Dorst

Waar zaterdagmorgen veel zuiderlingen hun roes uit lagen te slapen van de carnaval, waren ongeveer zeventig winterconferentiegangers bezig met een bijbelstudie over de Samaritaanse vrouw. De liters alcohol vormen een schril contrast met het levende water, waarover de Heere Jezus met deze vrouw spreekt. Dorst naar eigen genot tegenover dorst naar de gerechtigheid van Christus. De tegenstelling kan niet groter, zo lijkt wel. Toch kan het geen kwaad om eens in de spiegel te kijken. Natuurlijk, de meeste (!) reformatorische jongeren zullen carnaval aan zich voorbij hebben laten gaan. Maar is dat genoeg? Dorst naar de wereld is niet alleen buiten de kerk te vinden. Sommige kerkelijke jongeren halen hun schouders op over hun leeftijdsgenoten die twee dagen met elkaar nagedacht hebben over het werk van de Heilige Geest. Jammer, ook voor hen is plaats op een winterconferentie! Laten we anderzijds oppassen om positieve betrokkenheid niet gelijk te bestempelen als een begin van de zaligheid. Het feit dat je op een conferentie bent wil niet gelijk zeggen dat het goed met je zit. Wij allen zijn behept met dezelfde zondige dorst. Toch hebben we op de winterconferenties wel het medicijn mogen horen. Het is de Heilige Geest die het volbrachte werk van Christus aan het hart van zondaren toepast.

Die van dat water drinkt, zal nooit meer dorsten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen