Doe iets!
Het klimaat verandert. Er zijn weinig echte winters meer, de ijskappen smelten, de planten in de tuin zijn in de war. Wereldwijd wordt gepraat over het beperken van de C02-uitstoot, iedereen heeft wel eens gehoord van 'het Kyoto-verdrag'. Zo'n verdrag klinkt alléén heel ver weg, heel abstract, heel politiek. En: we kunnen verdragen sluiten tot we een ons wegen, maar zo lang het gedrag van individuele mensen niet verandert, verandert er niets. Onlangs is de internetsite www.hier.nu gelanceerd.
Tientallen goede doelen hebben daarin de handen ineen geslagen. Op de site geven ze aan dat de oplossing van het klimaatprobleem niet ver weg ligt, maar hier. Elke aardbewoner kan iets doen, of juist dingen laten. Hier en nu. Door te wassen op lagere temperaturen. Door groene stroom aan te schaffen. Door een waterbesparende douchekop te gebruiken. Door de kraan niet te laten lopen tijdens het tandenpoetsen.
Hetzelfde geldt voor de bestrijding van de armoede in de wereld. Of andere onderwerpen waar ook de gemiddelde reformatorische krantenlezer door geraakt wordt of iets van vindt. De grote vraag is echter of hij of zij bereid is om uit de comfortabele reformatorische leunstoel te komen en daadwerkelijk iets te gaan doén.
Hoofdschuddend berichten lezen over de armoede in Sudan, en dan de volgende dag toch weer een cd van € 20, - kopen in plaats van dat bedrag aan een goed doel te geven, leidt tot niets. Net zo min als het een kwalijke zaak vinden dat de kleine koffieboeren wereldwijd zo worden uitgebuit, maar vervolgens op zaterdagmorgen toch weer de goedkope C1000-koffie, en niet de iets duurdere Max Havelaar koffie in de winkelkar gooien. In de kerk instemmend knikken bij het "uw naaste liefhebben als uzelf", maar de volgende werkdag wel de verkoper van de Straatkrant straal voorbij lopen.
Je zorgen maken over het toenemende geweld op straat, maar je kinderen wel computerspelletjes laten spelen waarin het punten oplevert als je dood en verderf zaait.
Ongerust zijn over de invloed van popmuziek op kinderen, maar er niets van zeggen als de kinderen het in de klas wéér over Radio 538 hebben. Tijdens de ledenvergadering constateren dat de schulden maar langzaam worden afgelost, maar de zondag erop niets extra's in de collectezak gooien.
Vinden dat de tijd eigenlijk wel heel erg snel voorbijgaat, maar toch een tv kopen en vervolgens kijken naar alles wat beweegt. Van mening zijn dat gemeenteleden goed voor elkaar moeten zorgen, maar bij het schoolhek toch geen actuele roddel willen missen. Van occultisme vinden dat je daar ver van moet blijven, maar toch tijdens een regenachtig weekend een stapel Suske en Wiske's wegle-'zen.
Met verbazing langs de afvalbergen langs de A1 rijden, maar bij het winkelen op koopavond niet zelf een gebruikte plastic tas in de jaszak stoppen. Niet kunnen begrijpen dat de Chinezen en Indiërs zoveel rommel zomaar in hun rivieren gooien, maar na het schilderen de terpentine door de gootsteen in de keuken weg laten lopen. Het een goed idee vinden dat papier gescheiden wordt ingezameld, maar het karton van de Honig-soep voor het gemak in de afvalbak in de keuken deponeren.
Soberheid waarderen in anderen, maar toch zelf een nieuwe BMW in plaats van een gebruikte Opel kopen. Vinden dat vele handen licht werk maken, maar gelijk nee-zeggen als de kerkenraad belt met de vraag om leidinggevende in het jeugdwerk te worden. Beseffen dat niet alleen alle gemeenteleden je naaste zijn, maar de Marokkaanse overbuurvrouw nooit op de koffie vragen. De kunst is om de grootte en de complexiteit van de wereldproblemen, niet verlammend te laten werken op het eigen gedrag. Een betere wereld begint namelijk niet in Kyoto, Brussel of Den Haag. Niet in Washington, Moskou of Peking. Een betere wereld begint in Gorinchem, Groningen en Goedereede. In Barneveld, Beetsterzwaag en Borssele. In Amstelveen, Amersfoort en Assen. Want het gaat hier om de goddelijke opdracht de aarde te bebouwen en te bewaren.
Jaren geleden was de titel van de Jeugdbond-actie 'El mundo en miseria': de wereld in nood. Die nood is inmiddels alleen nog maar groter geworden. Actie is dus geboden; hier en nu! Als iedereen iets doet, maakt dat bij elkaar een heleboel verschil.
Arno van der Lee
Reageren? vueervuatnieuws@jbgg.nl
Met ingang van dit jaar heeft Arno van der Lee uit Houten de rubriek Weer wat nieuws' overgenomen van Peter van Olst.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 maart 2006
Daniel | 32 Pagina's