Schuld

Voor me ligt een rapport van het Nibud, het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting. Het gaat over jongeren en geld. Wel even schrikken: Meer dan de helft van de werkende jongeren komt soms (49 procent) of regelmatig (14 procent) geld tekort. Gemiddeld wordt maar liefst € 700 per maand geleend. Ouderen en uitwonenden lenen nog meer: niet minder dan € 1400... Het zijn nogal grote aantallen en hoge bedragen. Hoe zou het komen dat jongeren zo dik in het rood staan?

Niet zolang geleden, zat ik in de file en luisterde naar een radioprogramma. Een uitzending over schulden. De journalist had het over een "lekker ontbijt", met ham en kaas en hagelslag. Niets mis mee dacht ik, met een boterham met appelstroop in m'n maag. Maar die dame, met een slordige halve ton schuld, vond het maar niks. "Ik kan geeneens croissantjes kopen."

Diezelfde week stond ik - al weer in de file - te luisteren naar een uitzending over commerciële schuldsanering. Opnieuw een vrouw waarbij de schuld ruim boven de halve ton was gestegen: driekwart werd ze kwijtgescholden. Nu moest ze samen met haar zoontje van twaalf rondkomen van dertig euro per week. Dat is niet veel. Maar dit was de derde keer dat ze in de schuldsanering zat. Toch kocht ze alleen bij 's lands grootste kruidenier. En was het geld op, dan at ze liever niets. Want die melk in plastic pakken van twee liter, "die is veel te waterig."

Ik moest denken aan dat spreekwoord: "Zoals de ouden zongen, piepen de jongen." Dat laat het Nibud-onderzoek duidelijk zien. Zouden refo-jongeren ook zo dik in de schuld staan?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen