Stil zijn voor God
Echte stilte beleven we niet zovaak. In een winkelcentrum hoor je vaak muziek en op het werk soms ook. Misschien heb jij als je studeert ook wel muziek aan. Als je een echte boswandeling maakt, kan het zijn dat je de stilte 'hoort'. En soms een dierengeluid er door heen. Daaraan merk je dan temeer hoe stil het daar diep in het bos wel is.
Stil zijn voor de Heere. Zijn we dat wel eens echt? Dan is het belangrijk dat we niet allerlei geluiden horen, maar alleen aandacht hebben voor de Heere, voor Zijn Woord. Nog belangrijker is dat je van binnen stil bent, rustig. Althans, zo dat je niet aan allerlei andere dingen denkt, maar alleen aan de Heere en hetgeen je biddend aan Hem probeert voor te houden of aan hetgeen Hij op dat moment vanuit Zijn Woord spreekt.
Stil zijn voor de Heere is heel belangrijk. Wij zijn heel kleine mensen en Hij is de ontzaglijk grote Schepper. Wij zijn een klein mensje tussen de miljarden, een zondaar onder zovelen. Hij is de Eeuwige, de Almachtige. Stil zijn voor Hem: wat is dat belangrijk. Tot Elia sprak de Heere niet tijdens een aardbeving of een storm, maar tijdens het suizen van een zachte stilte.
Stil onder het Woord
Toen Paulus zijn eerste preek op Europese bodem hield, zat Lydia onder zijn gehoor. Tijdens die dienst opende de Heere haar hart en wat gebeurde er toen? Ze ging acht geven op hetgeen van Paulus gezegde werd. Dat is het werk van de Heilige Geest. Dan komt het Woord in ons hart en wij worden helemaal onderworpen aan het Woord. Dat is het wonder van de wedergeboorte; de Heilige Geest gebruikt het Woord als het zaad der wedergeboorte. Dan begint het geestelijke leven. De Heilige Geest maakt van ons een nieuw mens: een luisterend mens, een gehoorzaam mens. Daarop volgt strijd, want de zonde laat niet zo maar los. En er komt droefheid over de zonde, een droefheid naar God. Want een onbreekbare band is gelegd. Dat wonder in het leven van Lydia gebeurde in de stilte van de gebedssamenkomst.
De Heere spreekt vanuit Zijn Woord. Door de prediking in de samenkomst van de gemeente. Maar ook in de stilte van het persoonlijk hart wil de Heere spreken. Tijdens het gebed mag Gods kind wel eens door het geloof ervaren dat de Heere nabij is en dat bij Hem alle zorgen en noden gebracht mogen worden. Heel belangrijk is het in de stilte de Heere te zoeken. En in persoonlijke stille tijd het Woord te onderzoeken. Alleen zijn met de Heere en Zijn Woord. De persoonlijke meditatie is in het leven van de ware gelovige onmisbaar.
En jij? Ken jij ook stille tijd? Neem je de tijd voor persoonlijk gebed, het lezen in het Woord? Doe het toch, want zou de Heere het niet kunnen zegenen? Is Hij het niet waard zo gezocht en gediend te worden? Bidt daarbij vooral om de werkingen van de Heilige Geest. Want niet onze gedachten en meningen moeten dan naar voren komen. Dat is zelfs heel gevaarlijk. Dat laten we bij lezen of bidden onze mening groeien of in elk geval vervlechten onze gedachten er zo in dat we niet meer onbevangen luisteren naar wat de Heere vanuit Zijn Woord zegt.
Daarom: onze vooroordelen moeten weg. Onze zondigheid, dwaasheid, ongehoorzaamheid moet blootgelegd en beleden worden. Het Woord moet het voor het zeggen krijgen. In al deze dingen hebben we inderdaad de Heilige Geest zo nodig. Die Geest alleen maakt ontvankelijk en leidt in de waarheid. De Geest maakt plaats voor het Woord en geeft er onderwijs uit.
Vaak doen we in een groep aan bijbelstudie. Sommigen willen ook graag groepsgebeden. Maar laat het toch vooral om het persoonlijke gaan. Zeker in het gebed.
Bekering en de omgang met de Heere zijn immers zulke heel persoonlijke zaken. In groepsverband de Bijbel bestuderen hoeft niet verkeerd te zijn. Wel moeten we steeds goed bedenken dat het er niet om gaat wat wij mensen ervan vinden, maar wat de Heere spreekt.
Daartoe is ten eerste de leiding van de Heilige Geest nodig. Verder heeft de Heere ook de ambten, met name
In al deze dingen hebben we de Heilige Geest zo nodig
het predikantambt ingesteld om het Woord uit te dragen. De prediking van Zijn Woord heeft daarom een heel hoge plaats. Daarom moeten we ons altijd maar trouw en stil onder de prediking zetten. Het mag dan ook niet zo zijn dat we bijvoorbeeld een bijbelstudiegroep boven een kerkdienst zouden zetten.
Stil voor de Heere
In Psalm 119 lezen we dat de dichter in stilte iets heel moois mag doen.
Het bepeinzen van Uwe wet is zijn vermaak. Zo mag hij stil zijn voor de Heere. En daarin heeft hij vermaak, innerlijke vreugde. Het is een vreugde die de wereld niet kent en niet kan bieden. Want deze blijdschap is uit God en tot God. Een voorsmaak van de hemelse vreugde. Zoek jij deze toch ook te mogen leren kennen.
In Psalm 65 staat dat de lofzang in stilheid is tot God. Zelfs dat kan.
Daarvoor hoeven we niet altijd samen met anderen te zijn. Zeker is er ook het zingen van Gods lof door Zijn kinderen in het midden van en samen met de gemeente. Maar er mag ook wel eens de stille verwondering en aanbidding zijn. Daar wordt je inderdaad heel klein en stil van. En dan wordt de Heere heel groot voor het geloofsoog; Zijn Naam ter eer. Er zijn heel veel voorbeelden uit de.
Bijbel te noemen van mensen die de stilte zochten en juist daar een zegen van de Heere kregen. Nathanaël zocht in de stilte onder de vijgenboom de Heere. Daar zag de Heere hem. Dat laat de Heere later merken en dan ontvangt Nathanaël een rijke geloofszegen: hij leert de Christus kennen. Izak bad in de stilte toen een vrouw voor hem gezocht werd. Toen Abram heel onrustig was, sprak de Heere tot hem in de stilte van de nacht. Heel bekend is ook de geschiedenis van Samuel. In de stilte zei hij: Spreek.
Heere want uw knecht hoort. Toen kreeg hij een bijzondere boodschap van de Heere.
In de stilte van het persoonlijk Schriftonderzoek werd Daniël werkzaam gemaakt vanwege de beloften Gods voor Zijn volk. In de stilte van het persoonlijk gebedsworsteling, die volgde, gaf de Heere hem rijke antwoorden en vertroostingen.
Als Gods grote knecht Elia moedeloos onder de jeneverboom zit, zoekt de Heere hem ook daar op om hem te sterken.
Wij moeten, zegt onze catechismus, de Heere door Zijn Geest in ons laten werken. Dan moeten wij geen verhinderingen opwerpen; de Geest niet tegenstaan. Concreet: als jij 's avonds je Bijbeltje neemt en je knieën buigt, doe dan je mobieltje uit. Afleidende gedachten naar de achtergrond duwen, is niet altijd makkelijk. Extra afleidingen van buiten mag je niet toelaten.
Van de Heere Jezus lezen we heel vaak dat Hij de eenzaamheid zocht om in stilte het gebed te doen en gemeenschap te hebben met Zijn Vader. Dat moet ons heel veel zeggen. We mogen ook in dit opzicht wel eerbiedig vragen: "O, Zoon maak ons Uw beeld gelijk". Door Uw Heilige Geest. Want zelfs om echt stil te zijn hebben we de Heere nodig.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 november 2005
Daniel | 32 Pagina's