Comité Vrouwenbonden op Gereformeerde Grondslag

Het Comité Vrouwenbonden is voor velen tamelijk onbekend. Wat doet dat Comité eigenlijk? In elk jaarverslag wordt er wel iets over geschreven, zoals in september 2004: "Onze Bond werd in het Comité Vrouwenbonden vertegenwoordigd door de dames A. Teerds-Gertenbach, J.C. Roest-van den Bos en A. van Wolfswinkel-Blokland.

Het Comité, waarin naast de afgevaardigden van onze Bond, ook afgevaardigden van de Bond van Nederlands Hervormde Vrouwenverenigingen op Gereformeerde Grondslag en van de Bond van Christelijke Gereformeerde Vrouwenverenigingen zitting hebben, vergaderde enkele malen en had tweemaal een bespreking met leden van de Tweede Kamer, de heren Van der Vlies en Rouvoet.

(...) Het Comité neemt deel aan het Platform Waarden en Normen, dat de discussie over normen en waarden in de maatschappij op gang wil houden."

Vanwege de nood van de tijd

Het Comité bestaat inmiddels al 26 jaar. Het werd opgericht vanwege de nood van de tijd. In ons land was een ontwikkeling gaande, die velen verontrustte. Gods Woord en Wet werden hoe langer hoe meer losgelaten en in de wetgeving werd dat ook hoe langer hoe duidelijker. Grote zorg baarde bijvoorbeeld de dreigende legalisering van abortus provocatus en ook het bespreekbaar worden van euthanasie wierp zijn schaduwen vooruit. Verder was de emancipatie van de vrouw en de antidiscriminatiewet in die tijd uitermate belangrijk.

Hoe kwamen de drie bovengenoemde Bonden met elkaar in contact? Dat was vanwege de gezamenlijke zorg over het 'initiatief wetsontwerp inzake abortus' in de Eerste Kamer, op 14 december 1976. Daarom werd op 11 december een samenkomst tot bezinning en gebed belegd in de Julianahal te Utrecht. "De Heere regeert" was het thema. Enkele dagen later werd het wetsontwerp - tegen de algemene verwachting in - verworpen. Groot was de verwondering!

Na deze eerste samenkomst bleef het contact tussen de Bonden bestaan. Twee Bonden beijverden zich om, in samenwerking met anderen, onder andere een vereniging voor verpleegkundigen en werkers in de gezondheidszorg ('Het Richtsnoer') op te richten. Het zo nauw samenwerken leidde uiteindelijk tot het oprichten van het Comité Vrouwenbonden op Gereformeerde Grondslag, waarvan ook de Bond van Christelijke Gereformeerde Vrouwenverenigingen deel ging uitmaken. Dat gebeurde op 22 februari 1979 in De Aker te Putten. Mevr. Z. Crum-Nieuwland, mevr. B W. Hulsman en mevr. M.C. van Woerden-Verhoef waren daarbij aanwezig.

Werk was er genoeg voor het nieuwe Comité. In 1981 werd opnieuw een bezinningssamenkomst georganiseerd met hetzelfde thema: "De Heere regeert". In de Ahoyhal te Rotterdam kwamen ongeveer 6000 mensen bijeen.

Wat een verslagenheid heerste er toen de Wet Afbreking Zwangerschap, slechts met een meerderheid van enkele stemmen, door de Eerste Kamer werd aangenomen.

Overleg met Kamerleden

In 1982 vond het eerste gesprek plaats met de fractieleiders van de - toen nog drie - kleine christelijke partijen.

Daar was een directe aanleiding voor. Mevr. drs. H. d' Ancona, staatssecretaris voor Emancipatiezaken, kon het niet geloven, dat er anno 1982 nog vrouwen bestonden, die zich tevreden wilden stellen met hun taak als vrouw en moeder in het gezin! Ze wilde toch wel eens kennis maken met zulke vrouwen... De drie fractieleiders gingen op de 'uitdaging' in en samen met de Bonden werd over een eventuele ontmoeting met mevr. d' Ancona gesproken. Het is er helaas nooit van gekomen, omdat het kabinet Van Agt kort daarna is gevallen. Wél had het tot resul-

taat, dat er voortaan een halfjaarlijks overleg met de drie Kamerleden zou plaatsvinden. Zo kon men goed op de hoogte blijven van allerlei ontwikkelingen rond wetgeving die strijdig was met Gods Woord. Ook kreeg het Comité adviezen wanneer ze kon reageren op wetsontwerpen en nota's.

Daarom woonden Comitéleden hoorzittingen en plenaire besprekingen van diverse commissie bij in het gebouw van de Tweede Kamer en schreef men vele brieven over onderwerpen als euthanasie, emancipatie, antidiscriminatie, het homohuwelijk, het bordeelverbod, het adoptiebeleid, kansspelen, zondagsrust, enzovoorts.

Het Comité nu

In de loop van de jaren is veel hetzelfde gebleven. De nood van de tijd is niet minder geworden. Integendeel! Over abortus en euthanasie kunnen we nog regelmatig lezen, want de grens van het toelaatbare schijnt nog lang niet bereikt te zijn. In het RD van 8 februari jl. lees ik: "Steeds meer artsen neigen ernaar ouders van pasgeborenen met een open ruggetje voor het blok te zetten: euthanasie of wegwezen..."

De onderwerpen, waarover we met elkaar, de Kamerleden en het Platform Waarden en Normen van gedachten wisselen, zijn zeer actueel. Op de agenda staat bijvoorbeeld: flitsscheidingen, aanval op het gezin, vrijheid van onderwijs bedreigd, het asielzoekersbeleid, prenatale screening en vrije verstrekking van heroïne.

Namens circa 20.000 vrouwen

Het is te begrijpen, dat in de loop van de jaren ook dingen veranderden. In plaats van drie zijn er nu nog twee kleine christelijke partijen en we komen tegenwoordig slechts één keer per jaar in Nijkerk bij elkaar. Daarnaast vergadert het Comité nog altijd tweemaal per jaar. De actuele informatie ontvangen we (onder de titel van 'Kamernieuws') van de secretaresse van het overleg, mevr. E. Wiegmanvan Meppelen Scheppink. Mocht het nuttig en nodig zijn dat het Comité reageert, dan worden we daarvan op de hoogte gesteld. In onderling overleg stellen we een brief op, waarin we namens circa 20.000 vrouwen onder meer onze verontrusting uiten over het verlaten van Gods wet.

Het Comité gaat ook in op zaken, die vanuit de media bekend worden.

- Iglo ontving een brief van ons, waarin we bezwaar aantekenden over hun magnumijsjes met namen van zonden (zoals hebzucht en wraak) en het gebruik van duivelshorentjes op de verpakking.

- in 2003 vroegen we via een brief aan het nieuwe kabinet om blijvende aandacht voor de waarden en normen, gegrond op Gods Woord, waardering voor het gezin en behoud van vrijheid van onderwijs.

- aan de Nederlandse Gezinsraad schreven we over het belang van het gezin en de opvoeding door vader en moeder.

- na de moord op Theo van Gogh en alle commotie over godslastering grepen we opnieuw de pen. We schreven aan alle leden van het Kabinet en de Tweede Kamer o.a.: "Wij hopen en bidden, dat u in uw politiek handelen óók rekening wilt houden met dat deel van de Nederlandse bevolking voor wie Gods Naam, Gods dag en Gods Woord - met daarin de christelijke waarden en normen - heilig zijn."

Heeft het nut? Heel vaak krijgen we geen enkele reactie op de brieven die we sturen. Dat moet ons er echter niet toe brengen om de pen maar te laten rusten. Ook al zien we zelf geen enkel resultaat van ons werken, dan nóg hebben we de plicht een waarschuwende stem te laten horen. We zijn in alles zo afhankelijk van Gods zegen. Het mag ons gebed wel zijn om ook voor deze taak inzicht, moed en kracht te mogen ontvangen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen