Wees ons ten Overste

"Wees ons ten Overste!" schreef Thomas Boston. Dat mag bij het einde van het jaar 2005 ook onze bede wel zijn. Een jaar is voorbij gevlogen, leder heeft daarin zijn of haar eigen wederwaardigheden gehad. Persoonlijke omstandigheden kunnen moeilijk (geweest) zijn, in het gezin waren wellicht problemen en ook op de vereniging, in de kerk of waar dan ook zullen de zorgen niet ontbroken hebben. Helaas! Hoe zijn wij gevallen! Hoe diep zijn wij gestort in een afgrond van ellende!

Blikken we terug, dan zien we ziekte en zorgen, pijn en verdriet, onbegrip en eenzaamheid. Er zullen ook lege plaatsen zijn, soms zo volkomen onverwacht. "Die en die, ze zijn er niet meer. Overleden in het jaar 2005." Wat een leed, een ongekend diep verdriet wordt soms gedragen. De Heere geve allen, die in rouw verkeren Zijn ondersteunende kracht.

Blikken we terug, dan mogen we óók Gods zegenende hand opmerken. Ontelbare zegeningen! Huwelijk, geboorte, jubilea... We mogen tot op heden nog zeggen: "De Heere heeft aan ons leven geen einde gemaakt. Onze genadetijd heeft Hij willen verlengen." In die genadetijd was de Heere onbegrijpelijk goed voor ons. We denken aan de vele keren dat we in Zijn huis mochten verkeren of - als dat niet kon - bij de kerktelefoon meeluisterden. "Er is hoop voor Israël, dezen aangaande" zegt Boston, want Gods Woord mag nog gepredikt worden, mag nog opengaan op onze verenigingen, in onze gezinnen.

Ook op de verschillende avonden en dagen hebben we mogen luisteren. Laten we nog eens omzien naar enkele bijeenkomsten, die al wat langer geleden zijn. Hoe was het op de presidentesvergadering in januari van dit jaar? Ds. Zippro sprak over de zonde van de tong. We werden onder andere gewezen op ons portret, getekend door de apostel Paulus in Romeinen 3: Hun keel is een geopend graf (...) met hun tongen plegen zij bedrog. Wat een verschrikkelijke dingen doen wij met onze tong: vals getuigenis geven, woorden verdraaien, roddelen, lasteren, veroordelen... Wat zijn we Gods gramschap dubbel waardig! Het is een wonder van genade als de Heere Zijn kinderen daaraan ontdekt en laat zien, dat er Eén is, in Wiens mond nooit bedrog geweest is. Christus heeft voor hun ook déze zware last van Gods toorn gedragen en is voor lasteraars de dood ingegaan. Wat wordt het werk van hun tong nu anders. Allereerst mogen ze Hem grootmaken, Hem loven en prijzen, maar daarnaast mogen ze ook hun tong gebruiken ten dienste van hun naasten thuis, in de kerk, op de vereniging. Komt u wel eens zulke men-

sen tegen? De vinger wijst echter allereerst naar onszelf in een ontdekkende vraag: "Wat doet u, wat doe ik met mijn tong? Lasteren? Veroordelen? Of - uit enkel genade - God dienen? "

In het jaar 2005 mochten we met velen bijeen zijn in Veenendaal. Op deze 58' Bondsdag was het thema: "Tot welke prijs? !" en ds. J. Schipper sprak over de zo zorgelijke ontwikkelingen in de samenleving. Zal het echt zover komen, dat religie slechts in de privé-sfeer thuishoort? Dat de vrijheid van onderwijs wordt afgeschaft? Zo kunnen meer zaken genoemd worden. Maar niet alleen van buitenaf wordt het christelijke leven bedreigd, ook van binnenuit pleegt satan een aanslag op ons en onze gezinnen. Te denken valt aan het gevaar van de media, dubieuze computerspelletjes, dvd's en video's. Zien we als vader, moeder dat gevaar wel? Laten we toch biddend waakzaam zijn! Op de Bondsdag werd ook de vraag gesteld: "Horen onze kinderen het geloofsgetuigenis nog wel in gezin, kerk en samenleving? " Dan gaat de vinger opnieuw naar u en naar mij met de vraag van ds. Silfhout uit de slotmeditatie: "Bent u al met Christus opgewekt? Dan bent u eerst met Hem gestorven - aan de zonde, aan alles van uzelf. Dan gaat u God zoeken. Als u zo mag wandelen, gaat er iets uit van uw leven!"

En zo zijn we aan het einde van 2005 gekomen. Nog een enkele week en het zal Kerstfeest zijn. De boodschap zal weer klinken: Namelijk dat u heden geboren is de Zaligmaker. In die enkele woorden zien we wéér die vinger naar ons, naar u en mij. Want is dat wel zo? Is de Zaligmaker ü en mij heden geboren? Een persoonlijke vraag, een belangrijke vraag, een eeuwigheidsvraag. De Heere geve bij aan-en voortgang dat Christus ook ónze Zaligmaker zal mogen zijn of worden.

Wat het nieuwe jaar ons zal brengen, ligt verborgen. Ik hoop dat de Heere ons allen nog wil sparen, kracht en moed wil geven om het werk thuis, op de verenigingen en in de Bond te kunnen doen en dat we daarin Hem tot een Overste mogen hebben. Namens het Bondsbestuur wil ik u allen van harte Gods Zegen toewensen, zowel op het Kerstfeest als in het jaar 2006. Wellicht mogen we elkaar op een van onze regiodagen en/of op de Bondsdag ontmoeten. Zo de Heere wil en wij leven graag tot ziens en hartelijke groeten!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen