Een kerkgebouw als teken

Maoz vervolgt: "Wij geloofden dat we verplicht waren om breder te denken dan alleen de belangen van onze gemeente. Dit zou de eerste keer zijn dat een christelijke gemeente van Joden in Israël een eigen onderkomen bouwde in een Joods gedeelte van het land. Hier deed zich een gelegenheid voor een statement te maken en de weg te bereiden voor andere gemeenten. We hebben daarom onze architect geïnstrueerd dat het gebouw groter moest lijken dan het eigenlijk was. Het moest opvallend aanwezig zijn en de boodschap afgeven: Wij Israëlische christenen zijn hier en we blijven hier. We spelen niet langer verstoppertje en blijven niet langer in de schaduw van de Israëlische maatschappij. Kijk naar ons en let op de boodschap die we verkondigen" een kerkgebouw als teken. Kortom:

Multifunctioneel

Op het industrieterrein Kanot vlakbij de Israëlische stad Gedera, zo'n twintig kilometer ten zuiden van Tel Aviv, verrijst een imposant gebouw. Het meest opvallend is de grote koepel boven de kerkzaal. Het geheel heeft daardoor een echt oosterse uitstraling. Links naast de kerkzaal zijn de bijgebouwen. Daarin zijn ruimtes voor de kerkenraad, bibliotheek, verenigingen en dergelijke. Onder een groot deel van het gebouw ligt een basement, een 'kelder'. De hele opzet is er op gericht dat de gemeente het gebouw zeven dagen per week kan gebruiken. Maar het gebouw kan ook z'n nut hebben voor de hele Messiasbelijdende gemeenschap in Israël. Zo kunnen er conferenties en seminars gehouden worden. Aan de veiligheid van het gebouw is ook gedacht. Om het hele terrein staat een forse muur en naar de buitenkant toe heeft het gebouw geen grote glasoppervlaktes. En dat is - gezien de grote tegenstand tegen de bouw - wel zo verstandig.

'Grace and Truth'

De gemeente van ds. Maoz heet 'Grace and Truth' - Genade en Waarheid - en is met bijna 400 leden één van de grootste Messiasbelijdende gemeenten van Israël. Meer dan tachtig procent van de gemeente bestaat uit mensen die in de afgelopen vijftien jaar geëmigreerd zijn uit de landen van de voormalige Sovjet-Unie. Dit beeld vertonen de meeste gemeenten in Israël. Deze mensen zijn over het algemeen arm. Er moet hard gewerkt worden om het hoofd boven water te hou-

den. Veel mensen hebben meer dan één baan. Onder de Russische immigranten zijn veel sociale problemen. Er zijn veel éénoudergezinnen en er is een groot alcoholprobleem. Voor de Grace and Truth-gemeente betekent dit dat zij niet in staat is om zelf haar nieuwe kerk te bekostigen. Toch is het noodzakelijk dat die kerk er komt. De ruimte waar de gemeente nu samenkomt is veel te klein. Daardoor volgen velen de dienst buiten op de parkeerplaats door middel van luidsprekerboxen. De plaats van samenkomst is het kantoor van de christelijke uitgeverij Hagefen, dat gefinancierd wordt door de Engelse organisatie Christian Witness to Israël. Andere activiteiten van de gemeente zoals sabbatschool of catechisatie voor dove mensen heeft hier ook plaats, maar dan in de kantoorkamers die aan de centrale hal grenzen. Vooral voor de ouderen in de gemeente is het bijwonen van de drie uur durende diensten in de overvolle zaal een hele opgaaf, zeker in de zomer.

Juridische strijd

Ook in een ander opzicht is de bouw van de kerk een uniek en baanbrekend project. Vanwege de felle tegenstand van Joodsorthodoxe zijde is een harde juridische strijd gevoerd.

Maoz schrijft daarover: "De anti-christelijke, orthodoxe organisatie Yad L'achim - die een semioverheidstatus heeft - merkte al snel de bouwplannen op en begon een lange en kostbare juridische strijd. Inzet waren de gronden waarop de bouwvergunning was verleend. Om hun doel te bereiken huurden zij één van de bekendste Israëlische advocaten in. De zaak werd in behandeling genomen door Israëls zuidelijk gerechtsdistrict onder leiding van rechter Gileadi. Hij oordeelde niet alleen in ons voordeel, maar gaf ons ook nog een toestemming om ons gebouw voor meer doelen te gebruiken. Bovendien berispte hij de orthodoxen voor het feit dat zij de democratische vrijheden van ons land wilden beperken.

In verlegenheid gebracht, gingen de orthodoxen in hoger beroep bij het Hooggerechtshof, waar de uitspraak van rechter Gileadi volledig overgenomen werd. Hiermee is een belangrijk juridisch precedent geschapen, waardoor ook andere Messiasbelijdende gemeenten in Israël in staat zijn om een bouwproject aan te vangen".

Steun uit het buitenland

Het was van meet af aan duidelijk dat de gemeente nooit zelf de kerk kon bekostigen. Dankzij een grote, anonieme gift uit de Verenigde Staten kon de grond aangekocht worden. Dat is nu vijf jaar geleden. De bouwcommissie wilde verder sparen en pas met de bouw beginnen als er voldoende geld was. Echter: de bouwvergunning dreigde te verlopen en het was nog maar de vraag of en met welke beperkingen een nieuwe vergunning verleend zou worden. Starten van de bouw was de enige oplossing. Toen bovendien uit Nederland steun werd toegezegd, werd in november 2000 tijdens een zogenaamde breaking-ground ceremonie en aanvang met de bouw gemaakt. In de afgelopen jaren is ook uit landen als Finland, Duitsland en Groot-Brittanië steun ontvangen. In Nederland wordt het

bouwproject gesteund door het Isaac da Costa fonds. Dit is een interkerkelijke stichting met vertegenwoordigers uit de rechtflank van de gereformeerde gezindte. In de afgelopen vijf jaar droeg het Da Costa fonds bijna 1 miljoen Amerikaanse dollars bij aan de bouw. Ook droeg het fonds bij om de kosten van de rechtzaken te betalen. Sinds vorig jaar heeft het Da Costa fonds ook andere projecten onder handen. Maar het afbouwen van de kerk blijft een belangrijk doel.

In de afgelopen jaren hebben ook vrijwilligers namens het Da Costa fonds in Israël meegeholpen aan de bouw. Zo hebben Piet Meijer en Jan-Paul Smits enige tijd als voorman in de bouw gewerkt en heeft een ploeg tegelzetters tweemaal twee weken in de kerk gewerkt. Inmiddels zijn de hele benedenverdieping en de toiletten betegeld. Ook de tegels zelf zijn door het Da Costa fonds geschonken. Zij werden direct vanuit de fabrikant in Spanje naar Israël vervoerd.

Hoe nu verder?

De bouw is nu al vijf jaar gaande. Dat is lang. Ondertussen wordt de nood voor de gemeente steeds groter. Bovendien betekent het lange bouwproces dat de kosten sterk stijgen. De materiaalkosten zijn in de afgelopen vijf jaar fors gestegen. Bovendien is het duurder om werk in kleine gedeelten aan te besteden dan dat je dat in één keer doet. Al met al komt de totale bouwprijs fors hoger uit dan oorspronkelijk begroot. Redenen genoeg om er alles aan te doen om te bouw snel af te maken. Maar daarvoor zijn we geheel afhankelijk van giften. Nu er in de Verenigde Staten een steunstichting is opgericht hopen we daarvandaan ook meer fondsen te krijgen. Hopelijk kunnen we vanuit Nederland ook nog een bijdrage leveren.

Wat is het uiteindelijke doel? Dat is meer dan beton en steen. Dat is ook meer dan het scheppen van een voorbeeld voor andere gemeenten. Het uiteindelijke doel is dat de gemeente straks een gebouw heeft waar ze onder normale omstandigheden het Evangelie van vrije genade kan horen. Waar verenigingen samen kunnen komen. Waar onderricht gegeven kan worden. Onder Gods onmisbare zegen kan het gebouw een belangrijk instrument worden om het gereformeerde geluid ook onder Joodse volk te verspreiden.

De Heere gaat door met Zijn werk onder het Joodse volk naar Zijn belofte. Velen zullen nog toegebracht worden. In dat licht is dit kerkgebouw ook een teken. Een teken van Gods trouw aan Israël. Want de genadegiften en roeping Gods zijn onberouwelijk (Romeinen 11:29).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen