Anne op de roltrap

"Mam, gaan we nu al? " Ongeduldig springt Anne heen en weer. "Nog even geduld, Anne, " zegt mama. "Ik moet mijn tas nog pakken. En ik moet mijn jas nog aantrekken. Dan gaan we weg."

Anne en mama gaan vandaag samen winkelen. Heel ver weg! En dan moeten ze eerst met de trein. Dat vindt Anne zo leuk!

Jammer dat het zo lang duurt voor ze gaan. Maar eindelijk is mama klaar. "Dag papa, tot vanmiddag!" roept Anne. Nog een laatste zwaai en weg zijn ze. Gelukkig is het niet ver naar de trein. Anne en mama kunnen zelfs lopend gaan! Mama koopt een kaartje. Een kaartje voor in de trein. Anne krijgt ook een kaartje. Opeens, wat een lawaai! Anne schrikt er van.

Snel pakt ze mama's hand. Dan ziet ze waar het lawaai vandaan komt. Er rijdt een trein voorbij. Heel hard! En heel snel! "Dat is een sneltrein, " zegt mama. "Die rijdt heel hard. En hij stopt ook heel weinig. Wij gaan met de stoptrein. Die rijdt niet zo heel hard. En die stopt ook wat vaker." Daar komt de trein aan. "Kom, geef me maar een hand, " zegt mama. "Dan stappen we samen in de trein." De trein gaat rijden.

Anne vindt dat hij toch wel snel gaat. Onderweg stopt de trein twee keer. Dan zijn ze er. Veel te snel naar Anne's zin. Het is zo leuk in de trein! Alles zoeft zo snel voorbij! De koeien in de wei.

De huizen langs het spoor. En de auto's op de weg. Maar Anne moet er nu toch uit. "Kom Anne, we gaan, " zegt mama. Voorzichtig stapt Anne uit de trein. Samen lopen ze over het perron. Hand in hand.

Dan komen ze bij de trap. "Dat is een leuke trap, mama!" roept Anne. "Die trap gaat vanzelf naar boven!" Mama lacht. "Dat is een roltrap, Anne, " zegt ze. "Op die trap hoef je zelf niet te lopen. Kom maar, dan gaan we er samen op." Anne geeft mama een hand. Wat een aparte trap! Anne stapt snel op een tree van de trap.

Bijna net zo snel als de trein! Dan is Anne al boven. Zonder te lopen! Wat is het druk boven! Allemaal mensen.

En een stem roept wat door een luidspreker. Maar gelukkig weet mama de weg. "Hierheen, Anne!" zegt ze. Dan ziet Anne nog meer roltrappen. Roltrappen die naar beneden gaan. Snel loopt ze er heen. Dat is leuk!

Deze trappen gaan precies de andere kant op! Voorzichtig gaat Anne op de trap staan. Zou deze trap ook zo snel gaan? Dan hoort ze opeens mama roepen. "Anne, wat ga je doen? We moeten niet met die roltrap mee!"

Anne draait zich om. Ze ziet mama bovenaan staan. En Anne gaat steeds verder naar beneden. "Mama, ik wil niet meer!" roept ze. En ze probeert terug te lopen. Maar dat gaat niet.

De trap rolt verder, en verder, en verder... Anne begint te huilen. Hoe moet dat nou? Mama is boven.

En Anne staat op de trap. Opeens voelt ze een hand op haar schouder. En een stem zegt: "Stil maar, meisje. Ik breng je weer naar boven. Op de andere trap. Ik breng je weer naar je mama."

Het is de stem van een meneer. Wat is die meneer aardig! Hij helpt Anne van de roltrap af. En hij helpt haar de andere trap weer op. Boven staat mama te wachten. Ze zag dat de meneer Anne hielp. "Anne, wat deed je nou? " vraagt ze verschrikt. "Bedank de meneer maar. Bedank hem maar dat hij jou weer terug bracht. Dat was heel aardig!" "Dank u wel, " zegt Anne zacht. De meneer hoort het bijna niet. '"t Zit wel goed hoor, meid!" zegt hij. "Ik denk dat jij nooit meer alleen de roltrap op gaat." "Dat denk ik ook, " zegt mama. En ze pakt Anne's hand. En Anne?

Anne schudt nee. Helemaal alleen de roltrap op, dat doet ze niet meer!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen