De tekst van Iris
deel 2
"Komen jullie de zaal in, meiden? " Juf Ellen staat te wachten. "We willen gaan beginnen! Hebben jullie wel aan je tekst gedacht? " Ijverig knikken Iris en Linda ja. Natuurlijk hebben ze aan de tekst gedacht! Dat vergeet je toch niet zomaar. Iris voelt gelijk even in haar zak. Ze voelt... en ze voelt nog eens... Waar is de tekst nou? Net zat hij nog in haar zak! En nu, het lijkt wel alsof de tekst weg is! "Linda, Linda!" Ze trekt Linda aan haar mouw. "Linda, mijn tekst, volgens mij is hij weg! Ik... mijn tekst... hoe moet dat nou? " De tranen springen in Iris' ogen. De tekst, haar moeilijke tekst, waar is hij gebleven? Snel probeert ze de tekst in haar gedachten op te zeggen. Hoe begon de tekst ook al weer? Het volk dat wandelt, en dan iets met duisternis. Wat was het ook alweer? In paniek probeert Iris zich de tekst te herinneren. Maar het lukt niet meer.
En dan, dan is het opeens of ze mama's stem hoort: "Als je het echt niet meer weet, Iris, de Heere God wil je altijd helpen!" Zal de Heere God ook nu willen helpen? Juf Ellen, die nog steeds bij de deur staat te wachten, ziet dat er wat aan de hand is. Ze loopt naar Iris en Linda toe. "Is er wat aan de hand? " vraagt ze. En dan ziet ze de tranen in Iris' ogen. "Iris, wat is er? " vraagt ze geschrokken. "Juf, ik... mijn tekst... ik weet hem niet meer!" zegt Iris.
"Net had ze de tekst nog, juf, " zegt Linda, "en nu is de tekst opeens weg."
Dan begrijpt de juf het. Wat naar voor Iris! "Nou, dat is niet leuk, zeg!" zegt juf Ellen. "Maar ik heb een oplossing, Iris."
Iris kijkt de juf met natte ogen aan. Wat voor oplossing zal de juf hebben?
"Kijk eens wat ik hier heb? " De juf houdt een boekje omhoog. "Dit is een boekje waar alle versjes in staan die we vanavond gaan zingen. En daar staan ook alle teksten in die jullie op gaan zeggen, 't Is helemaal niet leuk dat jij je tekst kwijt bent, maar straks, als je aan de beurt bent, dan mag je je tekst uit dit boekje opzeggen. Hoe vind je dat? "
dat? " Opgelucht kijkt Iris de juf aan. "Echt? " vraagt ze blij. "Echt, " zegt de juf. "Hier heb je het boekje vast. En kijk, hier staat de tekst die jij zo op mag zeggen."
Iris ziet haar tekst staan: Het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien; dergenen die wonen in het land van de schaduw des doods, over dezelve zal een licht schijnen.
"En nu gaan we vlug naar binnen!" zegt de juf. Snel zoeken Linda en Iris een plaatsje op. Gelukkig, ze kunnen nog naast elkaar zitten.
Al snel zijn de eerste kinderen aan de beurt om de tekst op te zeggen. Ook Iris is al aan de beurt. Met elkaar mogen ze naar voren komen, om hun tekst door de microfoon op te zeggen. Iris is nog wel een beetje zenuwachtig. Zou het goed gaan? Maar dan denkt ze weer aan de woorden van mama: "De Heere van mama: "De Heere God wil helpen!" En als Iris aan de beurt is, dan klinkt haar stem: "Het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien; dergenen die wonen in het land van de schaduw des doods, over dezelve zal een licht schijnen." Als ze de tekst opgezegd heeft, fluistert er iemand wat in haar oor. Het is juf Ellen. "Keurig gedaan, Iris! En e hebt het nog uit je hoofd gedaan ook! Je had je boekje helemaal niet meegenomen!" Verbaasd kijkt Iris juf Ellen aan. Het is waar, wat de juf zegt! Ze was helemaal vergeten het boekje mee naar voren te nemen! Ze heeft de tekst helemaal uit haar hoofd opgezegd.
Linda, die in de zaal zit en Iris' boekje ziet liggen, moet een beetje lachen. Die Iris, heeft ze haar tekst uit haar hoofd opgezegd, zonder boekje. De juf lacht ook. Ze geeft Iris en Linda een knipoog. "Zie je wel dat je het kunt, Iris? " betekent dat. "Het is ons geheim!"
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 januari 2007
Daniel | 32 Pagina's