JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Werken op de Westbank

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Werken op de Westbank

5 minuten leestijd

Israël heeft iets. Het land van de Bijbel; een volk van beloften; maar ook een land met veel dreigingen en terreur; een land vol met tegenstellingen. Het is bijzonder om in dit land een plek te hebben. Het voorrecht om daar te mogen werken hebben ook de werkers bij Jemima.

Nog niet zo lang geleden werd de hoge, grijze muur gezet op de grenzen van de Westbank. De grens tussen Joods en Palestijns gebied werd duidelijk zichtbaar. Toch betekent het niet dat wie in Israël werkt, alleen hulp aan Joden geeft.

Jemima is een tehuis voor kinderen met een verstandelijke en/of lichamelijke handicap. Het ligt in het dorp Beiüala, net achter de muur en vlak bij Betlehem. Kinderen en jong volwassenen van Arabische afkomst vinden er een liefdevol thuis. Niet alleen de bewoners van Jemima ontvangen zorg. Ook kinderen met een handicap uit de omgeving komen door de week naar Eber. Dit is de school-en dagbesteding die naast het hoofdgebouw van Jemima staat. Zij krijgen daar een stuk onderwijs of zinvolle invulling van de dag. Elke morgen worden zij met een busje thuis opgehaald en 's middags weer teruggebracht.

Liefdevol

Onder de Arabische bevolking is het niet gewoon om te zorgen voor mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Kinderen met een handicap worden vaak verborgen gehouden voor andere mensen. Ook verwaarlozing komt veel voor. Meestal omdat de ouders niet weten hoe het anders kan. De omgeving is overwegend islamitisch. Juist daar wil Jemima liefde en zorg bieden. Om daar doorheen te laten zien wie God wil zijn in Zijn Zoon, de Heere Jezus.

De naam Jemima komt uit de Bijbel. Job noemt de eerste dochter die hij na zijn zware beproevingen ontvangt, Jemima. Dit betekent: duif, warmte en tederheid. Met deze naam wil zij uitdrukken dat er ondanks het lijden in deze wereld, hoop is op nieuw leven. In het leven, wat zeker voor deze kinderen zo moeilijk kan zijn, proberen zij lichtpuntjes te brengen. Als het nodig is zelfs een liefdevol thuis.

Ruim 23 jaar terug begonnen de oprichters van Jemima met de start van een tehuis voor gehandicapte kinderen in Betlehem. De eerste kinderen kwamen in 1982 bij Ed en Heieen Vollbehr in huis wonen. Steeds meer kinderen zagen zij op hun weg geplaatst en zo groeide een steeds groter tehuis. Later werd in Nederland de Stichting Jemima opgericht om al het werk te ondersteunen.

De ontwikkelingen staan ook in Israël niet stil en zo is Jemima in al die jaren flink gegroeid. De zorg wordt steeds professioneler, maar de liefde blijft. Want het is juist de liefde, door God gegeven, die telkens weer kinderen laat opbloeien.

Het is zondagmiddag. Op

de vijfde verdieping klinken kinderstemmen door elkaar. Met elkaar wordt er gezongen bij de gitaar. Een paar kinderen hebben gevraagd om samen te bidden en zingen. Hun vriendje is ernstig ziek. Voor hem willen ze r graag bidden. Wat is er mooier dan zo 'n eenvoudige kinderwens? Het gebed is immers veel krachtiger en sterker dan alle medische middelen die worden aangewend. Maar ook mag klinken: Uw wil geschiedde.

Voorrecht

Was het huis eerst echt Nederlands; nu wordt het steeds meer een Arabische instelling. De eerste tijd heeft Jemima gedraaid op Nederlandse vrijwilligers. Sinds een aantal jaren komen er steeds meer locale, dus Arabische, medewerkers in dienst. Nog steeds zijn er Nederlandse vrijwilligers die minimaal een jaar, maar liever langer, zich willen inzetten voor de zorg aan deze kinderen. Zij ervaren het als een voorrecht om in Israël te mogen werken. Om samen met de Arabische medewerkers te zoeken naar wat goed is voor de kinderen.

De verschillende culturen binnen Jemima vragen van alle kanten wat toegeven en nemen. Alleen de taal is daar al een goed voorbeeld van. De voertaal voor de medewerkers onderling is Engels. Zo kunnen Nederlandse vrijwilligers wel met elkaar Nederlands praten, maar als er Arabische mensen bij komen dan schakelen zij over naar het Engels. Andersom gebeurt precies hetzelfde. Naar de kinderen toe spreken de locale mensen wel gewoon Arabisch. Dat blijft zeker belangrijk voor de kinderen die thuis wonen in een alleen-arabische omgeving.

De kinderen, die vanaf het begin in Jemima wonen, spreken of verstaan drie talen: Nederlands, Engels en Arabisch. Ontzettend knap. Tegelijkertijd roept het ook vragen op. Wat is nu hun eigen identiteit? Welke cultuur hoort bij hen? Zijn zij Nederlanders of Arabieren of bestaat er iets tussenin?

Het is dinsdagavond. De diverse groepen zitten buiten op een eigen afgeschermd terras of balkon. Van alle kanten klinken geluiden. De ene groep heeft een Nederlandstalige cd op staan, de volgende groep zit lekker in het Arabisch buiten te praten en weer van de andere kant is het zingen van engelse liederen te horen.

Tegenstellingen

Iedere bewoner heeft zijn eigen sociale, huishoudelijke en communicatieve vaardigheden. Daar willen de werkers van Jemima bij aansluiten. De meeste kinderen gaan hiervoor naar de interne school, maar er zijn ook kinderen die een bijzondere school in de omgeving bezoeken. Een aantal bewoners heeft werk in een sociale werkplaats in Betlehem.

Het is maandagmorgen, in Eber, de dagbesteding, zijn de eerste kinderen uit de omgeving al gebracht, leder heeft zo zijn eigen plekje waar hij wacht tot iedereen er is. De één ligt nog even lekker op een matras, de volgende speelt met blokken en weer een ander geniet van de schommel. Dan komen ook de kinderen van de woongroepen binnen gedruppeld. Door de begeleiders worden zij gebracht. Welkom! Als iedereen er is kan kunnen de groepen starten met hun dagprogramma voor vandaag. Nu maar hopen dat ook de laatste bus met kinderen snel komt.

De tegenstellingen die Israël kenmerken zijn ook in Jemima te vinden. De culturen, de talen, de meningen en de mensen. Toch vormen ze met elkaar weer een mooie eenheid. Gebonden door het samen zorg willen geven aan het geschonden leven. Aan elkaar verbonden door het doel om iets van de liefde van Christus te laten zien aan mensen die Hem niet kennen. Wat een wonder dat God daar mensen voor wil gebruiken. Salaam, shalom, vrede!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 december 2005

Daniel | 32 Pagina's

Werken op de Westbank

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 december 2005

Daniel | 32 Pagina's