Dem Geest gaat uit'

De Heilige Geest is met de Vader en de Zoon de enige, Drie-enige God. Deze verborgenheid, die ons verstand zover te boven gaat heeft de Heere in Zijn Woord geopenbaard. De Heilige Geest gaat uit van de Vader en de Zoon en heeft dezelfde volle Goddelijke heerlijkheid en majesteit. Vaak werd door ketters in de kerkgeschiedenis de Heilige Geest als een kracht gezien. Maar Hij wordt de Trooster genoemd. En een kracht kan niet troosten. In de Bijbel wordt gesproken van het bedroeven, van het tegenstaan van de Heilige Geest. Dit kan niet gezegd worden van een kracht. De Heilige Geest is de derde Persoon in het Goddelijke Wezen.

Het uitgaan van de Vader en de Zoon wat van eeuwigheid tot eeuwigheid is, ziet op Zijn wijze van bestaan en moet wel onderscheiden van de uitstorting van de Heilige Geest op de Pinksterdag. Dat was eenmalig. Dat was de vrucht van het volbrachte werk van Christus.

Gods Woord

Het werk van de Heilige Geest in algemene zin zien we in de schepping. In Genesis 1 lezen we dat de Geest Gods zweefde op de wateren. Wanneer we in het voorjaar in de natuur alles weer zo mooi zien uitlopen spreekt ons dit van het werk van de Heilige Geest. Door Hem wordt het gelaat des aardrijks vernieuwd. Ook is het de Heilige Geest die mensen onderscheiden gaven en talenten geeft. Om deze te gebruiken tot Gods eer!

Dat wij Gods Woord hebben, is het werk van de Heilige Geest. Hij bestuurde de gedachten en de pen van de heilige schrijvers zo, dat zij feilloos de openbaring Gods uitdrukten. Dus de Heilige Geest is de Auteur van de Schrift. In de moderne Schriftkritiek durft de mondige mens het aan om te bepalen wat in de Bijbel Gods Woord is en wat enkel menselijk geschrift is. Laten we ons daar toch verre van houden en onvoorwaardelijk voor heel Gods Woord buigen.

Heidelberger

De zaligmakende werking van de Heilige Geest is waar Hij het Borgwerk van Christus toepast in het hart van de Zijnen. Het is de Heilige Geest Die de zondaar van dood levend maakt, de wedergeboorte werkt en het geloof plant in het hart. Hij overtuigt van zonde, gerechtigdheid en oordeel en verheerlijkt Christus in het hart. In zondag 20 van de de Heidelberger belijdt de Kerk "dat Hij tezamen met de Vader en de Zoon waarachtig en eeuwig God is. Ten andere dat Hij ook mij gegeven is, opdat Hij mij door een waar geloof Christus en al Zijn weldaden deelachtig make, mij trooste en bij mij eeuwiglijk blijve." In onze tijd zien we veel kringen van Pinkster-en charismatische bewegingen, die de nadruk willen leggen op bijzondere Geestesgaven en - ervaringen. Vaak wordt dan gesproken van de Geestesdoop, als een bijzondere zegen aan de gelovige gegeven, en bijzondere gaven als tongentaai of de gave van de gezondmaking met zich meebrengt.

Onder andere verwijst men dan naar wat Paulus schrijft in 1 Korinthe 12 en stelt dat de kerk eeuwen lang niet op haar plaats is geweest zodat deze bijzondere gaven in de kerk hebben ontbroken. Maar op een hartstochtelijk bidden om en verlangen naar deze bijzondere Geestesgaven zouden deze worden gegeven. Zo krijg je bijeenkomsten, waar spectaculaire dingen gebeuren. Mensen worden genezen. Of men komt in een soort geestelijke extase.

Reformatie

Waarom moeten we ons nu zo heel ver hier vandaan houden? Inderdaad, in hoofdstuk 12-14 van de eerste Korinthe-brief schrijft Paulus hierover. Er waren bijzondere ervaringen in die gemeente (vers 8-10 en 28-30 van hoofdstuk 12). Deze waren tot stichting van de gemeente. maar bijzonder ook om in de eerste tijd van de verbreiding van het Evangelie de waarheid van dit Woord te bevestigen.

En dan was het ook zo dat in het spreken in vreemde talen en andere gaven de Heere verheerlijkt werd. Maar wanneer we die hoofdstukken in de Korinthebrief goed lezen, zien we dat Paulus vermaant dat dit niet op zichzelf staande zaken mogen worden, met de mens in het middelpunt. Het moet dienstbaar zijn aan de eer van de Heere en de opbouw van de gemeente.

Deelnemers aan de conferentie in Haamstede II

Anders ziet Paulus liever de eenvoudige profetie, de uitlegging van de Schrift. Hij wijst erop in 1 Korinthe 1 3 dat er veel bijzondere dingen kunnen zijn, maar wanneer de door Gods Geest gewerkte liefde er niet is, dan is het allemaal niets. En in hoofdstuk 14 van diezelfde brief, maar ook in Efeze 4:11 dat de Heere de ambten gegeven heeft in Zijn Kerk om zo met de gaven die Hij verleent de gemeente Gods te leiden en te onderwijzen.

De kerkgeschiedenis leert ons, dat in de eerste tijd die bijzondere gaven er waren, maar nadat het Evangelie van Christus de Gekruisigde Onts genoegzaam bevestigd was, deze uit de kerk zijn verdwenen. Zelfs in bloeitijd van de Kerk in de tijd van de Reformatie worden deze niet gevonden.

Waterval

Je zou de uitstorting van de Heilige Geest op de Pinksterdag kunnen vergelijken met een machtige waterval, bruisend en een indrukwekkende gezicht en geluid. Onder bij die waterval is er kolkend water, bruisend, onstuimig, snelstromend, dat dan geleidelijk overgaat in een langzaam breed stromende rivier. En nu willen Pinksterbewegingen etc terug naar dat bijzondere, dat spectaculaire van het begin.

Terwijl het 'gewone' zaligmakend werk van Gods Geest in het hart van een mensenkind, wederbarend en hart vernieuwend verschuift naar de achtergrond. Maar dit is toch wat noodzakelijk is dat dat wonder van Gods genade in mijn hart plaats heeft.

Bij de nadruk op bijzondere ervaringen zien we ook dat het Woord Gods naar de achtergrond verschuift en bijzondere gewaarwordingen daarvoor in de plaats komen. De kerkgeschiedenis heeft genoegzaam aangetoond hoe levensgevaarlijk dat is.

Levenwekkend

Zeker moeten we er niet van uitgaan dat al die bijzondere zaken die ervaren worden ook echt gaven van de Geest zijn. Vergis je niet wat een menselijke geest allemaal kan klaarmaken om in een soort 'geestelijke extase' te komen. En onderschat ook de macht van de vorst der duisternis niet om op deze manier af te trekken van de ware dienst van de Heere, door Zijn Woord en Geest in het hart gewerkt.

Het gaat niet omdat bruisende van die waterval - dat was eenmalig op de Pinksterdag - , maar of dat water van die Godsrivier ook levenwekkend mag stromen naar de dorre, dode akker van mijn hart. Zo werkt de Heere dat zaligmakend wonder in zondaarsharten. Dat we geen rust zouden hebben eer we mochten weten op goede gronden dat dat werk van Zijn genade ook in ons hart is gewerkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen