Vreemdelingschap (leven vanuit de christelijke hoop)

Als jongeren wordt gevraagd 'Waar leef je voor.'', zijn er velen die antwoorden 'Voor het hier en het nu'. Als ik vandaag maar plezier heb, het. maximale uit mijn leven op deze wereld haal, dan maak ik me verder nergens druk om. Hel levensgevoel van 'pluk de dag'.

Het leven als vreemdeling op deze aarde is vrucht van Gods werk in het leven. Van Abraham, Izak en Jakob lees je: ezen allen zijn in het geloof gestorven, de beloften niet verkregen hebbende, maar hebben dezelve van verre gezien, en geloofd, en omhelsd, en hebben beleden dat zij gasten en vreemdelingen op de aarde waren (Hebreeën 11:13).

In de eerste christengemeente is de notie van hel. vreemdelingschap levend gebleven. Als minderheid te midden van een decadente Romeinse wereld vol van doodsdreiging en vervolging schrijft Tertullianus (geboren:160 na Chr.) over de christenen: Ze wonen in hun eigen land, maar als vreemdelingen. Ze delen in alles mee als burgers, maar hebben als vreemdelingen alles te lijden. Elk vreemd land is hun vaderland en elk land is hun vreemd. Ze trouwen als ieder ander. Ze krijgen kinderen, maar ze leggen hun nageslacht, niet te vondeling. Ze delen hun tafel maar niet hun bed. Ze leven 'in het vlees' maar niet 'naar het vlees'. Ze vertoeven op de aarde, maar ze zijn thuis in de hemel. Ze gehoorzamen vastgestelde wetten, maar in hun leven overtreffen ze die wetten. Ze houden van alle mensen, maar worden vervolgd." Het vreemdeling-zijn kwam in het leven openbaar door niet bij publieke schouwspelen aanwezig te zijn, zich afzijdig houden van godsdienstige (afgodische) processies, wars van openbare feesten, van gewijde spelen. Voor het oog van de wereld leefde men uit een grote liefde tot de naasten, goede werken, een hoge moraal, eenvoud, boetvaardigheid, een leven met gebed en vasten.

K^rlAnl^An van rlp licmckp nnstprfpliikl-lf irl. Dal In de tijd van de Reformatie kunnen we onder andere bij Calvijn in zijn Institutie (III, VIII t/m X) vinden hoe hij op grond van Gods Woord denkt over het leven van christenen als vreemdelingen in deze wereld. "Wij moeten ons gewennen, " zo schrijft hij, "aan het gering achten van dit tegenwoordige leven en daardoor opgewekt worden tot de overdenking van het toekomende leven. Wij moeten of de wereld versmaden of zij houdt ons in onmatige liefde gevangen. De geringachting van het tegenwoordige leven mag niet leiden tot versmaden van het leven. Het leven op aarde blijft, een zegen van God. Toch begeerteen ware christen dit leven vanwege de dienstbaarheid der zonde te verlaten, wanneer het Gods tijd is. Men dient tijdens het leven op aarde naar de Schrift met maat de middelen tol het. leven te gebruiken. Zodanig dat ze ons leven eerder helpen dan belemmeren. God heeft als doel - met wat Hij ons geeft - het noodzakelijk onderhoud maar ook onze genieting en verheuging. Nochtans moeten de begeerlijkheden van het vlees worden tegengestaan. Wanneer deze niet binnen de perken wordt gehouden, stroomt ze over zonder maat. Geen weg is zekerder dan geringschatting van dit tegenwoordige leven en niet gebruiken. Voorts dat de armoede wordt gedragen in lijdzaamheid en de overvloed in mate wordt gebruikt. Van al wat God geeft moeten we rekenschap afleggen. God is geen beheer der goederen aangenaam dan hetwelk met de liefde is verenigd."

Ernstig heeft dr. W. Aalders in de tweede helft van de twintigste eeuw zijn waarschuwende stem laten horen tegen het zich niet bewust zijn van de gevaren van de wereldgeest voor de kerk. Tegen de optimistische verwachting, dat een christelijke staat en christelijke maatschappij in de moderne wereld mogelijk zou zijn. We zien dan de ontwikkeling van de verbinding van het Evangelie met de geest van de ontkenning, de geest van de afbraak, de geest van de revolutie. Het cultuuroptimisme van Kuyper ligt achter ons. Wc moeten leven onder de hoede van de hoop, verlangend naar een beter vaderland. Deze hoop maakt lijdzaam, geduldig en zachtmoedig. De vraag mag gesteld worden of het 'niet van de wereld' hier zoveel nadruk krijgt dat het 'in de wereld' niet meer bijbels wordt ingevuld.

De christelijke hoop wordt ook wel gezien als een weg van voorspoed en geluk. Alles moet worden ingezet om mensen hun levensdoelen te laten bereiken. Christelijk geloof is daartoe een belangrijk instrument. Wie bidt om zegen en gelooft dat God die geeft, zal inderdaad gezegend worden. Dc weg die een christen voor zich ziet is er een van zegen en geluk. Een bekend boek dat deze richting vertegenwoordigt, is 'Het gebed van Jabes' (n.a.v. 1 Kronieken 4:10).

Stellingen

In hel Babel van deze wereld verslaat de welvaart, de Mammon, zijn duizenden en miljoenen. De inwoners van Babel lijken onafhankelijk van de levende God te kunnen leven. In Babel heerst het geloof, dal het.'nu' alles is.

In onze situatie is een leven naar Gods Woord vandaag een leven als vreemdeling. Een leven in de wereld maar niet van de wereld. Dit zal in de levenshouding ten opzichte van de cultuur tot uiting komen en zichtbaar worden. Dc houding van de christenen in de eerste eeuwen in het Romeinse Babel heeft

ons dan zeker nog veel te zeggen. Vrecmdelingleven is eis en tegelijk wordt dit alleen praktijk als God

Literatuur

- W. Aalders, Burger van twee werelden - Henk Bakker, 'Ze hebben lief, maar worden vervolgd'. Radicaal christendom in de tweede eeuwen nu - A. van de Beek, Hier beneden is het

niet - Johannes Calvijn, Institutie, deelIII, hoofdstuk acht tot en met tien. - Kievit, Leven van de hoop - W.H. Velema, Christen zijn in deze wereld

praat over seks. Eén op de vier jongens en één op de vijf meisjes zou het afgelopen half jaar 'online seks' met iemand hebben gehad. Eén van de meisjes uit het onderzoek verwoordt het als volgt: "Seks is overal. Op tv, in films, buiten op de reclameborden. Maar seks is niet meer hetzelfde als vroeger. Vroeger was seks de liefde bedrijven. Nu is seks een game!"

Seks is - hoe je het went of keert - een overheersend thema op internet. Draait het niet veelal om mijn genot op dit moment en niet eens meer om liefde. Het heeft helemaal niets te maken met de intense en diepere manier van kennen van man en vrouw, zoals de Heere die bedoeld heeft.

Wat nu?

Verhalen van jongeren in onze eigen kring geven niet de illusie dat cyberseks 'bij ons' niet voorkomt. Ben je slachtoffer, praat zo snel mogelijk met iemand in je omgeving die je vertrouwt: je ouders, een kerkenraadslid, een vertrouwenspersoon op school. Als praten niet lukt, schrijf het dan op en geef het aan iemand met wie je het kunt delen. Ben je dader, breek er dan mee. Ga vooral niet door. Je maakt er ontzettend veel mee stuk en

; verwoest je eigen ziel. je er nog nooit last van gehad? Zoek k niet op. Ook niet uit nieuwsgierigheid. Er zijn tegenwoordig mensen die zeggen: aat de jeugd experimenteren, dat deden ze toch altijd al? Als ze maar oppassen voor de risico's, dan maakt het verder niet zo uit. Toch laat de Bijbel hier wel een ander licht over vallen. In Hebreeën 4:1 3 staat: n er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem; maar alle dingen zijn naakt en geopend voor de ogen Desgenen, met Welken wij te doen hebben. De Heere ziet je achter je scherm, ook al weet verder geen mens in je omgeving wat je doet en ziet.

David

Er staat in de Bijbel een ingrijpend voorbeeld van de verwoestende gevolgen van ontucht. Gods kind David staat op het dak van zijn paleis en ziet een vrouw zich wassen. De Bijbel spaart David niet in de beschrijving van wat er op deze daad is gevolgd: openlijk overspel, leugens, de moord op Uria, haat en doodslag onder zijn eigen kinderen. Tenslotte is daar Absalom, die tijdens zijn staatsgreep de 10 bijvrouwen van zijn vader in een tent op het paleis verkracht. Hoe past ons de bede:

Verlos ons uit des bozen macht; Bescherm, en sterk ons door Uw kracht; Wij zijn toch zwak, Zijn sterkt'is groot; Dus zijn w'elk ogenblik in nood; Hier komt nog vlees en wereld bij. Ai, sterk ons dan, en maak ons vrij.

"Als je eenmaal iemand vertrouwt online, is het heel moeilijk om nog grenzen aan te geven. Ook schaam je je dan erg voor wat er gebeurd is. [...] Je zit er middenin voordat je het door hebt, en vooral een meisje met een laag zelfbeeld of weinig zelfvertrouwen is een makkelijk slachtoffer, omdat ze blij is dat er toch iemand blijkt te zijn die haar wel ziet staan." (meisje, 18 jaar)

"Ik heb meegemaakt dat mensen je chanteren met opnames, maar ik denk dat er meer voorlichting moet komen, want ik wist helemaal niet wat de gevaren waren en heel veel mensen ook niet. Er moet echt meer aandacht aan besteed worden." (meisje, 15 jaar).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen