"Wel eens jaloers op oudere broeders die tijd hebben"

Peter Gunst was dertig jaar toen hij in 1999 diaken werd in de Gereformeerde Gemeente te 's-Gravenpolder. Vier jaar later werd hij gekozen tot ouderling. Hij is gehuwd, vader van twee dochters en een zoontje en geeft les op de basisschool in zijn woonplaats.

Wouter van den Berg (30) is ruim drie jaar diaken in Apeldoorn. In het dagelijkse leven is hij beleidsmedewerker personeel bij de Scholengemeenschap Pieter Zandt in Kampen. Hij is gehuwd en vader van drie dochters: vijf jaar, drie jaar en enkele weken.

Jullie zijn allebei jong. Kunnen niet veel beter mannen in de kerkenraad gevraagd worden die geen thuiswonende kinderen en geen baan meer hebben?

Gunst: "Voor het oog lijkt dat misschien wel zo. Maar het is de Heere die alles bestuurt en leidt. Hij roept mensen tot het ambt en stoot ze uit om te werken in Zijn Koninkrijk. Dat doet Hij op verschillende leeftijden. Denk maar aan de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard. Ik ben wel eens jaloers op oudere broeders die tijd hebben om heel veel werk in de gemeente te kunnen doen. Anderzijds hoor ik van hen ook dat ze er meer moeite mee krijgen om alle zorgen van de gemeente te verwerken en van zich af te zetten."

Beide ambtsdragers vinden het belangrijk dat er in een kerkenraad zowel jonge als oudere mensen zitten. Van den Berg: "Je bent allemaal een kind van je tijd en kijkt op je eigen manier tegen de huidige ontwikkelingen aan. Daarnaast heeft de kerkenraad op die manier contacten door de hele gemeente."

Staan jonge ambtsdragers dichter bij jongeren en verder van ouderen?

Gunst: "Dat hoeft niet zo te zijn. Ik ken jonge ambtsdragers die helemaal niet dicht bij onze jongeren staan en aan de andere kant zijn er oude(re) ambtsdragers die heel goed met jongeren overweg kunnen."

De ouderling, die zelf ook catechisatie geeft, kan de openheid van jongeren wel waarderen. "Toch kom ik ook graag bij oudere mensen. Ze stellen het zeer op prijs als je komt. Het is meestal wel moeilijker om te spreken over wezenlijke zaken." Van den Berg ervaart een afstand als hij bij ouderen op bezoek gaat: "Hoe kan ik me ooit voldoende inleven in hun situatie en hoe ze tegen het leven aankijken? Ik denk vaak: 'Wat vervelend voor hen dat ze het met zo'n broekie moeten doen.' Toch vertelde laatst een man van in de zeventig dat hij het positief vindt dat er in onze gemeente weer een aantal jonge ambtsdragers bijgekomen is."

Waarom zou de Heere jonge ambtsdragers kunnen gebruiken?

"De Heere wilde ook in de bijbelse tijd jonge mannen gebruiken. Zo klaagde Jeremia: Ach Heere, HEERE, zie, ik kan niet spreken, want ik ben jong. En Paulus schrijft aan Timotheüs: Niemand verachte uw jonkheid. Als een ambtsdrager zijn onbekwaamheid niet voelt en doorleeft, is hij niet nuttig in de dienst van de Heere. Als we dit werk alléén moeten doen gaat het niet, maar als de Heere

spreekt: Ik ben met u, zoals bij Jeremia, dan kan het. Van mensen met een afhankelijk leven gaat iets uit. Zulke ambtsdragers hebben we hard nodig, of ze nu jong zijn of ouder, " vindt Gunst.

Volgens Van den Berg is het niet de bedoeling om je telkens af te vragen of je bekwaam en wijs genoeg bent. "De Heere roept niet wie Hij bekwaam acht, maar Hij maakt bekwaam wie Hij roept. Het was voor mij een zegen dat ik me geroepen mocht weten uit Psalm 40: Gij hebt mij (...) de oren doorboord en het lichaam toegerust, als een slaaf die vrijwillig wil dienen."

Jullie missen de levenswijsheid van een oudere. Is dat een beperking? Van den Berg: "Ja, dat ervaar ik absoluut zo. Als ik in bijzondere situaties mensen bezoek, denk ik wel eens: 'Ik kan hier gemakkelijk mooie woorden spreken vanaf de zijlijn.' Aan de andere kant hoeft je dat niet te verlammen. Je hoeft ook niet alles meegemaakt te hebben. Ik ben niet geroepen om me af te vragen of ik voldoe, maar om te woekeren met mijn talenten. Het is goed om terug te vallen op de Heere die mij gezonden heeft. Je komt met Zijn Woord."

Gunst: Het moet uitdrijven tot de Heere. Hij zegt: ndien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere (Jakobus 1:5). Dat je jong bent. moet je bescheiden maken. Het past niet om op vergaderingen en in de consistorie het hoogste woord te hebben. Het wil natuurlijk niet zeggen dat je nooit eens iets mag zeggen. Als het nodig is gaan we met zijn tweeën op pad. Je kunt elkaar dan steunen en aanvullen. Zelf heb ik het als een voorrecht ervaren dat ik eerst vier jaar diaken geweest ben. Van oudere broeders heb ik veel dingen geleerd die me nu goed van pas komen."

Merken jullie dat de Heere zelf oplossingen geeft voor zaken waar je tegen op ziet?

Gunst: "Ja. Soms zie je er als een berg tegenop en denk je: 'Wat moet ik straks gaan zeggen, ik weet het echt niet. Heere. help me toch.' Maar dan mag je ook wel eens ervaren dat de Heere de woorden geeft op het moment dat het nodig is."

Van den Berg: "Soms moet je ploegen, zoeken naar woorden, biddend om wijsheid. Als je dan wegrijdt, denk je soms: 'Het leek wel of ik het alleen moest doen.' Maar je eigen beleving zegt niet alles. Wie zegt dat de Heere

toch niet geholpen heeft? Zo'n moeilijk bezoek maakt je weer afhankelijk van Hem. Je moet niet het idee krijgen dat het wel goed gaat."

Jonge ouderlingen en diakenen hebben hun gezin en werk als eerste verantwoordelijkheden. Ook in de praktijk? Gaan jullie op de verjaardag van je kinderen vergaderen? Gunst: "Helemaal mee eens dat gezin en werk op de eerste plaats moeten staan. Het is een worsteling om je ambtelijk werk zo te doen dat gezin en werk er zo weinig mogelijk onder lijden. Een vergadering missen voor een verjaardag is misschien eens een keertje mogelijk, maar je moet er geen gewoonte van maken. Beter is het om vooraf goed te plannen. Ga nooit zonder een agenda op pad!"

Van den Berg: "Mijn kinderen zijn nog klein en gaan ook op hun verjaardag bijtijds naar bed, zodat ik naar die vergadering kan. Maar op de verjaardag van mijn vrouw ben ik wel thuis. Overigens kun je in een grote kerkenraad als Apeldoorn waarschijnlijk makkelijker een vergadering missen dan in een kleine kerkenraad. De zorg voor het gezin is je eerste taak. Als je veel kinderen hebt, heb je evenveel keer beloofd hen op te voeden bij Gods Woord en tot Zijn eer. Ik probeer van te voren in te schatten hoeveel tijd bepaalde taken gaan kosten. Als je gezin of baan het niet toelaten, moet je zo'n taak niet gaan doen." Dat geldt volgens hem voor nevenactiviteiten, het ambt zelf, maar ook voor bepaalde taken binnen de kerkenraad.

Beide broeders concluderen dat ze voortdurend afwegingen moeten maken en dat ze naast hun werk en kerkenraadswerk niet veel andere dingen meer kunnen doen. Ook noemen ze allebei dat ze zonder de steun van hun vrouw het werk in de gemeente moeilijk kunnen doen.

Ambtsdragers moeten doen wat zij anderen voorhouden. Hoe moeilijk is dat?

Van den Berg: "Zowel bij huisbezoeken als in andere contacten zeg ik soms dingen die ook mezelf confronteren met tekorten. Dat is niet verkeerd, integendeel. Het zet mij des te meer aan om na ieder bezoek ook thuis God te zoeken in het gebed om Hem te smeken om leiding, zowel persoonlijk als ambtelijk, "

Gunst: "Je moet aanspreekbaar zijn op de dingen die je zegt. Vaak wijs ik tijdens een huisbezoek op het belang van persoonlijk gebed en Schriftonderzoek. Als ambtsdrager moet je ook de hand in eigen boezem steken. We zijn vaak zo bezet dat er maar weinig tijd voor die dingen overblijft voor we ambtelijk werk gaan doen. Dat stelt je schuldig voor de Heere. Ook Boston wees daarop: 'Wees werkzaam in het gebed met God, als u van plan bent om met de zielen van de mensen te handelen.'"

Het ambt lijkt geen gemakkelijke taak.

Van den Berg besluit: "God vraagt nooit onmogelijke dingen. Denk aan Mozes. Hij hoefde geen pad te banen door de Rode Zee, hij hoefde alleen zijn staf maar uit te steken. De Heere baande een pad. En dat doet Hij nog." Gunst: "Iemand zei tegen me: 'Het is een voorrecht om jong geroepen te worden. Om je beste krachten te besteden in dienst van de Heere.' Dat is een liefdedienst; Zijn juk is zacht en Zijn last licht. Jongeren mogen de Heere vragen of er ook voor hen een plaatsje mag zijn in Zijn Koninkrijk. De ambten in de kerk moeten vervuld worden! Waar zijn de jonge mannen, die door genade mogen zeggen, net als Jesaja: Zie hier ben ik. zend mij heen...? "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen