JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

"Droefheid naar God heeft een duidelijk adres"

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

"Droefheid naar God heeft een duidelijk adres"

6 minuten leestijd

Ze was altijd wat teruggetrokken, een stille vrouw. In haar ogen was vaak een stille droefheid. Ze had door genade een ander leven leren kennen. Toen stierf ze. Op haar begrafenis waren, naast gemeenteleden, ook mensen uit de buurt: onkerkelijke mensen, wereldse mensen. En ze zeiden tegen elkaar: "Zij was nu een echte christin! Iemand die niet eerst aan zichzelf dacht, maar altijd eerst aan de ander!" Ze had God lief, boven alles. En haar naasten als zichzelf.

Droefheid naar God, wat is dat eigenlijk? In de kerk wordt veel gebruik gemaakt van deze bijbelse uitdrukking. De droefheid naar God werkt een onberouweiijke bekering tot zaligheid (2 Korinthe 7:10). Ds. J.S. van der Net is iemand die deze droefheid in zijn eigen leven heeft leren kennen. Als predikant van de Gereformeerde Gemeente in Houten krijgt hij ook te maken met vragen rondom dit onderwerp. In een vraaggesprek legt hij het een en ander uit over 'droefheid naar God'.

Wat is 'droefheid naar God'?
"Droefheid naar God is een heimwee dat ontstaat als de Heilige Geest in het hart van een mens werkt. Het is een verlangen naar God, wat gepaard gaat met een droefheid over de kloof die tussen God en je ziel geslagen is, door jouw zonden. Het uit zich in een nameloze pijn, een schreeuw om gemeenschap met de Heere, terwijl tegelijkertijd beseft wordt dat 'niemand tot Mij kan komen, tenzij Mijn Vader hem trekke.' Eigenlijk kun je het niet in woorden uitleggen, je moet het beleven."

Wat is het verschil tussen de droefheid naar God en een droefheid die veroorzaakt wordt gevoel van leegte of gemis wat een mens kan ervaren?
"Droefheid naar God heeft een duidelijk adres. Het gaat je in alles om God. Er is, zo wordt dat wel genoemd, een 'betrekking op de Heere' gekomen. De Heere is werkelijkheid voor je geworden. Je gaat beseffen dat jouw zonden God beledigen, dat het klappen in Zijn gezicht zijn. En je gaat verlangen naar God, Die je wel niet kent, maar Die zo goed voor je is geweest. Je voelt als het ware dat er een grote kloof is geslagen tussen God en je hart, die van jouw kant nooit meer overbrugd kan worden. En dat doet zóveel pijn!
Menselijke troost geeft je geen vrede. Soms zie je dat er een weg in Christus is ter verlossing, maar je bent het niet waard dat die Weg voor jou zou zijn. Soms ben je verwonderd over een belofte die je leest in Gods Woord, maar voor jezelf put je er geen troost en vrede uit. Je schuld is zo groot en God is zo heilig, zo vlekkeloos. Je kunt niet anders dan voor Hem buigen. Er is een schreeuw in je hart: 'Heere, ik kan U niet missen!' Tegelijkertijd beleef je: 'Uw doen is rein, Uw vonnis gans rechtvaardig.' God moet aan Zijn eer komen. En dan wordt het zó'n groot wonder als de Heere je Zelf laat zien Wie Hij in Christus wil zijn voor een verloren, zondig mens!
'Gewone' droefheid, een gevoel van leegte of gemis wat ervaren kan worden, is ten diepste altijd gericht is op het eigen 'ik'. Het is in feite een vorm van zelfmedelijden. Terwijl droefheid naar God juist op de Heere gericht is. In die droefheid voel je pijn omdat je altijd jezelf bedoelt, en niet God. Het gaat nu niet langer meer om jezelf, maar om de Naam en de eer van de Heere."

Welke plaats krijgt deze droefheid in de weg van bekering die de Heere met Zijn kind gaat?
"ledereen moet in zijn of haar leven te doen krijgen met twee keer de letter 'r'. God als Rechter en God als Redder. Droefheid over de zonden is een element in de bekering dat met name aan het begin van de bekeringsweg overheerst. Je beseft dat je te maken hebt met een God die rechtvaardig is en toch dorst je tegelijkertijd naar die God. Er ontstaat dan een verlangen naar Christus en Zijn gerechtigheid, naar God als Redder. Het wordt de noodkreet van je hart: 'Geef mij Jezus of ik sterf!'
Als de Heere Zijn kind verder leidt, vindt een verdieping plaats in het geloofsleven. Ook de droefheid naar God wordt anders, krijgt meer diepgang. Als je iets van Christus mag zien, dan zie je ook wat je zonden teweeggebracht hebben. Dan zie je dat jouw zonden gestraft zijn in de Heere Jezus Christus. Het kan niet anders of dit doet je hart veel verdriet. Juist in het licht van het lijden van Christus wordt de zonde nog bitterder.
In het leven van een gelovige blijft de droefheid naar God altijd aanwezig. De ene keer is het heimwee naar God sterker dan de andere keer. Maar ook in 'magere' tijden, blijft de droefheid, het verlangen naar God op de bodem van het hart liggen."

Is bedroefd zijn niet een worm van ongeloof? Raakt hierdoor het zicht op Christus niet vertroebeld?
"De droefheid naar God is de wortel van waaruit de Heere werkt in een mensenhart. Het is geen vorm van ongeloof en ook wordt het zicht op het werk van Christus je hierdoor niet ontnomen. De droefheid naar God veroorzaakt juist een verlangen naar het borgwerk van Christus, om steeds meer uit Hem te leven, orta met Hem vervuld te worden.
Het is zelfs zo dat blijdschap in God onlosmakelijk verbonden is met droefheid naar God. De droefheid naar God vormt als het ware de wortel van de boom, de blijdschap en de vreugde in God vormen de kruin, de vruchten van de boom. En ook in de droefheid is blijdschap. Blijdschap die zich uit in een verlangen om de Heere te dienen. Ik kan het niet uitleggen. Maar de wereld verliest haar glans. Er ligt een vreugde in de droefheid naar God, die onuitsprekelijk is! Blijdschap in God is geworteld is in de droefheid."

Wat straalt deze droefheid uit naar ongelovigen? Worden zij niet meer jaloers op een leven dat blijdschap in God uitstraalt?
"Dat trek ik in twijfel. Je hebt ook stromingen waar blijdschap erg wordt opgeklopt. Maar weten zij nog wel waarom ze blij zijn? De uitstraling van deze groeperingen kan oogverblindend zijn. Het lijkt zoveel, naar buiten toe. Maar als mensen iets dieper nadenken, prikken ze door de oppervlaktelaag heen. Van de droefheid naar God gaat iets veel diepers uit dan van de oppervlakkige blijdschap van sommigen. Het schema van de wereld, ook van de godsdienstige wereld, blijft tenslotte altijd 'ik'. Alles is op jezelf gericht.
De droefheid naar God kent echter een zelfverloochenend, ootmoedig leven, waarin het gaat om de eer van de Heere. De liefde tot God en de naaste staat centraal. En dat ziet de buitenwereld."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 oktober 2006

Daniel | 32 Pagina's

"Droefheid naar God heeft een duidelijk adres"

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 oktober 2006

Daniel | 32 Pagina's