Vrouw(en) op de evangelisatiepost (5)

Het inloophuis in Leeuwarden....

Alweer bijna een jaar is de inloop 'Achter de Hoven' van de evangelisatiepost te Leeuwarden open. Als vrijwilligers mogen wij een schakeltje zijn, om daar naar mensen te luisteren, maar ook, en vooral te wijzen op Gods Woord, de Bijbel. We mogen ze vertellen dat de mens niet kan sterven, zoals hij of zij geboren is. Evangeliseren is ons aller verantwoordelijkheid. Dat blijkt wel uit Spreuken 24:11 Red degenen die ter dood gegrepen zijn, want zij wankelen ter doding, zo gij u onthoudt. De nood in de grote stad Leeuwarden is ontzettend groot. De stad bestaat uit zo'n 90.000 inwoners. Toch worden er vele grote kerken gesloten. Wat is evangelisatiewerk dan belangrijk! Gods Woord zegt ons in Johannes 10:16 Ik heb nog andere schapen, die van deze stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen, en zij zullen Mijn stem horen, en het zal worden één kudde, en één Herder.

Er komen allerlei soorten mensen bij de inloop. Ook het contact dat we met de mensen hebben kan heel verschillend zijn. Er zijn mensen die vaker komen, en mensen die één of twee keer komen. Wat gebeurt er zoal op zo'n vrijdag of zaterdag in de inloop? Als je net bent gearriveerd en je zit aan een bakje koffie, dan komt vaak de 'achterbuurman' binnenlopen. Deze man weet veel over Leeuwarden en allerlei kerken in de buurt. Daar vertelt hij graag en veel over. Hij woont ook de kerkdiensten van de post bij. Ook probeert hij andere mensen in contact te laten komen met evangelist S. de Visser. Zo kende hij iemand waarbij hij vroeger op koor had gezeten. Deze man kan wegens ziekte niet meer bij de evangelisatiepost komen, terwijl de 'buurman' dacht dat hij dat wel graag zou willen. Het adres is doorgegeven aan De Visser. Achteraf bleek dat de evangelist er al geweest was. De 'buurman' had namelijk zelf een kaart gestuurd naar deze man, met als afzender de naam van De Visser erop. De evangelist kreeg vervolgens een telefoontje van deze mensen als 'dank-je-wel' voor de kaart. De Visser wist echter niets van de kaart af... Zodoende kwam er toch ook nog weer contact met deze mensen, ongedacht!

Een andere keer hadden we 's middags een praatje met een verslaafde jongen, zomaar over het hek bij het gebouw. Hij had een folder gekregen met daarop: 'ledereen van harte welkom'. Hij vroeg daarom aan ons: 'Mogen wij ook in de kerk komen, want we worden overal afgewezen en weggestuurd; daar zijn we niet welkom.' We mochten hem zeggen dat hij altijd welkom was! We hopen en bidden dat deze jongen zo onder Gods Woord mag komen en dat het ook een middel mag zijn om van de verslaving af te komen.

We hoorden ook nog van een jongeman die nu ook bij de inloop naar de kerk gaat. Hij ging eerst naar een andere kerk, maar was daar erg teleurgesteld om reden dat er zelfs kleine kinderen aan het avondmaal mochten komen. Dit kon volgens hem niet samengaan met de bijbelse leer.

Als vrijwilligers krijg je soms ook wel eens opmerkingen van mensen die binnen komen, waar je wat van kunt leren: Een man vertelde ons dat hij wel eens was wezen kijken 's zondags en hij was ook wel van plan om de dienst bij te wonen. Maar hij zag helaas dat achterin alles vol zat. En helemaal naar voren lopen durfde hij niet. De drempel was zo te hoog om een kerkdienst bij te wonen. Dit hebben we toen maar als tip in het schriftje - waar we altijd aan het eind van de dag een dag-verslagje in schrijven - gezet.

Er kunnen ook wel moeilijke vragen op je af komen. Een man kwam binnen en zei dat hij niet in God geloofde. Hij zei: 'Als er een God bestond, zou de wereld er toch heel anders uitzien? ' Toch kwam hij, gelukkig, de volgende keer weer. Hij stelde wel weer dezelfde vraag. We mochten hem vertellen dat de ellende in de wereld gekomen

is door de zondeval, maar ook door onze zonde. En dat het dan zo nodig is dat er een wonder van God in je hart gebeurt. God wil daar de prediking vanuit Zijn Woord, de Bijbel, voor gebruiken. In de Bijbel lees je dat door het bloed van Jezus Christus er verzoening is voor de grootste der zondaren. Dat bloed reinigt van alle zonden. Hierdoor krijgen we vrede met God en ook vrede in ons hart. Soms zijn er helaas ook dagen dat er niet zo veel mensen in de inloop binnen komen. Dan voel je extra dat het gebed van iedereen zo nodig is. Dat er toch gebed mag zijn of de Heere nog mensen bij de inloop wil brengen. En dat we, in afhankelijkheid van God, het zaad mogen strooien, zodat het wortelen mag schieten, tot eer van Gods Naam, en dat het zo vruchten mag dragen van geloof en bekering waardig. Dat het dan ook bedekt mag worden met de 'aarde' van het gebed. Opdat het ook voor de inwoners van Leeuwarden mag gelden: n die van de stad zullen bloeien als het kruid der aarde (Psalm 72:16b).

De 'kerk' in Leeuwarden

Mijn verhaal begint op het moment dat ik 1 6 jaar oud was. Hoewel ik de verkeerde vrienden had, voelde ik toch dat er iets niet goed zat. Mijn ouders verhuisden en zodoende kwamen wij te wonen tegenover een evangelische gemeente. Daar ben ik toen naar binnen gestapt. Vanaf dat moment ging ik steeds vaker. Ik heb toen ook mijn vriend leren kennen, die al van kleins af aan met zijn ouders naar een kerk van de Gereformeerde Gemeenten ging. Dat was voor mij een zegen. Na een half jaar ben ik ook met hem meegegaan naar de kerk die hij met zijn ouders bezocht. Mijn eigen ouders hadden het er eerst wel moeilijk mee dat ik elke zondag naar de kerk ging. Ik ben inmiddels nu al ruim drie jaar gelovig, en nu accepteren ze het. Het waren best moeilijke tijden thuis. Maar met de hulp van God heb ik me erdoor geslagen. Ik ben nu 1 9 jaar en mijn vriend 22 jaar. Samen hebben we vorig jaar rond de lente besloten om een gemeente te zoeken waar we ons thuis konden voelen; onze keus is toen gevallen op de evangelisatiepost in Leeuwarden, die is aangesloten bij de Gereformeerde Gemeente Kampen. We wilden namelijk het liefst bij dezelfde soort kerk blijven omdat wij denken dat het Woord er goed en juist

verkondigd wordt. We hebben toen in september ook catechisatie gevolgd op de evangelisatiepost. Het was er heel leerzaam en soms ook best leuk. Ik vind dat we daar helemaal op ons plekje zitten. Evangelist De Visser verkondigt het Woord duidelijk, en het voelt daar als één grote familie!

Hartelijk dank, familie De Visser voor jullie bijdragen op onze pagina's. We wensen jullie met de kinderen van harte al het nodige toe in het moeilijke maar ook zo mooie evangelisatiewerk. De Heere geve genadig Zijn zegen over de opdracht die Hij Zelf gegeven heeft: Gaat uit! Laten we als vrouwenverenigingen rondom onze evangelisten staan met woord en daad, met gebed en met financiële hulp. Ds. Schreuder schrijft in De Evangelist van september 2006: 'Het draagvlak voor ons werk groeit, en daar zijn we blij mee. Maar we komen nog steeds tekort - jaarlijks toch wel een ton, op een totaal van negen ton.' Er is dus nog werk voor onze verenigingen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen