JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Vrees en vrede in een wereld  verloren in zonde

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vrees en vrede in een wereld verloren in zonde

5 minuten leestijd

"Laurens, telefoon voor je uit Afghanistan!" Het interview met twee militairen die in Irak hebben gediend, wordt onderbroken voor een gesprek met een legerpredikant uit Afghanistan. Ook China, Noord-Korea en Turkmenistan komen aan bod. De +16 Bondsdag gaat over vrees en vrede, vervolging en verkondiging in heel de wereld. Ds. R. Kattenberg: "We moeten een goed woord van Hem brengen in een wereld verloren in zonde en schuld."

Terwijl buiten nog lange rijen auto's voor de ingang van de parkeergarage staan, begeven binnen de eerste jongeren zich naar de grote zaal. Bij binnenkomst valt de grote poster op, die geprojecteerd staat boven het podium. In de letters van 'Zicht op morgen' zijn afbeeldingen te zien van terreur, honger, natuurrampen, oorlog en droogte.

Na de opening, koorzang en de lezing van ds. C.G. Vreugdenhil over 'Vrees' volgt de presentatie over zestig jaar vrijheid. Wat heeft zestig jaar vrijheid Nederland gebracht? Afwisselend worden beelden getoond van de Tweede Wereldoorlog en van de zestig jaar daarna. Twee leden van de jeugdvereniging van Krabbendijke voorzien de dia's van commentaar. Vervolgens wordt het telegram voorgelezen dat verstuurd is aan de koningin, het antwoord daarop. Daarna wordt staande het Wilhelmus gezongen.

Veel mensen

Tijdens de pauze wordt nagesproken over de toespraak van ds. Vreugdenhil. Mariëlle: "De toespraak vond ik het mooiste onderdeel van de morgen, maar ook de muziek was erg mooi." Jeroen en Tony knikken. Drie meisjes en een jongen uit Harderwijk en Kootwijkerbroek laten alles over zich heenkomen. "We zijn hier voor het eerst, maar we vinden het erg gezellig, veel mensen hè? " De presentatie over zestig jaar vrijheid vonden ze een beetje langdradig, maar wel mooi, net als de rest. Ja, ze hebben gelezen dat het de laatste keer is en vinden het erg jammer.

"Het kost toch te veel of zo? " Van Henk uit Werkendam had er wel wat minder zang in het programma mogen zitten, maar ds. Vreugdenhil vindt hij een "aardig spreker."

Bij de stands is het nog niet erg druk aan het begin van de pauze. Aan het einde is het echter dringen geblazen. "We verkopen goed, vooral de boeken. Net lag heel die tafel daar vol, en nu is hij bijna leeg", vertelt één van de verkoopsters bij de Jeugdbond-stand.

Puntige preek

Het middagprogramma begint met een interview met Job van Laar en Rene van Selm, twee militairen die in Irak hebben gediend. De twee zusjes van de ene militair zijn wel trots op hun broer. "Neêrlands hoop in bange dagen, " zeggen ze gekscherend.

Op de vraag of de militairen vinden dat Nederland in Irak bijgedragen heeft aan het brengen van vrede, antwoordt Job: "Absoluut, ook Irakezen wilden dat we bleven, want ze vonden dat we

veel goeds gedaan hadden." Rene knikt. Hij heeft veel contact gehad met de bevolking. Hij moest huizen binnenvallen om criminelen op te pakken. "Dat werd door de bevolking erg gewaardeerd."

Plotseling wordt het gesprek afgebroken: ds. J. de Boer, predikant bij de Hersteld Hervormde Kerk, belt uit Afghanistan. Hij is daar legerpredikant. "Op zondag zijn er negen diensten, waarvan ik er één verzorg." Door de week loopt hij rond en spreekt hij mensen aan in hun werksituatie, terwijl hij met ze meewerkt. "Deze week heb ik nog gelast en ook achter de bar gestaan. Alcoholvrij hoor!" Hoe hij preekt? "Tachtig procent van de militairen is op z'n zachtst gezegd niet kerkelijk meelevend. Ik pas de inhoud van m'n preek niet aan, maar gebruik eenvoudiger taal. Het moet puntig, kort, niet langer dan twintig minuten."

Makkelijk zingen

Na de erg indringende toespraak van ds. B. van der Heiden en muziek van het ensemble, volgt een forum over christenvervolging. Eerst wordt een gedeelte uit een documentaire getoond over de situatie in Noord-Koreaanse kampen. De schokkende beelden maken veel indruk, bij de mensen in de zaal en bij de forumleden. Mr. C.G. van der Staaij: "Zojuist zongen we massaal Psalm 23: 'Ik vrees niet, neen; schoon ik door duist're dalen,

in doodsgevaar, bekommerd om moest dwalen'. Zouden we dat ook zo makkelijk zingen als we in dezelfde omstandigheden zaten als Noord-Koreaanse christenen? " Hij vindt het schokkend dat die kampen nu nog bestaan. "Christenvervolging is niet iets van vroeger."

Esther Klaassen, die namens de Zending van de Gereformeerde Gemeenten in China heeft gewerkt, moet denken aan een man die ze daar sprak. Hij had twee familieleden verloren door vervolging. "Die man zei: 'Waar was God toen? Hij was daar, want Hij redde mij.' Er is ook veel geloof onder de vervolgden."

Ook de directeur van Friedestimme, M.J. Uyl probeert het hoopvolle naar voren te halen. Hij vertelt dat in Turkmenistan het leven voor christenen heel zwaar is, net zo zwaar als in Noord-Korea. Ze mogen niet samenkomen, alles gaat illegaal. Maar: "De afgelopen tijd zijn toch negentig mensen gedoopt op de grens."

Lezen, leren, liefhebben

De situatie in Nederland is niet te vergelijken met die in Turkmenistan, vindt Van der Staaij. Vergeleken met de vervolgingen daar worden christenen hier "wat minder verwend." Wel schrikt hij van het fanatisme tegen godsdienst, zoals onlangs bleek tijdens het debat over evolutie en schepping. "Maar gelukkig kreeg Van der Vlies toen wel de ruimte om daar een helder getuigenis tegenover te zetten." De SGP probeert ook via de ministers de landen waar christenen vervolgd worden, onder druk te zetten. "Dan worden er restricties verbonden aan de ontwikkelingsgelden die naar zo'n land gaan."

Uyl constateert dat de aandacht voor het gebed voor vervolgde christenen sinds de val van de Berlijnse Muur verslapt is en vindt dat een slechte zaak. Bidden is immers de eerste en belangrijkste manier om hulp te bieden. "Wat kost dat nu, bidden aan tafel, op verenigingsavonden? "

Esther geeft de jongeren aan het slot van de Bondsdag drie kernwoorden mee: lezen, Ieren en liefhebben. Lezen over de vervolgingen, leren van de ootmoed van deze vervolgde christenen en liefhebben door te bidden en mee te lijden. "Liefhebben kan ook tot uiting komen door het sturen van een kaart of door als werker weg te gaan."

Tijdens een ingelast programmaonderdeel wordt afscheid genomen van ds. Kattenberg, die jarenlang voorzitter is geweest van de sectie +1 6 en de Bondsdagcommissie. J.H. Mauritz en twee jongeren uit de sectie +16 bedankten de predikant, die onder andere een grote foto krijgt aangeboden als herinnering.

Voor Rino uit Kapelle was deze Bondsdag geslaagd. "Zoals ieder jaar."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 juli 2005

Daniel | 32 Pagina's

Vrees en vrede in een wereld  verloren in zonde

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 juli 2005

Daniel | 32 Pagina's