Zou er bij God genade zijn voor mij?

Deze keer iets naar aanleiding van twee vragen die best persoonlijk zijn. Eerst geef ik deze vragen maar wat uitvoerig weer. Misschien wel herkenbaar.

"Ik heb bepaalde zonden die ik maar niet laten kan. Ik kan me wel voornemen om ze niet meer te doen, maar diep in mijn hart wil ik ze wel doen, en weet ik ook dat ik ze weer ga doen. Ook al wil ik dat niet. Maar kan ik dan wel ooit bekeerd worden als ik die zonden niet kan laten? [Daar wordt een enkel concreet voorbeeld bij genoemd, PM.] Want er staat toch in de Bijbel: wie zijn zonde belijdt én laat, dié zal vergeving geschieden. Maar er staat toch ook: komt, koopt zonder geld en zonder prijs? Ik hoef toch niks voor God te doen om bekeerd te worden? "

"We weten dat wij in het paradijs alles verzondigd hebben, niet meer aan het beeld en doel van God voldoen, en daarom geen enkel recht meer hebben. Daarom bidden we of God ons uit genade zou willen verhoren. Maar in Daniël nummer 6 staat dat er niemand zalig zal worden, die niet zal geloven. In de Bijbel staat dat God een Waarmaker is van Zijn beloften. God zegt dat die Hem zoeken, Hem ook écht zullen vinden. Zo zouden we nog veel meer dingen op kunnen zoeken.

Altijd heb ik, samen met vrienden in de wereld geleefd, en geen rekening gehouden met God, terwijl ik Zijn Woord elke zondag hoorde, en thuis. Totdat God mij door Zijn Woord liet zien en voelen, wat het zal zijn om onbekeerd voor Hem te moeten verschijnen, en daartegenover het geluk van Zijn kinderen. Vanaf dat ogenblik had de wereld voor mij geen waarde meer, heb ik kracht gekregen om er tegen mijn vrienden voor uit te komen, en te vechten tegen de zonde. Ik kan niet meer zonder mijn Bijbel, en het gebed... maar ik voel wel, dat ik nog niet bekeerd ben. Maar mag ik nu wel geloven dat God mij zal horen, als ik probeer te leven naar Gods Woord en wet, en bidt of God mijn zonden wil vergeven, mij wil helpen om tegen de zonde te vechten? Wij hebben toch geen rechten meer? Maar aan de andere kant hebben wij de plicht om God te geloven. In Daniël nummer 6 staat zelfs, dat wie een héél klein geloof heeft, zalig zal worden."

Gelukkig wanneer jongeren nadenken over hoe ze staan tegenover de Heere. Want dat is het belangrijkste van heel ons leven: onze verhouding tegenover God. En inderdaad moeten we maar goed bedenken dat er van onze kant geen mogelijkheden zijn. Onze praktische zonden en onze zondestaat - wij zijn gevallen adamskinderen - staan ons in de weg. We zijn niet voor de Heere die we moesten zijn, in gehoorzaam-

heid, in oprechtheid, in ootmoed. Maar de Heere roept ons wel tot bekering. Hij zegt bijvoorbeeld duidelijk: erlaat de slechtigheden en leeft; en treedt in de weg des verstands (Spreuken 9:6). Daarbij gaat over zondedaden, maar ook over ons hart: ie zijn naaste veracht, zondigt (Spreuken 14:21). Ook staat er dat de Heere haat: oge ogen, een hart dat ondeugdzame gedachten smeedt (Spreuken 6:17 en 18). Heel ons bestaan voor God deugt niet. En daarom is er fundamentele en totale bekering nodig.

Daar tegenover staat er ook: aar op deze zal Ik zien op de arme en verslagene van geest en die voor Mijn Woord beeft (Jesaja 66:2b). Spreuken 28:1 3 leert ons: ie zijn overtredingen toedekt, zal niet voorspoedig zijn; maar die ze bekent en laat, zal barmhartigheid verkrijgen. Zo wordt ons de enige, goede weg gewezen.

Daarbij komt dat we geloof moeten hebben. Al was het maar een kruimel geloof. Want zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen, want die tot God komt moet geloven dat Hij is en een Beloner is dergenen die Hem zoeken (Hebreeën 11:6). En alleen het ware geloof verbindt aan de Heere Jezus, de enige Redder. Want vanuit onszelf wordt het echt nooit wat. Dat moeten we maar grondig leren. We moeten gered worden. Er is een wonder nodig in ons leven. We hebben Christus nodig. We moeten door het ware geloof in Hem zijn. Maar hoe komen we daar aan?

Onmogelijk

Nu hoop ik dat het in oprechtheid, in ootmoed en in onwaardigheid, ja vanuit de nood van ons hart, onze vraag zal zijn of worden: hoe word ik zo oprecht, hoe kom ik daaraan, hoe krijg ik dat ware geloof? Wat bij de mensen onmogelijk is, dat is nu mogelijk bij de Heere. Bij Hem is te krijgen, alles wat wij nodig hebben, en wat wij van nature totaal missen. Dat is nu het werk van de Heilige Geest. Hij laat ons vanuit Gods

Woord en wet zien wat de Heere van ons vraagt. En ook wat wij missen als het over het echte goed gaat. En wat wij daarentegen wel hebben, namelijk zonden, onmogelijkheden, schuld, ook onmacht en onwil. Zo leert de Heere door Zijn Geest dat wij zondaar zijn. een verloren zondaar voor God. Voor de Volzalige, Heilige, Alwetende.

Echt zondaar voor God worden, doen we vanuit onszelf nooit. Maar de Heilige Geest weet een mens daar wel te brengen. Zelfs een vrome Saulus van Tarsen die zich beter achtte dan vele anderen en ook een beestachtige zondaar als Manasse. Als wij echt zondaar voor God worden, en zo als een onwaardige voor Hem leren buigen, zouden we dan niet erkennen: U doet geen onrecht als U mij voorbijgaat? En toch kunnen we de Heere niet missen. We kruipen naar Hem toe en bedelen om Zijn ontferming.

Genade

Het Evangelie maakt bekend dat de Heere Jezus juist gekomen is om te zoeken en zalig te maken dat verloren was. Wat wordt dat een groot wonder als je zo in de nood van je leven die blijde boodschap mag horen. En mag geloven. Ook voor jezelf, hoe verloren en onverbeterlijk je ook bent. Want dat is het grootste wonder dat de Heere wil omzien naar zo'n zondig iemand, die je was, die je bent en die je blijft.

Zeker, dan zal er zijn berouw en afkeer van en strijden tegen de zonde. Maar tegelijk ervaar je dat de zonde blijft, je zondige aard is zo onverbeterlijk.

Zou de Heere mensen willen bekeren, die het echt totaal niet verdienen? Dat is nu juist het wonder van het Evangelie: niet rechtvaardigen maar zondaars roept Hij. Zondaars die niets hebben en niets zijn. En in zulke harten wil Hij beginnen te werken. Laat het maar je voortdurend gebed zijn: Ontferm U mijner.

En als iemand dan een grote strijd heeft tegen de zonde, tegen zichzelf? Zou de Heere die strijd niet kennen? En als we geen geloof hebben, en wel heel veel nood? Denk eens aan die vader van de maanzieke knaap. Hij riep tot de Heere: Ik geloof Heere, kom mijn ongelovigheid te hulp. Want zijn nood was groot, en zijn onmogelijkheid. En alleen de Heere kon hem maar helpen. Dat wist hij heel goed. Deze God van genade leeft nog!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen