Verdrukking aan den lijve ervaren

De late voorjaarszon werpt haar stralen over het asielzoekerscentrum. Omzichtig parkeert Mesbah Rajavi (22) twee plastic stoeltjes achter het gebouw. Dan maakt hij een rondje om het pand. "Goed, we kunnen praten. Zelfs hier moet ik oppassen. Ook in het buitenland worden Iraanse christenen vervolgd. De mullahs hebben overal hun agenten, die er niet voor terugdeinzen mensen te vermoorden, " zegt hij op gedempte toon.

Mesbah heeft bepaald wel reden voor zijn bezorgdheid en geheimzinnigheid. Nog maar kortgeleden was hij in handen van de Iraanse veiligheidsdienst. Zij arresteerden hem in Teheran omdat hij een kerkdienst had bijgewoond en een Bijbel in huis had. Dagenlang werd hij ondervraagd en gemarteld. Veel wil de Iraniër er niet over kwijt, maar de halfgenezen wonden op zijn lichaam spreken boekdelen. "Ik kan je alleen zeggen dat je dit je ergste vijand nog niet toewenst."

Na drie weken in de gevangenis te hebben doorgebracht, werd Mesbah Rajavi plotseling vrijgelaten. "Ik weet nog steeds niet waarom. Van de ene op de andere dag kreeg ik te horen dat ik kon gaan. Ik moest me wel elke dag bij de politie melden."

Met hulp van vrienden en familie wist hij via het onherbergzame noorden van Iran naar Armenië te ontkomen. Uiteindelijk kwam hij in Nederland terecht, waar hij in spanning op een verblijfsvergunning wacht. Zijn vlucht beschrijft hij als een "wonder van God. Ik wil anderen niet in gevaar brengen, dus ik kan er verder niets over vertellen. Maar ik weet wel dat ik dit zonder de bijzondere hulp van de Heere niet had kunnen volbrengen. Ik bid elke dag dat de regering mijn familie met rust laat."

'Incidenten'

Terugkeren naar zijn vaderland is voor Mesbah niet meer mogelijk. "Als christen ben je je leven al niet zeker. Maar als je uit Iran wegvlucht, word je als een regelrechte verrader beschouwd. Ik zou direct worden opgepakt en dan blijft maar één straf over, " voegt hij er veelbetekenend aan toe.

Of Mesbah Rajavi naar de Islamitische Republiek wordt teruggestuurd, hangt van de Nederlandse regering af. Eerder dit jaar liet minister Verdonk van Vreemdelingenzaken nog weten dat uitgeprocedeerde Iraanse christenen best naar hun land konden terugkeren. Ze konden immers toch zwijgen over hun geloof? En volgens Teheran waren de vermeende martelpraktijken en vervolging slechts "sporadische incidenten." Onder druk van de Tweede Kamer, kwam de bewindsvrouw echter op haar standpunt terug. Voorlopig althans, want nog deze zomer zal het ministerie met nieuwe richtlijnen voor Iraanse asielzoe-

kers komen. Mesbah windt zich zichtbaar op, als hij over de houding van de Nederlandse regering spreekt. "Incidenten? De vervolging van christenen in Iran is geen kwestie van een paar geïsoleerde zaken. Het is overheidsbeleid op alle

niveaus, en is zowel tegen individuele personen als tegen kerken gericht. Er zijn drie ministeries die zich officieel bezighouden met het uitbannen van het christelijk geloof: het ministerie van Informatie en Islamitische Leiding, het ministerie van Religieuze Zaken en het ministerie van Binnenlandse Zaken. En uiteraard de geheime politie."

Volgens de christelijke mensenrechtenorganisatie Jubilee Campaign wordt het voortbestaan van de christelijke kerk in Iran ernstig bedreigd. "Sinds het aantreden van de nieuwe president Mahmud Ahmadinejad heeft het Iraanse regime een doelbewust beleid gevolgd dat erop gericht is de bestaande kerken geleidelijk aan uit te roeien, onder de schijn van recht. Op grond van de huidige wetgeving worden christenen en kerkelijke instanties extreem in hun bewegingsvrijheid beperkt, " aldus Jubilee Campaign in een recent rapport.

Afvallige

De organisatie noemt een groot aantal voorbeelden van kerken die door de regering in Teheran zijn aangepakt. Gebedshuizen en theologische scholen worden gesloten, Bijbels worden in beslag genomen, voorgangers gearresteerd.

Maar het kan nog erger. Mehdi Dibaj, een moslim die zich tot het christendom bekeerde, kreeg negen jaar gevangenisstraf, waarvan twee jaar in eenzame opsluiting. Waarom? Hij had "de islam, de profeet Mohammed en ayatollah Khomeini beledigd, hij was een spion voor het Westen en hij was een afvallige." Afvalligheid leidt echter ook regelmatig tot executie - openbaar of in het geheim. Vaak nemen familieleden van bekeerlingen het recht in eigen hand en vermoorden de gelovige - zonder dat de regering daar iets tegen onderneemt.

Volgens de organisatie Open Doors, die zich inzet voor vervolgde christenen wereldwijd, is de situatie voor Iraanse christenen sinds het najaar van 2004 sterk verslechterd. Met het aantreden van de omstreden president Ahmadinejad, januari 2005, brak er een "nieuwe golf van vervolging uit", aldus Open Doors. De instantie publiceert jaarlijks een ranglijst van landen waar christenen het meest worden vervolgd. Iran prijkt op een dubieuze derde plaats, na Noord-Korea en Saudi-Arabië.

Hoopvol

Vooral moslims die zich tot het christendom bekeren, lopen ernstig gevaar, waarschuwt Open Doors. "Volgens onze bronnen hebben lokale overheden in het hele land de opdracht gekregen (christelijke, red.) celgroepen aan te pakken. Kerken mogen niet met voormalige moslims omgaan. Veel kerken hebben hun steun daarom ingetrokken. Het nieuwe beleid is een grote bedreiging voor

evangelisatie en toerusting in het land. De celgroepen komen in het geheim bij elkaar. Afgelopen november werd nog een huiskerkleider vermoord."

"En dan is er nog alles wat we niet weten, " zucht Mesbah Rajavi. "Ik kon ontsnappen en mijn verhaal vertellen. Maar er zitten nog veel meer christenen in Iran vast. Vaak zonder aanklacht of enige vorm van proces. Mensen verdwijnen soms spoorloos, zonder dat hun familie weet waar ze zijn gebleven. In mijn land ervaren we aan den lijve het Bijbelwoord: In de wereld zult gij verdrukking hebben."

Hoewel Mesbah regelmatig de moed in de schoenen zinkt als hij naar de situatie in zijn geliefde vaderland kijkt, blijft hij hoopvol gestemd. "Er gebeuren wonderlijke dingen. Niet alleen in Iran, maar in de hele islamitische wereld. Nog nooit zijn er zo veel moslims tot het christendom overgegaan. De Heere werkt écht met Zijn Geest in het Midden-Oosten, daar ben ik van overtuigd. Dat geeft je moed om door te gaan, hoe moeilijk dat soms is." "De Heere heeft het ook beloofd, dat Hij Zijn Koninkrijk uit zal blijven breiden totdat Hij wederkomt. Dat is een grote troost. Daar kunnen we uit leven en kracht uit putten." Mesbah Rajavi ergert zich regelmatig aan de

"gezapige" houding van Nederlandse christenen. "Ze vinden het maar gewoon dat ze in vrijheid hun geloof kunnen belijden. Natuurlijk wens ik ze niet de verdrukking toe die wij in Iran moeten ondergaan. Maar ik zou wel graag willen dat zij zich meer bewust worden van hun bevoorrechte positie en van het lot van hun medebroeders in het buitenland. Het Westen is alleen maar bezorgd over het atoomprogramma van Iran. Maar weinigen bekommeren zich om het lot van christenen, die al tientallen jaren een ontzettend moeilijk leven hebben in de Islamitische Republiek."

Over de omstreden nucleaire plannen van Iran is Mesbah kort. "Deze mensen zijn tot alles in staat. Zij worden enerzijds door een blind religieus fanatisme gedreven. Maar aan de andere kant zijn ze ook sluw en berekenend, en meesters in het bespelen van de wereld. Dat is een levensgevaarlijke combinatie."

Mesbah Rajavi heet in werkelijkheid anders. Om hem niet in gevaar te brengen, is zijn naam gefingeerd en zijn bepaalde feiten en omstandigheden met opzet vaag gehouden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen