JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Bidden voor  de GerGem

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Bidden voor de GerGem

6 minuten leestijd

Mij werd gevraagd iets Ce schrijven over de website 'Bidden voor de Gereformeerde Gemeenten'. Het is met schroom dat ik op dit verzoek inga. Want over een oproep tot gebed schrijven, en daar ook enkel kanttekeningen bij plaatsen, doe je niet zo graag. Maar als je dit gevraagd wordt van de kant van jongeren lijkt het me ook weer niet juist er over te zwijgen.

Bidden is teer werk. Voor ons zondige mensen eigenlijk zulk onmogelijk werk. Tegelijk is het opdracht: "bid zonder ophouden" en "ken Hem in al uw wegen". Oprechte bidders begrijpen de discipelen wel toen ze vroegen: "Heere. leer ons bidden". Wij hebben de Geest der gebeden zo nodig. Het is zo onmisbaar dat onze gebeden gezuiverd worden in het werk van de Heere Jezus, de Voorbidder van Zijn gemeente. En tegelijk: wat zal het een wonder zijn als we zo eens echt mogen bidden.

Helaas mis ik deze noties teveel in hetgeen mij van deze site ter lezing toegezonden werd. Wel lees ik op de eerste bladzijde: "Eén ding is er wat iedereen kan doen: bidden". Dat is in zekere zin zeker waar, maar er is ook een andere kant. Laten we die niet vergeten. Laten we die geestelijke houding toch niet kwijtraken.

Geestelijk klimaat

Zo kom ik meteen bij een tweede zorg die ik maar eerlijk neerschrijf. Wat hebben de jongeren, die deze site hebben opgezet, voor ogen? Wat

is hun ideaalbeeld? Welk referentiekader hanteren ze? Als ze bijvoorbeeld schrijven dat "het kerkverband wegzinkt in verwarring of verstarring", weten ze dan wel goed waar ze het over hebben? Want de vraag is dan toch bijvoorbeeld: welk beeld heeft men van de Gereformeerde Gemeenten van voorheen? Wat stelt men zich voor bij het geestelijke klimaat van voorheen? Waaraan relateert men hetgeen waar men naar toe zou willen? Uit de vele vanaf deze site gekopieerde bladzijden die ik gelezen heb, kwam mij eerlijk gezegd nou niet zo erg de geestelijke sfeer tegemoet die je aantreft als je leest in boeken van de predikanten G.H. Kersten, A. Vergunst, J. van Haaren, om maar enkele representatieve GerGem-auteurs te noemen. Er is zeker ook een andere kant. Een oproep tot gebed is op voorhand goed. Zeker als je leest: "De oproep tot gebed is niet bedoeld als veroordeling. Wie bidt zal merken dat hij of zij zelf niet buiten schot blijft. Het gebed leert juist om jezelf als medeschuldig te zien en je te verootmoedigen. Een persoonlijke ommekeer naar God is telkens nodig voordat er vrijmoedig gebeden kan worden. Dit zal behoeden voor een veroordelende houding naar anderen toe." Behartigenswaardige zaken worden hier aangeduid. De echte bidder komt niet uit de hoogte, maar vanuit de diepte. De pinksterlingen vroegen om raad vanuit een verslagen hart. Ze vroegen naar de Heere nadat ze door de prediking van het Woord zich veroordeeld (letterlijk: doorpriemd) wisten. Een soortgelijke grondhouding tref je aan bij de grote gebeden die in de Bijbel staan. Te denken is aan Ezra: vanwege de zonden van het volk was hij verslagen en vanuit de doorleefde diepte van strafwaardigheid riep hij tot de Heere. En Daniël: diep door-

Heb je vragen? Over geioof, over de maatschappij. over vriendschap: mail dan naar steljevragen@jbgg.nl.Schrijven kan ook: Potbus 79. 3440 AB Woerden. Ds. P.Muider en de heer J.H. mauritz beantwoorden deze vragen om de beurt. Je naam hoef je niet te vermelden. Met je vraag wordt vertrouwelijk omgegaan.

drongen van de onwaardigheid van het volk vanwege hun grote ongehoorzaamheid zette hij zich toch tot het gebed. Met belijdenis van zijn en hun zonden wendt hij zich toch tot de Heere met bidden, smeken en vasten. In die tastbaar ootmoedige houding zoekt hij houvast aan de Heere Zelf en Zijn beloofde Woord. En de Heere geeft houvast. Ook in het grote gebed van Salomo vinden we het telkens terugkeren van het besef van zondigheid en de vraag om vergeving. Hij worstelt zelfs om te mogen vragen om verhoring.

Gebedsgestalte

Eerlijk gezegd vind ik van deze ernstige, eerbiedige, ootmoedige gebedsgestalte niet zo veel in de mij toegestuurde stukken. Het is met schroom dat dit wordt neergeschreven; want ik heb genoeg aan mezelf. Maar hetgeen we openlijk etaleren, zoals door deze site gedaan wordt, moesten we toch wel proberen bijbels doortrokken te doen zijn. Zeker als het over zulke belangrijke en tere dingen gaat. Tot een echt gebed is inderdaad nodig te weten wat we behoeven. Daartoe is de ontdekkende en overtuigende werking van Woord, wet en Geest zo nodig. Wanneer die werking door ons leven gaat, dan worden we bidders. Niet zo zeer in het openbaar, maar in het verborgen. De Heere geve die Geest van ontdekking, en tevens van liefde tot de eer, zaak en Naam van de Heere. Hij schenke de Geest van verootmoediging en van gebed. De Heere Zelf gedenke ons in Zijn ontfermen. Ook in

kerkelijk opzicht. Want wij hebben inderdaad niets om ons op te verheffen. Integendeel; wat is er veel om ons over te schamen en te verootmoedigen. Er worden zeker heel wat concrete punten genoemd die aandacht behoeven. En dat niet vrijblijvend. Punten ten aanzien waarvan het gebed echt nodig is. Er zouden ongetwijfeld ook andere punten aan toegevoegd kunnen worden. Als we onze gebreken en behoeften gaan zien, en als de nood ons opgelegd wordt, zijn we niet zo gauw klaar. Als de nood van ons leven gaat wegen, komen we in de onmogelijkheid voor de Heere terecht. Want dan gaan we ook zien wat Hij waardig is en wat Hem toekomt. Wat is er dan een tekort bij mij, bij ons. En schuld, en onmogelijkheid. Dan leren we dat Hij alleen Zelf uitkomst geven kan. Wat een wonder als we daar iets van leren en ontvangen.

V(v)oorbidders nodig

We moe(s)ten allen wel dagelijks bidden voor de kerk. Er is dringend behoefte aan voorbidders. Als de kerkelijke nood ons als last op onze ziel gelegd wordt, dan is ons gebed niet klaar als we de op een lijstje vermelde punten hebben genoemd. Want het gaat immers om de Heere, om Zijn genade, om Zijn zegen, om het lichten van Zijn aangezicht. En dat is niet te organiseren. Het gebed daarom niet. De behoefte daaraan niet. En het geschonken krijgen daarvan niet. Daarin ligt het geheim van de voorbidding van Christus en van het werk van de Heilige Geest. Wat is dan echte beleving van behoefte, van waar gemis al een weldaad. En wat is het dan een voorrecht te mogen bidden. Maar wat is iets ontvangen dan een klein en verwonderd makende zegen. Is het niet goed dat tot gebed opgeroepen en aangezet wordt? Spreekt daaruit geen goede bedoeling; zelfs liefde tot de kerk? Laten wij allen bidden! En laten we toezien hoe we bidden. En hoe we niet bidden. Dat we toch mogen bidden om gebed, om de Geest der gebeden. Niet ons organiseren; evenmin ons niet organiseren brengt uitkomst. De Heere Christus bidt voor Zijn kerk. Daarom is er verwachting naar 's Heeren raad en welbehagen. Wat een genade als we daarin mogen delen. De Heere zij ons genadig, denke aan ons. Om Jezus wil. Ontwaak Noordenwind en kom Gij Zuidenwind.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 april 2005

Daniel | 32 Pagina's

Bidden voor  de GerGem

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 april 2005

Daniel | 32 Pagina's