Pro-life in Israël

Yoav, een jonge soldaat in het Israëlische leger, was gestationeerd in de stad Hebron, in de West-Bank. Plotseling werd hij door een Arabische sluipschutter neergeschoten en voor dood achter gelaten. Het was vier uur 's nachts, er werd geen speciale aanval verwacht, dus van zijn kameraden was er niemand wakker die het schot kon horen en hem te hulp komen. Het leek erop dat Yoav zou doodbloeden voor iemand hem vond. Zijn korte leven zou zo tot een stil en tragisch einde komen.

Toch hoorde een soldaat van een andere eenheid vaag een gerucht. Hij was er wel niet helemaal zeker van, maar het leek hem een karabijnschot. Voor de zekerheid ging hij op onderzoek uit. Al gauw vond hij Yoav hevig bloedend op de grond liggen. Hij begon direct Yoavs wond te stabiliseren en belde om een ambulance. Omdat het een behoorlijke tijd duurde voor de ambulance ter plekke was, begon hij zelf met speciale massage en alles wat hij zich maar kon herinneren van Eerste Hulp, om Yoav in leven te houden. Hij voelde zich alsof hij letterlijk Yoavs leven in zijn handen hield.

Gelukkig bereikte Yoav op tijd een ziekenhuis, waar hij direct door chirurgen werd geopereerd. Zijn ouders haast-* ten zich naar het ziekenhuis, waar hun door de dokters verteld werd dat Yoav het zonder de hulp van de andere soldaat absoluut niet overleefd zou hebben. Het was werkelijk een wonder dat de andere soldaat gehoord had wat niemand anders hoorde en dat hij Yoav zo vlug kon vinden. Yoavs ouders gingen op zoek naar de soldaat om hem te bedanken, maar hij had het ziekenhuis al verlaten. Toen Yoav na een tijd het ziekenhuis mocht verlaten, informeerde hij bij het leger naar de naam van de andere soldaat, om hem persoonlijk te bedanken. Helaas was de naam van de andere soldaat niet in het rapport van het incident vermeld en hij slaagde er niet in om met de ander in contact te komen.

Yoavs ouders bezaten een kleine groentewinkel in Kiryat Malachi. Ze hingen een poster op in de winkel, waarop ze de wonderbaarlijke gebeurtenis beschreven, met de vraag wie de identiteit wist van Yoavs redder. Israël is maar een klein land en misschien konden ze zo via via iets te weten komen.

Maanden gingen voorbij zonder enig resultaat. Uiteindelijk kwam er een jaar later een vrouw de winkel binnen.

Ze bekeek de poster en was er zeker van dat haar zoon Doron zo'n verhaal verteld had. Ze haalde haar mobieltje te voorschijn en belde Doron ter plekke. Zeker, hij herinnerde zich het voorval zeer goed - hijzelf was degene die Yoav gered had.

Redden

Nog diezelfde dag ontmoetten de twee families elkaar voor een vreugdevolle 'reünie'. Dorons moeder nam Yoavs moeder terzijde en vertelde haar: "Er was een heel speciale reden waarom ik vandaag naar uw winkel kwam. U herinnert zich mij niet, maar twintig jaar geleden kwam ik in een uitzichtloze situatie uw groentewinkel binnen. U en uw man zagen hoe verdrietig ik keek en vroegen me wat er aan de hand was. Ik legde uit dat ik in verwachting was. maar ik had zo vreselijk veel problemen, financieel, sociaal en emotioneel, dat ik besloten had dat de enige uitweg een abortus was.

U stopte beiden met het werk waar u mee bezig was en nam de tijd voor een kalm en liefdevol gesprek. U luisterde naar mij. U gaf me zoveel bemoediging en steun.

Door u begon alles er anders uit te zien en ik besloot de baby te houden. Ik woon hier niet meer in de buurt, maar ik kwam 'toevallig' langs en bedacht dat het goed zou zijn om uw winkel te bezoeken om u nogmaals te danken voor alles wat u voor mij gedaan hebt. De naam van deze bijzondere baby was Doron.

U heeft twintig jaar geleden mijn zoon Doron gered. Hij werd geboren om uw zoon Yoav te redden..."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen