Christelijke toekomstverwachting

In het Oude Testament

Het Oude Testament staat geheel in het teken van de toekomstverwachting. Zelfs in de Mozaïsche wetten vinden we een schaduw van de komende Christus. We vinden in hel. Oude Testament geen samenhangende leer aangaande de toekomst. Steeds rijker is de komst van de Beloofde der vaderen geopenbaard, we denken vooral aan het indrukwekkende Jesaja 53.

De toekomstverwachting van Israël had een unieke plaats temidden van de volkeren. De heidense wereld ('Umwelt') wist niet van een Goddelijk voornemen, van een richtingen doel waar alles op uitloopt. Ten diepste is dit ook de tragiek van het moderne heidendom dat evenzeer gevangen is in deze wereld en geen toekomst heeft. Geen hoop hebbende, en zonder God in de wereld (Efeze 2:12). Het Oude Testament is temidden van de antieke literatuur het enige Boek meteen nadrukkelijke hoop en verwachting.

Een schaduwzijde van het beloofde heil is hot komende gericht. Twee begrippen zijn belangrijk in de gerichtsprofelie: De dag des HEEREN' en 'de rest die zal behouden worden'. De dag des HEEREN is een dag van grote donkerheid waarin de HEERE gericht zal oefenen op de aarde. Een rest zal behouden blijven als enerzijds een getuigenis van de volkomenheid van het gericht en anderzijds van de zekerheid van Zijn ontferming. Maar Ik zal in het midden van u doen overblijven een ellendig en arm volk; die zullen op den Naam des HEEREN betrouwen (Zefanja 3:12).

In het Nieuwe Testament

In het Nieuwe Testament zijn veel van de beloften van her Oude Testament vervuld. De prediking van de apostelen is verkondiging van al hetgeen Jezus begonnen heeft beide te doen en te leren (Handelingen 2:1-2). Toch is het Nieuwe Testament geenszins een terugzien alleen, maar tegelijk en op grond daarvan, een vooruitzien. Een Duitse studie geelt dat treffend weer met de titel: ukunft des Gekommenen. Er is een samenhang tussen Jezus' eerste en tweede komst. Zijn eerste komst is het fundament voor Zijn tweede komst en de volle openbaring van Zijn Koninkrijk. Of om het theologisch te zeggen: e heilsfeiten hebben een eschatologische dimensie. In de Oude Kerk werden op adventszondagen ook Schriftgedeelten gelezen die heenwezen naar de jongste dag. Evenals bij het Oude Testament zullen we aandacht besteden aan 'de dag van de Zoon des mensen' en aan 'het Koninkrijk Gods'. Ten behoeve van de actualiteit hopen we ook in te gaan op de 'tekenen der tijden'.

In de moderne theologie

Sinds de verlichting is de bezinning op het Bijbels getuigenis over de toekomst in diskrediet geraakt. Het moderne levensgevoel spoort niet met de Bijbelse toekomstverwachting. Evenals het oude heidendom weet ook het moderne heidendom geen antwoord op de vraag naar doel en richting gens eigen maatstaven. Hij wordt hierin bemoedigd door de indrukwekkende resultaten van de wetenschap. Er is geen plaats meer voor Gods ingrijpen in de geschiedenis en dus ook niet voor een definitieve wederkomst. Wij mensen maken ons eigen eschaton, onze eigen toekomst. De moderne theologie zoekt aansluiting op dit moderne levensgevoel en predikt steeds nadrukkelijker een binnenwereldse boodschap. Het is met name in de programma's van de wereldraad van kerken dat wij deze aardsgerichtheid zien geformuleerd. De christen is geroepen sociaal en politiek betrokken te zijn en zo het Rijk Gods mede zichtbaar te maken.

In afwijzing hiervan en antwoord hierop zullen we te rade gaan bij de oude reformatorische toekomstverwachting. Wanneer wc de gebeden lezen van Calvijn is er enerzijds de sterke roeping om in dit heden goede strijd te strijden, anderzijds is er het uitzien naar de volkomenheid van het. rijk van Christus, zoals treilend verwoord in de berijming van het gebed des Heeren: Uw Koninkrijk koom' toch o HEER!

Ai, werp de troon des satans neer; Regeer ons door Uw Geest en Woord Uw lof word' eens alom gehoord. En 'd aarde met Uw vrees vervuld. Totdat G' Uw rijk volmaken zult..

Literatuur

- A.H. F.delkoort, De Christusverwachting in het Oude Testament - M.J. Paul, Verkenningen in de Oud Testa men tisch e Messiasverwach ting - W. Aalders, De grote ontsporing - K. Runia, Wegen en doolwegen in de nieuwere theologie - W. Hendrikscn, Visioenen der voleinding

- Passages in dogmatieken (Kersten, a Brakel en Calvijn) over de wederkomst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen