Hartelijke bewogenheid

Naast zijn onvergetelijk docentschap mag ik ds. Vergunst vooral ook herinneren als een vaderlijke vriend. 'Oom Arie' was een man met vele talenten. Hij heeft deze talenten vele jaren mogen gebruiken ten dienste van ons kerkverband. Een kerkverband waarin hij zich geplaatst voelde en dat hij van harte lief had. Maar bovenal heb ik ds. Vergunst leren kennen als een man die niets was in zijn eigen oog voor God. In het ambt van dienaar heb ik in de afgelopen 27 jaar vaak de Heere gesmeekt: "Heere, mag ik een deel van zijn geest ontvangen."

In Veen mocht ik verschillende jaren in het ambt van ouderling onder zijn bediening verkeren. In deze jaren zijn er banden van liefde en achting gevallen. In die tijd heeft de Heere hem als middel willen gebruiken om mij tot het ambt van dienaar van het Evangelie te leiden. In 1975 werd ik aangenomen op de Theologische School. De gesprekken die wij, van hart tot hart, voerden als wij samen naar de 'Boezemsingel' reden zijn onvergetelijk. Tijdens het lesgeven was hij vaak tot tranen toe bewogen. Hij eiste dat we hard studeerden, maar vooral ook in zijn pastorale bewogenheid en hartelijk meeleven in vreugde en leed is hij me tot een voorbeeld geweest. Ook zijn prediking werd gekenmerkt door een hartelijke bewogenheid, waarin hij worstelde om het zieleheil van zijn hoorders. Hij drong achter de kudde aan zoals een herder betaamt.

Door zijn onstuimige aard kon ds. Vergunst ook wel eens impulsief reageren. Maar, als vrucht van genade, kon hij er ook eerlijk op terugkomen wanneer het niet helemaal goed was gegaan. Hij trachtte dan, zonder zijn eigen eer op het oog te hebben, het nut van de gemeenten te dienen.

De genade die ds. Vergunst verkreeg en die hij zo rijk mocht prediken is ook nu nog te verkrijgen. Ds. Vergunst is niet meer, ook van hem gold: ...en hij stierf. Ook voor jou zal dit straks gelden, maar wat is het een troostrijk wonder als je door genade weten mag wat ds. Vergunst sprak bij zijn vertrek naar Amerika: En hij stierf... toch staan deze woorden ook met gouden letters in het boek der Waarheid. Want er is er Eén, Die in het boek van Adams geslacht staat opgetekend, Die wel vóór de zonden stierf, maar niet dóór Zijn zonden. De eniggeboren Zoon Gods. Dat achter Zijn Naam geschreven staat: ...en Hij stierf, is het grootste wonder. Dat is een wonder van Gods wijsheid, liefde en trouw. Dat sterven ontsluit een zalige eeuwigheid voor het volk van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen