Op school in Anderland
"Jongens, post voor onze klas!" De meester heeft twee enveloppen. Er zitten buitenlandse postzegels op, spannend! Op de ene staat: 'Hollandse school Guinee' en op de andere: 'Hollandse school Papua'.
"Openmaken, meester!" "Ja, maar wacht even... een Hollandse school op Papua? " Vragend kijkt de meester de klas aan. "Die kinderen moeten toch ook naar school? " roept Rien. "Maarre, praten die Nederlands dan? " vraagt een ander meisje. Tsja. goeie vraag... Papua klinkt erg ver weg. Guinee trouwens ook. De meester pakt de atlas erbij. "Eens even kijken, hier is Guinee, dat ligt in Afrika en ze spreken er Frans." "En hier is Papua. dat hoort bij Indonesie. daar spreken ze Indonesisch. Wat denken jullie, gaan de kinderen er dan naar een Hollandse school? " Nee, dat zal niet. "Dan moet het een Hollandse school voor Nederlandse kinderen zijn, " zegt Mieke. "Maar wat doen die helemaal in Guinee en Papua? " "Omdat hun vader en moeder daar wonen!" zegt Rien. "Klopt, Rien!" zegt de meester.
Als een vader en moeder in het buitenland gaan werken, moeten hun kinderen er natuurlijk ook naar school. Dat is soms een beetje lastig. Vaak zijn er in het andere land wel scholen. Maar die scholen hebben andere vakken en er wordt in een andere taal lesgegeven. In de geschiedenisles gaat het niet over ridders. En bij aardrijkskunde leer je niet over de bloembollenvelden in Noord - Holland. Ook wordt er niet altijd uit de Bijbel verteld. Daarom zijn er soms Hollandse schooltjes. Hier krijgen kinderen taal, rekenen, geschiedenis en alle andere vakken. Alles in het Nederlands en van een Nederlandse juf of meester.
De meester heeft intussen de enveloppen opengemaakt en kijkt gauw even in de brieven... "Hé, " zegt hij. "dat is leuk. In Guinee hebben Annemieke en de anderen soms school in het huis van de juf. En Job uit Papua moest eerst altijd over een hek heen klimmen om bij school te komen. Waarom is dat nou weer, oh ik zie het al, de varkens maakten een modderbende van het gras rond de school. Toen kwam er een hek, dat kon alleen niet open." "Zeg meester, wij willen ook weten wat er in die brieven staat hoor!" roepen een paar kinderen. Want de meester leest gewoon door! "Ik heb een veel beter idee." zegt hij. "Ik kopieer ze voor jullie en dan gaan we een brief terugschrijven." Doen we!
Het adres van Annemieke en Job kun je op de zendingskalender vinden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 oktober 2005
Daniel | 36 Pagina's