Liefde die reinigt en verlost
Er is geen ding waarover meer geschreven en gepraat wordt dan over liefde. Er ook niets mooiers in het leven dan zuivere, oprechte liefde tussen mensen. Tegelijk is er geen terrein waarop mensen meer rommelen dan op het terrein van het liefhebben. Het mooiste wordt in heel veel mensenlevens omgekeerd in het slechtste. Heel vaak noemt men, houdt men iets voor liefde wat het helemaal niet is. Om echt te weten wat liefde is, moeten we in de eerste plaats luisteren naar wat er in de Bijbel over liefde geschreven wordt. In dit stuk willen we kijken hoe de Bijbel inhoud geeft aan het woord 'liefde'.
In Mattheüs 22:37-40 lezen we dat de Heere Jezus de wet samenvat met de woorden: ij zult liefhebben den Heere uw God met geheel uw hart. en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand, en met geheel uw kracht. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, aan dit gelijk, is: ij zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten. God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf, zo heeft God de mens geschapen.
De wet van God is samen te vatten met één woord, namelijk liefde. Maar dan wel liefde zoals God die bedoelt en voorschrijft! Namelijk volmaakte liefde. God heeft de mens geschapen om Hem lief te hebben, in gemeenschap met de Heere te verkeren. En in alles het goede voor zijn naaste te zoeken.
Een bijzondere betekenis krijgt de liefde tussen man en vrouw in een huwelijk. Het is alleszeggend dat de Heere het huwelijk al heeft ingesteld vóór de val in het paradijs. De Heere leert ons in de Bijbel dat God liefhebben en onze naaste liefhebben geen tegenstelling is. Het ene is wel veel meer, groter dan het andere.
Door onze val hebben wij de liefde tot God en de liefde tot onze medemens los van elkaar gemaakt. Het gevolg is dat ieder mens liefde alleen nog betrekt op zijn of haar verhouding tot zijn of haar medemens.
Een gevolg van onze val is ook dat de liefde vermengd is met de zonde, de zonde van egoïsme, de zonde van het voorop zetten van mijn eigen begeerten en verlangens.
Het doet daarom weldadig aan als je onbaatzuchtige liefde waarneemt tussen mensen, waarin men niet eerst begint aan zichzelf te denken maar eerst denkt aan de ander.
Wat heeft de Bijbel ons te zeggen over liefde? Alles! In de Bijbel lezen we dat God liefde is. Het is een eigenschap van God dat Hij liefde is. De grootste liefde die in de Bijbel beschreven wordt is de liefde in God. De Heere Jezus spreekt over hoe Hij Zijn Vader liefheeft en hoe
de Vader hem als de Zoon liefheeft. Zo teer, zo goddelijk, zo schoon, zo oneindig zal nooit één mens over liefde kunnen schrijven. God is liefde in Zichzelf en nu heeft Hij de mens geschapen om in die liefde te mogen delen. De val heeft de mens van het delen in deze goddelijke liefde beroofd.
Maar de Heere heeft in de Bijbel ons bekend gemaakt hoe Hij toch ervoor zal zorgen dat er weer mensen zullen komen die gaan begrijpen, beleven dat het hoogste geluk is om God lief te hebben.
Al in het Oude Testament lezen we dat Gods liefde zich als het ware concentreert in Zijn verkiezing. Uit onvoorwaardelijke liefde heeft God een volk ten eeuwige leven verkoren. Gods liefde vraagt niets van de mens. Niemand weet beter hoe diep de mens gevallen is, dan de Heere. Daarom heeft de Heere vanuit Zijn welbehagen gezorgd voor de komst van Christus: Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft.
De komst van de Heere Jezus naar deze aarde komt voort uit de liefde van God. De Heere Jezus moest komen om ervoor te zorgen dat de breuk tussen God en de gevallen mens weer hersteld zou worden. Hij moest immers komen om de zonde weg te dragen, te verzoenen. Want God kan niet liefhebben waar de zonde is.
Liefde van en tot God is daarom onlosmakelijk verbonden met vergeving van de zonden en met een begeerte om heilig voor God te leven. Het is het wonder van de wedergeboorte als God ons hart gaat vernieuwen en de begeerte en het verlangen geboren wordt om God lief te hebben met geheel ons hart. Dan willen we de Heere niet wat, niet veel, maar alles geven, ja, onszelf.
De Bijbel zet de liefde van God centraal in ons leven. Als die ontbreekt, dan ontbreekt het belangrijkste in ons leven. De Bijbel spreekt ook, als afgeleide van de liefde tot God, over liefde voor de medemens. Er is geen boek dat zo oproept om onze naaste lief te hebben als de Bijbel. De Bijbel roept op tot liefde van onze naaste dichtbij, onze huisgenoten, klasgenoten, studiegenoten, collega's, mensen die we tegenkomen op onze levensweg. In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan legt de Heere Jezus ons uit dat niet de belangrijkste vraag is 'wie is mijn naaste', maar de vraag: 'wie maak ik tot mijn naaste'.
Met andere woorden zegt de Heere Jezus daar dat wij ons altijd moeten afvragen hoe wij er kunnen en mogen zijn tot nut en voordeel van onze naaste.
Liefde tot de medemens in de Bijbel gaat nooit ten koste van de waarheid, de waarheid over de zonde. Ik bedoel dat wij niet in de naam van de liefde iemands zonde mogen goedpraten. Wij worden niet geroepen om de zonde van een ander onnodig openbaar te maken, maar wel geroepen om die zonde te bestraffen. Wie echt van zijn medemens houdt, kan het niet verdragen dat de zonde die medemens meesleurt naar de afgrond. Zo krijgt naastenliefde in de Bijbel ook de betekenis van barmhartigheid, innerlijk met ontferming bewogen zijn met een medeschepsel.
Ook over de liefdesverhouding tussen twee mensen zegt de Bijbel heel veel. Het huwelijk is een paradijsbloem. Wat is het mooi als oprechte en eerlijke liefde tussen twee (jonge) mensen zijn bekroning mag vinden in een huwelijk. Vele verlangens keurt de Heere vanwege de zonde af, maar aan de begeerte van twee mensen om tot een huwelijk te komen, geeft de Heere Zijn zegen. In de weg van het huwelijk krijgt binnen de liefde tussen mensen ook de seksuele gemeenschap een plaats. De enige goede plaats! Alles wat op het terrein van de seksualiteit de wereld liefde noemt is meestal niet anders dan zich uitleven in zondige lusten. Dan is er veel dat Gods toorn oproept. Een kenmerk van echte liefde is ook trouw. Trouw is een bijbelse metgezel van de liefde.
Liefde zoals de Bijbel erover schrijft begint en eindigt in God. Hij moet de eerste plaats krijgen in ons leven. Liefde tot de naaste is gaat samen met barmhartigheid en trouw.
Liefde in een liefdesrelatie tussen mensen zoekt in alles de zonde te vermijden omdat de zonde de zegen van de Heere wegneemt en de mens innerlijk verwoest.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 december 2005
Daniel | 33 Pagina's