JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

me erg eenzaam"

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

me erg eenzaam"

2 minuten leestijd

Naam: Leeftijd: Veronika Babayan 12 jaar Woonplaats: Jerevan (Armenië) Familie: vader, moeder, Mary Nicole (16) en Nelly (5) Kerk: Armeens Protestantse Kerk

Droom

Reformatorische scholen kennen ze niet in Armenië. Veronika zit op een speciale openbare school. Dat betekent dat ze zaterdags geen les heeft. Bovendien leert ze veel verschillende talen, zoals Armeens, Engels, Duits en Russisch.

Op dit moment zit Veronika in groep acht. In Nederland is dit de tweede klas van de middelbare school. Een druk jaar, vindt de 12-jarige Armeense. "Elke dag ga ik van 9 tot 3 uur naar school. Daarna maak ik mijn huiswerk. Soms ben ik bezig tot 's avonds laat."

In de toekomst vertrekt Veronika het liefst naar het buitenland. "In Armenië is het heel lastig om een goede baan te vinden. Ik teken graag. Ook vind ik het leuk om oude kleren nieuw te maken. Mijn grootste droom is om kledingontwerpster te worden."

Een andere hobby van Veronika is saxofoon spelen. Dat instrument nam ze mee uit Nederland. "Op de muziekschool krijg ik al drie jaar les. Een poosje geleden was er een concert, georganiseerd door muziekinstrumentenfabrikant Yamaha, waarin ik meespeelde. Tijdens het concert waren er zelfs twee juryleden uit Japan. Er waren ongeveer vijftig saxofonisten, maar ik was het enige meisje met een altsaxofoon. Aan het eind van het concert werden de winnaars bekendgemaakt. Ik kreeg een grote prijs. Met mijn ouders, zussen en broers mochten we gratis een week naar een vakantiehuisje in de bergen."

Ook fietsen doet Veronika graag. Alleen is dit in Armenië lastig. "Er zijn hier te veel auto's en is er geen fietspad. Bovendien zitten er ongelooflijk grote gaten in de weg." Op vrije dagen gaat Veronika vaak met haar vader mee op bezoek naar

kindertehuizen in arme dorpen. "Mijn vader vertelt uit Gods Woord en hij brengt eten en kleren. In zo'n tehuis wonen veel kinderen zonder ouders. Ook zijn er dove en zieke kinderen. Dat is echt zielig." Veronika heeft jongeren in Nederland daarom wat te zeggen. "Rijkdom en welvaart zijn niet het belangrijkste in dit leven. Pas als de Heere met je is, ben je echt gelukkig."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 november 2006

Daniel | 36 Pagina's

me erg eenzaam"

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 november 2006

Daniel | 36 Pagina's