praatje met Harmke van der Meer

Kun je even iets over jezelf vertellen?

Ik ben Harmke van der Meer. Ik ben elf jaar en woon in Woerden. Ik heb vijf broers en twee zussen. Vanaf m'n geboorte ben ik al slechtziend. Mijn ogen zijn aan de binnenkant niet dicht gegroeid. Dat noem je een coloboom. Mijn ogen gaan ook altijd snel heen en weer. Dat noem je een nystagmus. Doordat mijn ogen heen en weer gaan, kun je zien dat ik slechtziend ben. Verder kun je het niet aan mij zien.

Was dat moeilijk op school?

Ik heb met veel plezier op school in Woerden gezeten, totdat een hoop dingen voor mij steeds moeilijker werden. Ik wilde eigenlijk net zoals de anderen zijn en ook met alles meedoen. Maar dat ging vaak niet. Als ik op het bord wat wilde lezen, moest ik vaak naar voren lopen om het goed te kunnen zien. Ook moesten ze voor mij alles vergroten.

De gymles was voor mij ook vaak moeilijk, want met een balspel kon ik niet meedoen. Ook met tikkertje of pakkertje op het schoolplein kon ik niet meedoen, want ik zag de tikker niet.

Hoe ben je op je nieuwe school gekomen?

Ik ging elk jaar een paar dagen logeren bij Bartimeüs. Daar had ik het altijd zo naar m'n zin, want ik was daar niet anders als de anderen. Ik kreeg daar vrienden en vriendinnen die ook slechtziend of blind waren. Ik dacht: ik zou daar wel voor altijd naar school willen. En dat is ook gebeurd. Na de grote vakantie ben ik gestart op school bij Bartimeüs in Zeist. Ik heb het daar erg naar m'n zin. Ik kan daar met alles mee doen. ledereen loopt daar naar het bord om het goed te kunnen zien. Sommige kinderen, die bijna blind zijn, werken met een laptop. Op het plein doen we geen tikkertje, maar gaan we bijvoorbeeld trampoline springen.

Ik heb ook een herkenningstok gekregen, zodat mensen kunnen zien dat ik niet goed zien kan. Ook leren we om met de bus en trein mee te gaan, zodat ik later misschien alleen kan reizen. Je leert daar ook blind typen, dat doen we allemaal onder schooltijd.

De gymles vind ik ook leuk. We hebben pas slagbal gedaan. Dat is dan wel aangepast aan slechtziendheid.

Jullie kregen pas hoog bezoek...

Ja, toen kwam de koning van Ghana op school. In zijn land wonen ook blinden en slechtzienden en nu wilde hij bij ons eens kijken hoe wij dat allemaal doen. Hij had een heel gevolg bij zich. Ze hadden allemaal hele mooie kleren aan, van die grote gewaden. Hij gaf ons allemaal een hand en we mochten hem ook van heel dichtbij bekijken. Hij had een gouden staf bij zich.

Je school is niet naast de deur. Hoe ga je altijd school? naar

Ik moet nu bijna een uur rijden voordat ik op school ben. Dat vind ik niet altijd leuk. De taxi komt mij om tien voor half acht al ophalen en om ongeveer kwart over vier ben ik dan weer thuis. Het zijn dus wel erg lange dagen. Ik kan ook niet even woensdagmiddag bij een vriendinnetje gaan spelen, want die wonen allemaal een eind weg. Maar we hebben toch iets leuks geregeld: mijn vriendin gaat woensdag met mij mee met de taxi en blijft dan bij ons slapen. De andere dag gaan we dan weer samen naar school terug.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen