"Nou, wat geeft het eigenlijk... " deel 1

"Mam, we vervelen ons. Weet u iets leuks? " Zuchtend kijken Sabine en Sander mama aan.

Mama kijkt verbaasd. "Vervelen jullie je? Jullie zijn net jarig geweest! Toen hebben jullie heel veel cadeautjes gehad. Dan ga je daar toch mee spelen." "Hè nee, " zegt Sabine. "We willen iets anders doen." "Ja, " zegt Sander. "Iets leuks."

Mama denkt eens na. Tja, wat is er nu leuk om te doen? Opeens weet ze iets. "Ja, " zegt ze, "dat kunnen jullie doen!"

"Wat is het mama, wat kunnen we doen? " Nieuwsgierig kijken Sander en Sabine mama aan. "Nou, " zegt mama, "het zit zo. Ik wilde vandaag de kerstkaarten op de post gaan doen. Maar nu kwam ik er vanmorgen achter dat ik nog een paar van die speciale kerstpostzegels tekort kom. Als jullie eens een velletje postzegels voor me halen? Dan kunnen de kerstkaarten toch vandaag nog op de post."

Nou, dat willen Sabine en Sander wel. Een boodschap doen, dat is leuk! En dan nog wel zo'n aparte boodschap. Snel hollen ze naar de gang om hun jas aan te trekken.

"Doe ook maar jullie sjaal om en jullie wanten aan, " zegt mama. "Het is zó koud. Ik denk dat het gaat vriezen. Misschien komt er zelfs nog wel sneeuw!" "Echt waar, mama? " vragen Sabine en Sander tegelijk. Dat zou leuk zijn! Uitgelaten springen ze door de gang. "Nou, gaan jullie maar snel naar buiten, wildebrassen, " zegt mama. "Hier is het geld voor de postzegels. Goed opletten dat jullie het niet verliezen, hè!" Maar dat laatste horen Sabine en Sander al niet meer. Ze hollen weg.

De winkel waar ze kerstpostzegels verkopen, weten Sander en Sabine wel te vinden. Het is helemaal niet zo ver. Eerst krijg je de supermarkt, dan de slager en dan heb je de kaartenwinkel al. En in die kaartenwinkel verkopen ze postzegels. Gelukkig is het niet druk in de winkel. Sabine en Sander worden al snel geholpen.

"Zullen we nog even in de winkel rondkijken? " vraagt Sabine, als Sander de postzegels en het wisselgeld opbergt. "Ze hebben hier zulke leuke dingen. Ik heb nog helemaal geen zin om naar huis te gaan."

Dat vindt Sander een goed idee en samen kijken ze rond in de winkel.

"Kijk eens, Sander, wat een leuke pennen hier liggen!" zegt Sabine. "Wat een aparte pennen zijn dat. Kijk, je hebt ze in het zilver en in het goud."

"Ja, die zijn leuk!" zegt Sander. "Kijk, hier ligt een papiertje, dan kun je er mee schrijven, " en snel schrijft Sander zijn naam met de zilveren pen. "Nou ik, " zegt Sabine, "dan neem ik de gouden pen."

Samen kijken ze naar hun namen. "Echt mooi, " zucht Sabine.

"Hé, moet je daar eens kijken!" zegt Sander. "Daar liggen die pennen ook! Daar, bij die kerstkaarten!" Ja, nu ziet Sabine ze ook. Snel lopen ze er heen.

"Kijk, ze zitten aan die doosjes met kaarten vastgeplakt, zie je wel? " zegt Sander.

"O, " zegt Sabine, "als je dan zo'n doosje kaarten koopt, dan krijg je zeker zo'n pen." Ze kijken elkaar aan. En allebei denken ze hetzelfde. Die pennen zijn zo mooi... maar ja, om er nu zomaar één van een doosje af te halen en mee te nemen...

"Nou, wat geeft het eigenlijk, " zegt Sander ineens stoer. "Er zijn ook heus wel mensen die niet zo'n pen bij die kaarten willen hebben. Wij willen die pennen wel graag hebben, dan is het toch helemaal niet erg? Dan kopen de mensen die geen pen willen gewoon wel een doosje kaarten waar geen pen aan zit."

Ja, dat klinkt best logisch, vindt Sabine. "Maar jij moet ze pakken, hoor!" zegt Sander. "Voor allebei één, een zilveren en een gouden."

Daar gaat Sabine's hand al naar de dozen met kaarten. Even kijkt ze om zich heen. Kijkt er niemand? En dan trekt ze snel twee pennen van de dozen met kaarten af en stopt ze in haar jaszak...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen