Uniek in wereld

Nieuw Zeeland is dunbevolkt. Het land is zes keer zo groot als Nederland en heeft maar vier miljoen mensen. Het verschil is direct al merkbaar. De rust op de wegen, de stilte in de natuur en ook het leefritme van de mensen. Het hoeft allemaal niet zo snel...

De trektocht start op het wat ruige Zuiderei/and. Elke dag trekt de groep vele kilometers verder met een touringcar. "Het lijkt wel een Rijnreisje" is de verveelde reactie van een paar kampgasten na de eerste dagen in de bus. Genietend van de mooie natuur hoort het lange zitten er toch bij. Relatief gezien ligt alles dan wel dicht bij elkaar, in werkelijkheid is driehonderd kilometer nog best ver.

Aan de westkust bevinden zich de regenwouden. De regen valt met bakken uit de lucht en het foto's maken wordt er moeilijk door. Vooral bij het bezichtigen van de fjord 'Milfort Sound' stort het van de regen. Gehesen in regenpakken trotseert een enkeling de regen èn de golven van de oceaan.

De regen hoort er al zo bij, dat er zelfs bij de inschrijving voor de gletsjerwandelingen een bord staat dat het wandelen altijd doorgaat. Ook bij zware regenval. Gelukkig valt de regen tijdens de wandeling mee. De jassen kunnen halverwege zelfs uit. Zo warm is het na een klimtocht van vele honderden ijstrappetjes.

Eigen plek

Als de tocht meer naar het noorden gaat, wordt ook het weer beter. De natuur is afwisselend op pannenkoeken lijken, rotspartijen, besneeuwde toppen, spiegelende en blauwe meren.

Alles op zo relatief korte afstand bij elkaar, is echt uniek in de wereld. Heel bijzonder is ook 'Mount Cook' - de hoogste berg in Nieuw Zeeland-, die weerspiegelt in een windstil meer.

Na de overtocht naar het Noordereiland staat de gemeente Carterton gastvrij klaar. Al bij de aankomst

van de fase ferry staat de schoolbus te wachten met chauffeur en enkele jongeren. Engelse en Nederlandse woorden gaan over en weer. Duidelijk is het al meteen: "Welkom hier, we zijn blij dat jullie er zijn." Naar de komst van de groep is uitgekeken, zo blijkt.

Na een goed uur rijden komt het eerste gastadres in zicht. Daarna is de kerk in Carterton het volgende adres, waar gastgezinnen met de auto zijn gekomen om hun gasten op te halen. Zo krijgt iedereen een eigen plek. Zelfs aan de niet-engels sprekenden is gedacht: in hun gastgezin zijn mensen die Nederlands praten.

Terwijl Nieuw-Zeelandse en Nederlandse jongeren samen actief bezig zijn, is het niet moeilijk om met elkaar in gesprek te komen. Samen beklimmen zij bergen, wandelen langs het strand, eten bij de dominee in de tuin, hebben een barbecue en zingen na de kerkdienst. Het is in Nieuw-Zeeland toch wel heel anders om lid te zijn van de jeugdvereniging, zo blijkt in die gesprekken. De gemeente telt ongeveer 140 mensen, waarvan de meesten onder de 30 jaar zijn.

De vereniging kent zo goed als geen leeftijdsgrenzen. ledereen van ongeveer 14 jaar tot en met net getrouwden zijn welkom. Ze komen één keer in de maand bij elkaar voor bezinning of Bijbelstudie. Verder is er soms een barbecue, een boswandeling of een paar bezinnende dagen. Na kerktijd blijven de meeste leden nog napraten bij de kerk. Niet alleen om bij te praten over dagelijkse dingen, maar ook om te vragen wat de ander gehoord heeft in de preek. Waren er nieuwe dingen in of was er herkenning? Vooral na het overlijden van een leeftijdsgenote is dit belangrijk geworden, volgens een paar jongeren. Het is goed om elkaar te bevragen. De preken zijn niet vrijblijvend: ze zijn aan

ieder persoonlijk gericht.

Woord open

Met de mooie ervaringen van Carterton gaat het kamp nog de laatste dagen verder op pad. Kraters, geisers en kokende modder. Toch steekt boven dat alles uit dat de Heere goed is. Tijdens de bijbelstudies gaat het Woord van God open. Daarin mag ieder zoeken naar de Heere. Hij is te vinden. Dat laat de buschauffeur van Carterton zien: zijn Bijbel. Het lijkt een werkboek: veel teksten zijn onderstreept, een lijn is er vaak omheen gezet en zelfs briefjes met aantekeningen zijn er tussen geplakt. Jaren van trouw van de Heere zijn zo terug te vinden. Aan de andere kant van de wereld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen