Geroepen als Gods Woord wordt gebracht

Wij mensen zijn door de zondeval in het paradijs in een staat gekomen, die niet ten onrechte de doodsstaat wordt genoemd. Afgekeerd van God, zoekt de natuurlijke mens in deze wereld allerlei dingen, maar niet de eer van God, Zijn koninkrijk of Zijn wil. In artikel 17 van onze NGB staat nu zo treffend geschreven dat onze goede God. door zijn wonderlijke wijsheid en goedheid, ziende, dat zich de mens alzo in den lichamelijken en geestelijken dood geworpen, en geheel ellendig gemaakt had, zichzelf begeven heeft om hem te zoeken, toen hij al bevende voor hem vlood... Niemand kan de doodsstaat overwinnen dan God. De Heere Jezus heeft gezegd, dat Zijn roepstem krachtig genoeg is om de dood te overwinnen: oorwaar, voorwaar zeg Ik u: e ure komt. en is nu. wanneer de doden zullen horen de stem des Zoons Gods. en die ze gehoord hebben, zullen leven (Johannes 5:25).

Van wie de roeping komt

De roeping gaat van God uit. Ze moet overal op deze wereld komen (Romeinen 10:18) en God gebiedt daarom Zijn Kerk Zijn Woord te verkondigen en zending te bedrijven. Toch moet daarbij de kracht niet van de werkers, de predikanten of zendelingen verwacht worden, maar van Christus Zelf. Petrus schrijft dat de Heere Jezus door de Heilige Geest in de dagen van Noach de geesten die in de gevangenis zijn, gepredikt heeft (1 Petrus 3:18-20). De Zaligmaker Zelf roept, zo leert ook Paulus. Zo zijn wij dan gezanten van Christus wege. alsof God door ons bade; wij bidden van Christus wege: aat u met God verzoenen (2 Korinthe 5:20).

De roeping komt tot iedereen die Gods Woord hoort. In de Dordtse Leerregels belijden wij in Hoofdstuk I, par, 3: En opdat de mensen tot het geloof worden gebracht, zendt God goedertierenlijk verkondigers van deze zeer

blijde boodschap, coc wien Hij wil, en wanneer Hij wil; door wier dienst de mensen geroepen worden tot bekering en het geloof in Christus, den gekruisigde. Want hoe

zullen zij in Hem geloven, van melken zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen, zonder die hun predikt? En hoe zullen zij prediken, indien zij niet gezonden worden? (Romeinen 10:14 en 1 5). Als Gods Woord gepredikt wordt, word ook jij geroepen tot bekering en tot het geloof in Christus.

Niet beperken

We moeten niet door ons redeneren de roepstem van de Heere beperken. Er is wel eens gezegd: oe kan de Heere nu iemand welmenend roepen of nodigen, als Hij besloten heeft dat die persoon verloren zal gaan? Als we zo redeneren, dreigen we uit te gaan van wat God voor ons verborgen heeft gehouden. Dat mogen we nooit doen. De verborgene dingen zijn voor den HEERE, onzen God; maar de geopenbaarde zijn voor ons en voor onze kinderen, tot in eeuwigheid, om te doen al de woorden dezer wet (Deuteronomium 29:29).

In Spreuken 1:22 lezen we zelfs dat de Opperste Wijsheid, dat is de Heere Jezus, de slechten, de spotters en de zotten roept. De roepstem mag niet over je heen gaan. Maar misschien gaat ze 'onder je door', omdat... je te hoog zit!

We moeten onze afkerigheid niet proberen te verontschuldigen door God te gaan beschuldigen van onwilligheid. Het doopwater aan ons voorhoofd spreekt andere taal! Daarin werd Gods welmenende roeping al zichtbaar gemaakt!

Meer dan roeping

De prediking van Gods Woord moet meer inhouden dan een roeping tot het heil. Soms

hoor je kritiek op de prediking onder ons van mensen die eigenlijk alleen maar een roeping en ruime nodiging willen horen. Ook verschijnen er wel boekjes met stukjes van oudvaders, waarbij vooral die gedeelten worden gedrukt, waarin de roeping aan de orde is.

Weet dat er meer moet zijn. In Psalm 65 zingen we van hen die God "doet naad'ren en Zijn heilstem horen." Er is ook een noodzakelijk komen. Hoe dat plaats vindt, moet ook verklaard worden en ook wat men bij Christus ervaart. Wie de prediking beperkt tot de roeping, heeft niet meer dan een deur, zonder huis! Veel mensen gingen verloren, die genoeg meenden te hebben aan de roeping en die nooit bekeerd en tot Christus gekomen zijn. Aan de andere kant moet de prediking ook geen huis zonder deur zijn. Dan kan de predikant veel goede dingen vertellen over de bevinding van Gods kinderen, maar dan hoor je niet hoe je dit verkrijgen kunt. De rechte prediking kent een huis mèt een deur, dus bevinding èn nodiging.

Reactie

Wij hebben een natuurlijke neiging om in te gaan op wat ons aanstaat. En van nature staat ons de weg der zaligheid niet aan. Ons hart is als dat van de vrouw van Lot, van Ezau, van Orpa, en anderen. We hebben geen lust in de kennis van Gods wegen. We willen de hemel wel - tenminste dat denken we - maar niet de weg erheen. Laat de predikanten zich inspannen om de rijkdom, de troost, de vreugde van een leven met de Heere uit te stallen, maar alleen door het werk van de Heilige Geest worden je begeerten gewekt. Het is door Gods bijzondere genade dat de ogen van je hart opengaan voor het goede dat je aangeboden wordt. God geeft de lust om Hem te zoeken en te vrezen. Hij neigt het hart door er Zijn wondere liefde in uit te storten. Het is Zijn onweerstaanbare trekking, waar op veel plaatsen in de Bijbel over gesproken wordt (onder andere Psalm 65:2; Johannes 1:13; 6:44 en 65; 17:6; Romeinen 5:5). Ben je er al voor ingewonnen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen