Uitgesproken

Een neef van mij wordt, als alles goed mag gaan, binnenkort opnieuw vader. Toen ik hem daarover sprak, glom hij van trots. Dat kon ik begrijpen. Welke vader zou dat niet doen? En voor zijn eersteling, een allerliefste peuter van een jaar of drie, hoeft hij zich allerminst te schamen. Het meisje is even lief als aanhankelijk.

Het gesprek kwam even op deze peuter. M'n neef vertelde dat het een tevreden en gehoorzaam kind was. 'Dat heeft ze vast van d'r vader', zo veronderstelde ik plagend. Hij grinnikte: 'Nou, daar doe ik geen uitspraak over, hoor!'. We lachten om zijn bescheidenheid. Je kent ze wel, die bakerpraatjes. Op kraambezoek hoor je ze in alle toonaarden. 'De kleine lijkt op haar vader'. 'O nee! Veel meer op haar moeder'. 'Nou, ze heeft ook veel weg van de zus van haar vader'. 'Nee joh, het is precies haar opa van moeders kant'. Ik geloof er niet zo in. Nog even en de baby lijkt nog het meest op de buurvrouw.

Als de kleine in de wieg ligt te stralen, wil iedereen delen in de trots. Natuurlijk zal de liefhebbende oma haar man 'sprekend' herkennen. Vanzelf dat de dankbare ouders hun aandeel in de eer krijgen. Maar zodra de gelijkenis zich voordoet in de fouten van de kleine, verbleekt de trots al snel. Als men dan zelfkennis mist, schuift men graag zijn portie af op een ander. In het slechtste geval maken ouders elkaar nog verwijten, omdat zoon-of dochterlief dat nare trekje toch echt van de ander heeft!

1 Zelfkennis, 't Is onmisbaar. Omdat we allemaal van dezelfde lap zijn gescheurd. Een lastige, maar noodzakelijke les. Om ootmoed en bescheidenheid te leren. Voor Gods Aangezicht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen