Onze vrije tijd

Aan de hand van Johannes 4 denkt ds. Mulder met ons na over de koninklijke hoveling die tot Jezus kwam, omdat zijn zoon ziek was. 'Wat kunnen wij vaak gemakkelijk de nood van de ziel van onze kinderen laten voor wat hij is.

Deze man was ermee bewogen. Maar zijn geloof werd op de proef gesteld. Jezus zei tot hem: Tenzij dat gijlieden tekenen en wonderen ziet, zo zult gij niet geloven.

De Heere zoekt de diepte van het hart. Hij zoekt het door Hem geschonken geloof. Het gaat om de Naam des Vaders, om de zaak van het Koninkrijk.

Hoe groter de nood, hoe korter het gebed. De vader bad slechts: Heere, kom af, eer mijn kind sterft. En Hij, Die gekomen is om de werken des duivels te verbreken, sprak als Machthebbende: Ga heen, uw zoon leeft. Hij spreekt ook nu nog. Stelt de vloek der wet ons schuldig? Slechts één woord van deze Zaligmaker, en uw zieke ziel zal genezen worden. De Heere ging op het verzoek van de vader niet mee naar zijn huis, nee, hij moest met de Heere mee. Wat is het is een moeilijke les om de Heere vrij te laten, maar alleen in die weg krijgt God de eer.'

Referaat

Ds. G.J. van Aalst begint met de ondertitel rentmeesterschap. In dit verband wijst hij op de trouweloze rentmeester uit Lukas 1 6 die ten voorbeeld wordt gesteld aan kinderen des lichts en kinderen der wereld. 'Deze man, die rekenschap moest afleggen hoe hij was omgegaan met de goederen van zijn heer, leefde naar de dag van de afrekening toe. Ons leven is te vergelijken met de tijd die ligt tussen het aanzeggen van Hoe hoor ik en het moment van Gij zult niet langer rentmeester zijn. De gewetenloze rentmeester zorgde voor de dreigende toekomst. Doen wij geweld op het Koninkrijk Gods? We weten niet of we er morgen nog zijn. Deze wereldse man zorgde voor de toekomst. En wij? Hoe besteden wij onze vrije tijd, de van God gegeven tijd? De tijd tussen Genesis 1 én Openbaring 10 (er zal geen tijd meer zijn) is de tijd die de mens krijgt om zich te bekeren. Guido de Bres belijdt zo schoon: "In Zijn voorzienigheid dient God ons, opdat wij Hem zullen dienen." Tijd is in de Heilige Schrift het ogenblik dat voorbijgaat. Alle tijd, ook vrije tijd, is wel aangename tijd. Tijd is een gave die ons draagt naar de eeuwigheid. Wat doen we daarmee?

God heeft het ritme van dag en nacht gegeven. Hij heeft rusten en werken ingesteld. In het Oude Testament was er zelfs een sabbatsjaar en een jubeljaar. Ziet u de goede zorg van de Schepper in de wisseling van inspanning en ontspanning? Zien wij de waarde van de tijd?

Wat is vrije tijd?

Eigenlijk is vrije tijd niet meer dan een gevoel, leder beleeft het op zijn eigen manier. Een kind beleeft de vrije woensdagmiddag anders dan de moeder. De man ervaart vrijdagmiddag vijf uur anders dan de vrouw die thuis is.

Als we met pensioen zijn of in het verpleeghuis wonen, zijn we altijd vrij. Maar beleeft men dat ook zo? Eén ding is duidelijk: vrije tijd is genadetijd, levenstijd. Wat is

de rustdag, zoals Zondag 38 van de Heidelbergse Catechismus daarover spreekt, van ontzaglijke waarde) Dat is vrije tijd, zoals God het bedoelt. Vrije tijd, niet opdat ik werke, maar opdat de Heilige Geest in mij werke. De rustdag zorgt voor lichaam én ziel.

Willem Teelinck, een vertegenwoordiger van de Nadere Reformatie, zei: "De natuurlijke mens heeft een vrijheid zonder God, en dat is altijd onrust. De geestelijke mens heeft een vrijheid onder God, en dat geeft rust. Dit bevrijdt van de zonde en bevrijdt tot de liefde." Ik citeer u uit zijn geschriften het mooie vers:

Dient God vier uur alle dagen. Drie uur neemt voedsel te uwen behagen. Slaapt zeven uur, of kunt gij min, Zorgt dan acht uur voor uw gewin.

Twee uur moogt gij verscherpen den zin. Wilt gij de tijd zonderlinge kiezen?

Zo zult gij ziele, noch tijd verliezen.

Hoe verhoudt zich dat met ónze agenda?

Vrijetijdsbesteding

Vrije tijd is noodzaak. Rust is nodig opdat we niet zullen opgaan in het tijdelijke. Daarnaast is vrije tijd een zegen! Maar het kan ook een gevaar zijn. Ledigheid is des duivels oorkussen. Wanneer gebeurde de zonde van David?

Toen hij ledig was. Is er dan geen plaats voor vrijetijdsbesteding? Jawel, maar dan in het kader van onfhaasting, ontlezing, ontdekking en onthechting.

Onthaasting. Vanuit het gegeven van de rustdag moeten wij rusten van onze dagelijkse arbeid en denken aan onze ziel. Dan gaat die rustdag mee de week in.

Ontlezing. Teelinck sprak over 'verscherpen den zin...' Wanneer lezen wij een goed boek? Er wordt steeds minder gelezen. Er komt - al of niet digitaal - veel op ons af, maar leest u nog stil met vermaak?

Ontdekking. Er is een kennis van God uit de natuur. Nemen wij nog de tijd met onze kinderen om de rust en de gave van de natuur te ontdekken? En wat weten wij nog van de geschiedenis?

Onthechting. Laat onze vrije tijd iets zijn tégen de onthechting. Wees zuinig op de huwelijksband en op de gezinsband. Juist het individualisme is zo gevaarlijk.

Gewetensvorming

Men wil recreëren. Letterlijk vertaald betekent dat herscheppen, weer op adem komen. Gods Woord leert ons het evenwicht dat de Schepper daarin heeft aangebracht. Daarbij valt het accent niet op ons lichaam, wel op de ziel! U kent misschien wel het beeld van dat varken dat een worst wordt voorgehouden door de duivel, die op de rug van het dier zit. Hoe hard het beest ook loopt, de afstand tussen zijn snuit en de worst blijft even groot.

Het beest rent, rent, totdat het dood neervalt! Denk er eens over na. Ook wij worden begeerlijk gemaakt met vakanties waarin je een nieuw mens wordt. Maar het is de worst waar je straks dood bij neervalt. Die dingen moeten we eerlijk benoemen. Wij willen niet over uw geweten heersen, maar slechts wat richting geven aan de gewetensvorming. Gods geboden blijven daarbij normgevend voor al onze tijd, dus ook voor onze vrije tijd. Laten we die geboden nog eens benoemen.

Het eerste gebod, het Wezen Gods. Dan hoort u heel duidelijk niet bij allerlei occulte dingen in de Efteling. Het tweede gebod, de dienst van God. Elke vorm van eigenwillige godsdienst is zonde. Dat geldt 52 zondagen en niet 49 of 50.

Het derde gebod, de Naam van de Heere. Wordt de Naam des Heeren gelasterd op de plaats waar we verkeren, in woord of muziek?

Het vierde gebod, de dag van de Heere. Dat zou duidelijk moeten zijn.

Het vijfde gebod, het eren van de ouders. Spreken wij open met onze kinderen over het toezicht op het vakantieadres, ook als ze in verkeringstijd samen op vakantie (dreigen) te gaan?

Het zesde gebod, niet doodslaan. Mogen we ons voor de kick moedwillig in gevaar begeven?

Het zevende gebod, de heiligheid van het huwelijk, van het lichaam. Zaken die thuis niet kunnen, kunnen in de vrije tijd ook niet. Wees consequent als het gaat om de

geboden Gods. Het achtste, negende en tiende gebod betreft onder meer de besteding van het geld. Als je anderen mooiere of langere reizen ziet maken, kan de adder van jaloersheid een rol spelen. Dan kunnen we dat anderen uit zogenaamde principiële overwegingen verbieden. Maar daar hoeft u niet over te heersen, leder mag zich afvragen of de Heere het geld daarvoor gegeven heeft, waarvoor hij of zij het uitgeeft. Dat is de ethiek van de geldbesteding.

Vrij zijn

Dienstverlening is een goede vorm van vrijetijdsbesteding. Mits de gezinssituatie het toelaat, kunnen we dienend bezig zijn met de gaven die de Heere ons schonk.

Niet alleen op zondag, maar ook de andere dagen van de week.

De zondag is het hele jaar door een rustdag 'opdat de Geest des Heeren in ons werke.' Dan zijn we vrij van verplichtingen, vrij voor ons welzijn naar ziel en lichaam. Maar we zijn nooit vrij van God en vrij van Zijn geboden. Alleen in Zijn dienst is ware vrijheid. Al het andere is ten diepste slavernij.

U hebt nog... de tijd. Maar u hebt niet alle tijd. Er komt een eind aan. En verloren tijd kan betreurd, maar niet ingehaald worden. De dichter zong: Hier wordt de rust geschonken. Waar vinden we de ware rust voor de ziel?

Onder Gods Woord en in de kerk.'

Ds. Van Aalst wenst ons toe dat onze ontspanning dienstbaar zou mogen zijn aan: Zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en alle andere dingen zullen u worden toegeworpen.

Kort is het leven Ons gegeven;

Daarom neem het wel in acht. l/Vant het heden te verlengen, Of het gisteren weer te brengen, Staat niet in des mensen macht. En de morgen Is verborgen,

In een onzichtbare nacht.

Willem Bilderdijk

In de middagpauze worden tien vragen door even zoveel groepen besproken. Nadat zij het antwoord hebben gegeven, gaat ds. Van Aalst er nog kort op in. Hij merkt nogmaals op: 'Ik wil niet heersen over het geweten van de ander. Gods Woord dient ons richtsnoer te zijn voor onze handel en wandel. Maar we dienen er tot in het diepst van onze ziel van overtuigd te zijn of te worden, dat levenstijd genadetijd is. En wanneer de Heere ons levend maakt, gaat de nood van onze ziel in het licht van de eeuwigheid op onze ziel drukken! Dan wordt het de bede:

Leer ons de tijd des levens kost'lijk achten, Opdat ons hart de wijsheid moog' betrachten.

J. Kranendonk-Gijssen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen