Ineens vatten alle vaste tijden en gewoonten van thuis weg

Ook plannen om op kamers te gaan? Je zult de enige niet zijn. Ook dit jaar gaan er weer tientallen jongeren 'het huis uit'. Voor velen is de afstand van de eigen woonplaats naar het werk of 'de studie' te groot, zodat ze min of meer genoodzaakt zijn een ander onderkomen te zoeken. Anderen vinden dat het zo langzamerhand tijd is om op eigen benen te leren staan of hebben behoefte aan wat meer vrijheid en zelfstandigheid. Hoe dan ook, het is best even spannend allemaal: kun je wel een kamer vinden, bij wie kom je in huis, hoe zal het straks allemaal gaan? In het begin valt het misschien nog niet mee ook. Er zijn zoveel dingen die ineens op je afkomen. Toch is het ook hele leuke tijd waarin je veel kunt leren. Misschien heb je wat aan de opmerkingen van 'ervaringsdeskundigen' in dit artikel.

De vrijheid lokt. Op een gegeven moment vindt je dat je er zo langzamerhand wel aan toe bent om op jezelf te gaan wonen, je hebt immers de leeftijd. Of de omstandigheden maken het noodzakelijk. Vier uur per dag reizen naar je studie of werk is nu eenmaal ook niet alles. Op kamers: de één ziet er naar uit, voor de ander is het een hele stap.

Op jezelf wonen betekent automatisch meer zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. Je bepaalt zelf wat je doet en wanneer en je hoeft minder rekening te houden met de wensen en regels van thuis. Daarnaast is er minder controle op je doen en laten. Iets waar sommigen echt naar uitzien. Het betekent echter ook dat je die vrijheid aan moet kunnen en een dosis zelfdiscipline in huis hebt.

Op kamers wonen valt niet altijd mee. "Ik ging met veel enthousiasme op kamers, maar heb in het begin heel erg moeten wennen. Je hebt nog geen bijbaantje, moet je medestudenten nog leren kennen, etc. Daardoor is de weekinvulling in het begin heel 'loos'. Ik had van mijn studentenleven iets anders verwacht, iets nuttigers."

Voor veel kamerbewoners is het in het begin lastig een goede dagstructuur te vinden. Ineens vallen alle vaste tijden en gewoonten van thuis weg. Je hebt veel vrijheid, maar hoe vul je die in? Het is goed om daar vóór je op kamers gaat over na te denken. Zorg voor een zinvolle invulling van je avonden door je bijvoorbeeld aan te sluiten bij een goede studentenvereniging, of zoek contacten binnen de kerkelijke gemeente van je nieuwe woonplaats.

Opgeruimd staat netjes, maar...

Naast het vinden van een goede structuur loop je tegen allerlei praktische zaken aan. Kon je thuis zo aan tafel aanschuiven, nu moet je toch echt je eigen kostje verzorgen. En als jij de rommel niet opruimt en de boel niet schoonhoudt doet niemand het. Natuurlijk maakt het verschil of je alleen woont of de ruimte deelt met anderen. Maar ook dan is het de kunst om een goede taakverdeling te maken en elkaar daar ook op aan te (kunnen en durven) spreken. Verder kost een 'eigen huishouden' ook geld. Naast de kosten voor een eventuele studie en de huur moet je rekening houden met uitgaven voor eten, kleding en onvoorziene dingen.

Vaak verandert je relatie met thuis doordat je door de week minder of helemaal niet thuis bent. Dat betekent ook dat dingen die daar gebeuren langs je heen zullen gaan. Anderzijds kan het contact in de weekenden dan des te intensiever zijn. "Andere gezinsleden staan anders tegenover je, het is nu meestal wel leuk om thuis te komen (om te merken dat je een beetje gemist wordt door bijvoorbeeld je broertjes en zusjes). Aan de andere kant: de rest van de week runnen ze het daar zonder je. Soms voel je je dan in de weekenden een beetje een lastpost, omdat bijvoorbeeld de computer dan met een persoon extra moet worden gedeeld."

(Be)zorg(dheid)

Ook voor je ouders is het een hele stap als jij op kamers gaat. Zeker als je de eerste bent. Hun kind wordt zelfstandiger en minder afhankelijk. Het betekent dat ze jou langzamerhand los moeten laten en dat is niet altijd eenvoudig. Probeer daar ook begrip voor te hebben en waardeer dat stukje (in jouw ogen misschien over-) bezorgdheid maar. Geef hen de gelegenheid om met je mee te denken door bijvoorbeeld samen naar een kamer te kijken en hen te betrekken bij het inrichten. Als je eenmaal 'de deur uit bent' kan openheid van jouw kant over wat je allemaal doet veel van hun (be)zorg(dheid) wegnemen. Het is voor je heel goed om te zien en te horen dat je de vrijheid die je gekregen hebt aankunt en in staat bent verantwoordelijkheid te dragen. Je blijft hun kind, en daarom zullen ze als het goed is

altijd met je mee willen leven. Zorg ervoor dat je het vertrouwen dat ze je gegeven hebben waard bent!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen