dan iedereen weer achter moest laten. Nou, dat probeer ik ook te zijn, maar dat is niet zo makkelijk hoor, Nederlanders doen soms zo raar.

Jan: Natuurlijk had ik daar ook last van. Mijn vriendjes miste ik heel erg. Die Afrikaanse kindertjes moesten meestal werken, of naar school.

Voor mission-kids is het wennen in Nederland. Nederlanders hebben andere eetgewoontes, letten op andere dingen.

Jan: Ze mopperen al als er tien mieren in de koffie zitten. Jo: Als ik sorry zeg, als er iemand ziek is, zeggen ze: 'Dat heb jij toch niet gedaan!'

Jan: Als het lekker warm begint te worden, beweren ze flauw te vallen van de hitte. Ze hebben ook goede dingen, zoals hun volle portemonnee, al willen ze die meestal alleen voor zichzelf gebruiken.

Jo: Terwijl er zoveel mensen zonder al dat geld heel gelukkig kunnen zijn.

Jan: Nederlanders lijken met dat geld wel ongelukkig.

Jo: Als je tegen etenstijd langs komt, vragen ze verbaasd waarom je zo laat bent: nou, mee-eten natuurlijk!

Jan: Toch normaal? Als er eten is. eet je mee, en als er geen eten is, moet er iets geregeld worden toch?

Jo: He, maar hoe vond je het dan om weer in Nederland te moeten wonen?

, . Jan: Een ramp en ook wel weer leuk, die computers zijn grappig. In Afrika gaan computers meestal snel kapot en in Nederland kan je ze blijven gebruiken. En in Nederland blijven mijn paarden tenminste in leven. Het duurt wel even voordat je weer gewend bent. In Nederland is alles zo vreselijk anders. Alleen al een telefoonnummer intikken is enorm lastig. Met een radio is dat veel makkelijker. Jo: Ja, dat zijn allemaal praktische dingen. Wat ik zelf heel lastig vond dat het leven in Nederland gewoon doorgegaan was, terwijl ik er niet was.

Jan: Het zou beter zijn dat het gewoon stil lag als ik er niet was ja, dan kon je gewoon verdergaan waar je gebleven was.

Ook in de dagelijkse omgang heeft dat gevolgen, merkte het tweetal.

Jo: Dat betekende onder andere, dat ik geen idee had wat 'in' was en ik er dus ouderwets bij liep. Ook snapte ik niet waar mijn jaargenoten over praatten. Ik wist al helemaal niet hoe ik een normaal gesprek moest voeren, ook al kende ik op zich wel Nederlands, dus hield ik m'n mond maar.

Jan: Dat mensen kwaad op je werden, terwijl je je echt van niet bewust was.

Jo: Was dat omdat je hen gewoon niet begreep, of omdat ze jou niet begrepen? Ik snapte ook niet waarom ze altijd maar bezig waren over vriendjes of vriendinnetjes, en hoe ze eruit zagen. Er zijn toch wel belangrijkere dingen op deze wereld?

Jan: Nou, ze begrepen sowieso niets van me. Soms had ik het gevoel meer een ontsnapte aap te zijn, dan een normaal medemens. Zelf snapte ik amper iets van hun, ze praatten zo vreselijk lang over niets, en gingen ruzie zoeken om niets. Maar weet jij ondertussen al hoe alles werkt en hoe je je moet gedragen?

Jo: Nou, ik weet nu in ieder geval beter, waarom ze zich zo raar gedragen, en waarom ik me toch altijd anders blijf voelen.

Jan: Ja, dat heb ik ook wel ja, en ik vind nu dat ik me redelijk normaal kan gedragen, al vinden anderen dat wel eens van niet. Jo: Ik voel me nu wel weer een beetje thuis in Nederland, maar dat heeft zeker 7 jaar geduurd. Ik begrijp nu wat er van me verwacht wordt, en als ik het daar niet mee eens ben doe ik gewoon wat anders. Wat ik wel wil vasthouden is, dat familie en vrienden heel belangrijk voor me zijn en dat het waard is om daar veel in te investeren, daar moeten andere dingen dan wel eens voor wijken.

Jan: Tja en ik dat ik dingen veel meer in een wereldbeeld plaats, dat je over grenzen heen kijkt en dat geld niet gelukkig maakt. Echt geluk is ergens anders te vinden.

Meer informatie onder andere in het boek: David C. Pollock en Ruth E. Van Reken, The Third Culture Kid experience. Growing up among worlds.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen