Verharding: kun je er iets tegen doen?

De vraag werd gesteld tijdens de winterconferentie. Wat is verharding? In de bijbelstudie over Jesaja 6 werd verwezen naar Johannes 12:37-40. In dat stukje in de Bijbel lees je dat de Joden verhard blijven onder de woorden en de tekenen van de Heere Jezus. Er staat: ochtans geloofden zij in Hem niet. Johannes wijst hier op de profetie van Jesaja. De profeet Jesaja stelde de vraag: A/ie heeft onze prediking geloofd? Op deze vraag volgt als antwoord dat de Joden de prediking niet geloofd hebben omdat de Heere hun hart verhard heeft. Geeft de Heere dan over aan de verharding? In Markus 3:5 staat toch dat de Heere Jezus bedroefd is over de verharding van hun hart. Hoe kan Hij dan verharding geven? De kanttekening geeft het antwoord: evoren was het gezegd dat God hen door een rechtvaardig oordeel om hun wederspannigheid in hun blindheid zou laten en daarin overgeven (kanttekening bij Johannes 12:39).

Let op de woorden om hun wederspannigheid. De Heere heeft hen gewaarschuwd. Zij buigen echter niet voor Hem. En nu komt de Heere met Zijn rechtvaardige straf. Hij heeft hun ogen verblind en hun hart verhard. God laat niet met zich spotten. De schuld ligt bij hen, die zich verzetten tegen Gods wil en wet.

Dat verzet leidt tot verharding van hun hart.

Steeds harder

Verharding wil dus zeggen dat we steeds harder worden als we de Heere laten kloppen op de deur van ons hart. Als we weigeren naar Zijn bestraffing te luisteren. Als we de uitgestoken hand ter redding afwijzen, dan gaat het niet goed.Dan komen we op de weg van de verharding. Jij als jongere blijft niet dezelfde als je onder het Woord komt en er aan voorbij gaat. Als je van week tot week, van jaar tot jaar het Woord hoort en daaronder onbekeerd blijf, dan blijft je niet dezeifde.

Bedenk dat er geen hoop is voor zorgeloze mensen. Voor mensen die de roepstem van de Heere tegenstaan. De verschrikkelijke mogelijkheid bestaat dat de Heere ons dan overgeeft aan onszelf en aan het oordeel van verharding. Wat zijn we dan in groot gevaar.

Stenen hart vuegnemen

W. a Brakel schrijft in zijn Redelijke Godsdienst: "Voor degenen die ongevoelig is over zijn ellendige staat, die van hem noch hel enig besef heeft, die begeerte nog vrees heeft, voor zo een is geen raad. Maar arm mens! Ontwaak toch. U ligt op het randje van de hel."

Met deze ernstige oproep komt de Heere telkens tot ons. 's Zondags in de kerk en in het lezen en bestuderen van Zijn Woord. En nu kunnen mensen toch nog ontwaken. Voor de Heere is niemand te hard. Hij zegt: k zal het stenen hart uit hun vlees wegnemen, en zal hun een vlesen hart geven (Ezechiël 11:19). Bij de Heere zijn alle dingen mogelijk.

Heb jij last van een hart dat zo hard is? Buig dan voor Hem, bidt om bekering. Nog worden er zondaren levend gemaakt. Dat is het wondere werk van de Heilige Geest. Onze belijdenis zegt dat de Heere "het hart opent dat gesloten is en dat Hij vermurwt dat hard is" (D.L. hoofdstuk 3/4, 11).

God roept en vervolgens gaat de zondaar tot Hem roepen. Als dat in jouw leven gebeurt, dan krijg je de Heere nodig. Je voelt dat je jezelf niet kunt bekeren. Je merkt dat jij jezelf geen zondaar voor God kunt maken. Je probeert jezelf immers altijd maar weer overeind te houden. Dat buigen voor de Heere is zo'n onmogelijk werk. Gelukkig weet de Heere daar raad mee. Hij gebruikt Zijn Woord om je te onderwijzen.

Om je te ontdekken aan je onwil en je onmacht. En met klem laat Hij het horen: oekt de Heere, terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan terwijl Hij nabij is. De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en hij bekere zich tot de HEERE; zo zal Hij zich Zijner ontfermen (Jesaja 55:6 en 7).

Hard en toch niet verhard

Als de Heere iets van Zijn liefde uitstort in het hart is alles vol. Dan zeg je: u kiest mijn hart voor eeuwig tot zijn Koning. Maar als het anders wordt? Als de eerste liefde voorbij is, wat kan het dan moeilijk worden. Je ziet je verdorvenheid en je zonden. Je gaat jezelf aanklagen bij de Heere. Je hart is zo hard. En 't is niet alleen dit kwaad dat roept om straf, maar ik ben in ongerechtigheid geboren. En soms lijkt het wel of er geen weg meer is. De Heere is mij vergeten, 't Wordt al hopelozer. En toch! Toch zijn er momenten waarop je roept tot de Heere: "Straf mij in Uw gramschap niet! Toon mij toch, dat Uw kastijden in mijn lijden uit geen grimmigheid geschiedt."

In deze worsteling kan alleen de Heere uitkomst geven! Daarom wijs ik op het laatste vers van psalm 38: "Red mij Schutsheer, God der goden, troost in noden, grote Hoorder van 't gebed!" De Heere is een Hoorder van 't gebed. Wat een onuitsprekelijk wonder. De Heere hoort! Hij hoort je als je in de eenzaamheid tot God roept! Ook al is Hij in jouw waarneming zo ver weg. Ook al moet je tot je schande zeggen dat twijfel en ongeloof je hart zo bezetten kan. Hij zendt verkondigers van een blijde boodschap. Er is een Lam van God, dat de zonde der wereld wegneemt.

De zonde, dat is onze hardheid en het ongeloof waarmee we de Heere tergen. Hij neemt het weg. De kanttekening zegt bij Johannes 1:29: an al degenen uit de gehele wereld, die in Hem hebben geloofd, en nog geloven zullen. Zo jij Zijn stem dan heden hoort, gelooft Zijn heil-en troostrijk Woord, verhard je niet, maar laat je leiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen