De paus van Rome

"Giovanni Paolo, santo, santo subito!", scandeerde de menigte op het Sint Pietersplein op vrijdag 8 april. Voor het oog van de hele wereld droeg Vaticaanstad z'n kerkvorst ten grave. Staatshoofden, regeringsleiders, hoge geestelijken; heel wat fameuze wereldburgers waren gekomen om er een groots gebeuren van te maken. Want groots hoort bij de paus.

Het ontlokte de altijd cynische Volkskrant-co\umr\\st Jan Blokker de opmerking dat het toch maar oneerlijk verdeeld is in de wereld van de godsdiensten. Protestanten, moslims en hindoes moeten een hoop positieve pr missen, omdat ze geen kerkvorst van glans en glitter hebben, zoals de roomsen. De dood van de paus was zelfs in de geseculariseerde kerkprovincie Nederland 'breaking news'.

Het zij zo. Paus Johannes Paulus de Tweede heeft gedurende zijn bijna zevenentwintigjarige pontificaat zeker respect verdiend. Zijn verzet tegen het communisme, onder meer in zijn vaderland Polen, was gedurfd. Zijn excuus aan het adres van de joden - in de roomse kerkgeschiedenis toch bepaald niet beschouwd als "beminden om der vaderen wil" - was moedig. Met zijn vasthoudendheid op het terrein van de bijbelse ethiek, verwierf hij zelfs onder gereformeerden een zeker respect.

En hij stierf. Ook de paus ging de weg van alle vlees en moest verantwoording afleggen voor Christus' rechtersstoel. Niet als opvolger van Petrus, niet als paus Johannes Paulus. niet als wereldleider, maar als Karol Wojtyla, 84 jaar geleden in Kraków in zonde ontvangen en geboren.

Volgens ex-priester ds. H. J. Hegger (in het Nederlands Dagblad) is hij Boven, omdat hij beleed dat alleen Christus zijn gerechtigheid is. In zijn belijdenis en levenswandel was er echter veel dat afweek van het sola gratia - alleen door genade.

Vagevuur

Volgens de officiële roomse kerkleer is de kans overigens groot dat paus Johannes Paulus II nog helemaal niet Boven is. De genade van Christus is immers niet voldoende tot zaligheid? Een mens moet met die genade meewerken door voor zijn zonden te boeten. Meestal lukt dat niet voldoende in zijn tijd op aarde. Daarvoor dient dan de loutering in het vagevuur, vaak vele jaren lang.

Door een overledene heilig te verklaren, kan de kerk als moeder aller gelovigen zo'n mens verlossen en als heilige in de hemel plaatsen. Vandaar dat de menigte op het Sint , Pietersplein uitriep: "Giovanni Paolo, santo, santo subito" - Johannes Paulus, heilig, direct heiligverklaren! Het idee dat hun "heilige vader" nog in het vagevuur zou kunnen verkeren! Daar moest "subito" een einde aan komen.

Net als bij moeder Térésa, de weldoenster. Zij kon toch ook niet in het vagevuur zijn? Daarvoor had ze in haar lange, dienstbare leven te veel goede werken gedaan. Dat vond ook Johannes Paulus, die haar ongebruikelijk kort na haar overlijden heilig verklaarde. Sinds zijn aantreden in 1978 sprak hij bijna 1 500 mensen zalig en verklaarde hij meer dan 500 overledenen heilig.

De leer der goede werken is in de roomse kerk dus nog altijd springlevend, al zul je het zó letterlijk in de Katechismus van de Katholieke Kerk - verschenen in 1992 en licht aangepast in 2000 - niet lezen. Wel waarschuwt dit leerboek in stelling 2092 tegen twee soorten van vermetel vertrouwen: "Ofwel overschat de mens zijn eigen mogelijkheden (denkend dat hij zichzelf kan redden zonder hulp van boven), ofwel overschat hij de goddelijke almacht en barmhartigheid (hopend dat hij vergiffenis zal verkrijgen zonder bekering of de zaligheid zonder verdienste)".

Antichrist

Karol Wojtyla, paus Johannes Paulus II, was de grote man achter deze Kathechismus. Sterk ademt het boek de geest van Thomas van Aquino. De menselijke natuur is slechts gekwetst door de zonde. De rede is nauwelijks aangetast. Als je in de evangelieverkondiging nu maar bij die rede aansluit, dan valt een mens wel te overtuigen dat er een God bestaat en zal hij wel geneigd zijn zich "vrij aan zijn Schepper te hechten" (stelling 1 743).

Zo wordt duidelijk dat Rome - zij het diplomatieker dan voorheen - zich nog immer voortbeweegt in de geest van het zestiende-eeuwse concilie van Trente, dat fel antwoordde op de reformatie: "Wie zegt dat na Adams val de vrije wil van de mens verloren of vernietigd is, hij zij vervloekt". En: "Wie zegt dat de goddeloze of de zondaar alleen door het geloof gerechtvaardigd wordt (...) hij zij vervloekt."

Paus Johannes Paulus stond pal voor deze leer, pal ook voor de verering van Maria en voor de paapse mis, waarin Christus telkens weer (lichamelijk) geofferd moet worden. Boven dat alles was hij paus; een instituut dat Christus nooit geleerd heeft en de Bijbel niet kent. Calvijn noemde het uit de duivel, omdat het de kerk verdeelt en haar van Christus afhoudt. "Laat oudtijds Rome de moeder geweest zijn van alle kerken: sinds het begonnen is de zetel te worden van de antichrist, heeft het opgehouden te zijn wat het is."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen