Het gerucht van koning Salomo

Heb je een hart dat het genadewonder kent?

Koning Salomo in al zijn heerlijkheid, én zijn rijk dat een vrederijk was, wijzen heen naar de verhoogde Koning Jezus aan 's Vaders rechterhand, Wiens Koninkrijk geen einde zal zijn (Lukas 1:33b). In 1 Koningen 10:1 lezen we dat de koningin van Scheba hoorde: et gerucht van Salomo, aangaande de Naam des HEEREN. Dit gerucht was gegaan van mond tot mond, van stad tot stad, en door reizigers en kooplieden gebracht van volk tot volk. Het was zelfs gekomen aan de einden der aarde, zodat ook de koningin van het verre zuiden het hoorde (Mattheüs 12:42). Het gerucht vertelde over Salomo's uitnemende wijsheid. Er scheen geen moeilijkheid of raadsel te zijn dat deze voortreffelijke vorst niet wist te verklaren - zó helder en onweersprekelijk, dat ieder zich erover ontzetten moest. Ook uit de gerichtszaken die hij behandelde, bleek hoe onbepaald de geest der wijsheid en des verstand in hem moest wezen. Want zijn troon was onwankelbaar gegrond op recht en gerechtigheid. Geen schuldige

hield hij onschuldig. Ook was er geen ellendige en nooddruftige die door hem niet werd bevrijd. Het gerucht vermeldde bovendien zijn allesoverklimmende rijkdom. Dat er bij hem een overvloeiende volheid was van zilver en goud

en allerlei andere schatten. Zoals zijn verstand niet was af te meten, zo moest zijn rijkdom onnaspeurlijk zijn. Nooit was er iemand gevonden die het in orde kon verhalen. Vóór hem was zijns gelijke niet geweest en onmogelijk kon zijns gelijke na hem opstaan. De heerlijkheid van deze vorst ging werkelijk alle begrip te boven. Ja, alles wat aan hem was, moest gans begeerlijk zijn. Hoe bevoorrecht was het volk waarover hij tot koning was gesteld! Hoe groot was de vrede in heel zijn koninkrijk! Elke onderdaan woonde onder zijn wijnstok en vijgenboom. etende en drinkende en blijde zijnde (1 Koningen 4:25).

Dit gerucht van Salomo ging steeds gepaard met het noemen van de Naam des HEEREN. Want het was Jehovah, de enige en waarachtige God, Die hem met deze onuitsprekelijke heerlijkheid had bekleed. Uitermate had Hij hem verhoogd, vér boven alle koningen der aarde. En dat tot roem van Zijn naar waarde nooit-volprezen-Naam.

O, wat een groot God is deze God! En wat een behagen moet Hij hebben in Salomo. Ja, hoe lief heeft Hij Zijn volk, dat Hij zo'n koning over haar heeft gesteld. En daarom was dit het lied dat bij beurte gezongen werd in het land: En onze Koning is van Israëls God gegeven! Het gerucht van Salomo... Wie het hoorde, begeerde niets anders dan deze koning te kennen. En die verwaardigd werd zijn heerlijkheid te aanschouwen, geen geest bleef in hem overig. Uitroepend: De helft is mij niet aangezegd!

Het gerucht ziet op de prediking van het Evangelie - ook op de prediking van Christus' hemelvaart, op Zijn zitten ter rechterhand Gods, en over de komst van Zijn Geest. Nog steeds gaat het gerucht uit. En nog steeds heerst Hij in het midden van Zijn vijanden (Psalm 110:2). Heb je het gerucht ooit werkelijk gehoord? Heb je een hart dat het genadewonder kent? Hij zal de nooddruftige redden, die daar roept; mitsgaders de ellendige, en die geen helper heeft (Psalm 72:12).

'Ik zal Uw Naam bij elk geslacht doen kennen; van kind tot kind zal 't zich aan U gewennen; Zo rolt Uw lof op 't ruime wereldrond. In eeuwigheid, uit aller volk'ren mond.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen