Te druk om te dienen

Op mijn werk hebben we het wel eens glimlachend over 'het aanwijzen van vrijwilligers'. Soms moeten er dingen gedaan worden waar eigenlijk niemand spontaan zin in heeft. Dat kan het nodig zijn om met zachte drang de meest aangewezene zo ver te krijgen dat hij of zij toch die taak op zich neemt. Er is dan natuurlijk in feite geen sprake meer van echte vrijwilligheid. Het gaat dan meer om "wel 'ja' moeten zeggen vanwege het gebrek aan uitvluchten". Dit blijkt een soort van (inter)nationaal probleem te zijn. Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen hebben een onderzoek over vrijwilligerswerk'gehouden onder 117.000 mensen uit 53 landen. Conclusie: er melden zich te weinig nieuwe mensen aan voor onbetaald werk. Daardoor zullen steeds meer vrijwilligersorganisaties in de problemen komen om hun werk te kunnen blijven uitvoeren. De toenemende secularisatie werd als een belangrijke oorzaak hiervan benoemd.

Dat laatste zou moeten betekenen dat voor al het vrijwillige werk dat in de kerkelijke gemeente te doen is, de mensen in de rij zouden moeten staan. Want: van secularisatie hebben wij geen last. Of...? Praktijk is dat het óók in kerkelijke gemeentes lastiger wordt om mensen te vinden voor al het werk dat gedaan moet worden. Het probleem is kleiner dan in seculiere omgevingen, maar het groeit wel. ledereen, ook de christen, is vandaag de dag zo ontzettend druk. Dat komt bijvoorbeeld omdat de moraal tegenwoordig is dat iedereen in betaald werk bezig moet zijn. De economie moet groeien, mensen moeten zich ontwikkelen, vrouwen moeten het huis uit en de werkvloer op, dus is het adagium: 'werk, werk, werk'. Dan nog de zwem-en muzieklessen, cursussen in de avonduren, verenigings-en bestuurswerk, tuinonderhoud, klussen in huis...

Bijkomend probleem is dat de mens van vandaag wil niet meer kiezen: men wil én werken én een paar kinderen én een sociaal leven op volle toeren. Terwijl de tijd steeds korter lijkt te worden. Dan is duidelijk dat bijvoorbeeld vrijwilligerswerk op het tweede plan komt. Of: is dat misschien toch niét zo 'duidelijk'? Het hangt immers van de motivatie af of je wel of niet voor vrijwilligerswerk kiest. Het begint er al mee of je in het algemeen bereid bent er voor te kiezen om dingen die rechtstreeks voor je eigen voordeel zijn, te laten liggen. Het tweede is of je vervolgens dingen wilt oppakken die in eerste instantie meer profijt voor een ander, dan voor jezelf op te leveren.

'Profijt' is misschien ook wel het sleutelwoord. De mens van nu baseert zijn agendakeuzes op de vraag 'wat heb ik eraan, wat levert het mij op? ' En als die vraag een bevredigend antwoord oplevert, worden er ook nog voorwaarden aangeleverd waaronder men bereid is om het werk op te pakken. Deze gedachtes sijpelen zoals gezegd inmiddels ook de kerk binnen. Een gevolg daarvan is dat bijvoorbeeld de hoeveelheid 'nee-zeggers' voor leidinggevende functies in het jeugdwerk groeit. Merkwaardig eigenlijk. Het is immers beter te geven dan te ontvangen. En het gebod 'je naaste liefhebben als jezelf' gaat óók over je vrijwillig inzetten ten dienste van de ander. In de gemeente, maar ook daarbuiten.

'Daarbuiten' komen we trouwens al helemaal niet meer. Het actieve gemeenteleven van tegenwoordig slaat op zichzelf al een gat in de agenda's van gemeenteleden die eraan meedoen of meewerken. Alle tijd die daaraan besteed wordt, kan weer niet gebruikt worden voor vrijwilligerswerk voor het Rode Kruis en de Zonnebloem, voor hulp in het algemene bejaardentehuis om de hoek en voor regelmatige hulp aan de achterbuurvrouw. Terwijl je als christen juist daar zou kunnen laten zien wat het betekent om de liefde van Christus in je dagelijks handelen door te geven aan anderen. We moeten ons licht zeker laten schijnen in de gemeente, maar het gaat er toch vooral om om onze kandelaar op de bérg te zetten? Bezinning op de hoeveelheid te verdelen werk binnen de kerkelijke gemeente, is nodig.

In de tijd die in het gemeenteleven bespaard wordt, kan dan vrijwillig besteed worden in de wereld waarin we staan. En als de inzet voor vrijwilligerswerk zwaar valt, of er een keus gemaakt moeten in het besteden van onze schaarse tijd, is het goed om even terug te denken aan een paar weken geleden. Aan Zijn vrijwillige lijdensgang. Op Goede Vrijdag. En dan daaruit te mogen leven en keuzes te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen