Ik ben zo gevson

In de Middeleeuwen kregen alleen de kinderen van rijke ouders les. Er zaten heel veel kinderen bij elkaar, soms wel 1 50, zomaar ergens in een kelder, onder een afdak of in een kerk. En of je nu 6 was of 11, je moest allemaal hetzelfde leren. Bij het begin beginnen en steeds iets moeilijkere dingen leren was er niet bij. Bovendien werd er veel en hard gestraft.

Toen duidelijk werd dat dit geen handige manier van lesgeven was, kwam daar langzaamaan verandering in. Men begon bijvoorbeeld les te geven in speciale kamers, zoiets wat nu heel gewoon is: een klaslokaal. Ook leerden de jongste leerlingen soms iets anders dan de ouderen. Maar nog steeds hadden veel kinderen nog nooit een school van binnen gezien. Pas rond 1800 gingen er meer kinderen naar school. De school werd verdeeld in klassen zodat iedereen op dezelfde manier en met dezelfde boeken het programma doorliep. Later kwam daar ook een indeling naar leeftijd bij.

Veel aandacht

Behalve goede scholen en minder strenge straffen, is er vanaf toen ook veel aandacht gekomen voor de leerling (en niet meer alleen voor het leren op zich). Er wordt nu op school goed gekeken naar elk kind apart: kan hij wel goed meekomen? Zou dat meisje thuis geen problemen hebben? Zo hebben de meeste scholen ook mensen in dienst die deze leerlingen opvangen en begeleiden. Dat is natuurlijk een stuk beter dan allemaal in een kelder hetzelfde lesje te moeten leren! Maar misschien denk je wel net als Margriet, en vind je dat er nu een beetje overdreven wordt: 'gewone' leerlingen krijgen te weinig aandacht. Is dat zo? Ik stelde wat vragen aan een docent.

Met welke leerlingen bent u het meest bezig als leraar en mentor?

"Als mentor heb je elk jaar een kort gesprek met alle leerlingen uit je klas. Als het bijvoorbeeld erg goed gaat, of juist niet zo goed, dan praat je weer verder met een leer-

ling. Het gaat dan inderdaad vaak om leerlingen waarmee iets aan de hand is. Maar, in de mentor-uren en tussendoor in de klas bespreken we wel allerlei dingen die voor iedereen belangrijk zijn. We denken bijvoorbeeld na over ons taalgebruik, over ons gedrag, over kleding, het mobieltje, noem maar op."

Hoe reageren leerlingen als een klasgenoot extra aandacht nodig heeft?

"Dat is verschillend. Vaak begrijpen ze best dat dat nodig is en is er saamhorigheid. Het kan ook dat een leerling erop aangekeken en irritant gevonden wordt. Gelukkig gebeurt dat niet zo vaak."

Michael zit in klas 2. Hij vertelt dat sommige leerlingen er meer aandacht krijgen. "Prima, " grapt hij, "dan kijkt de leraar niet zoveel naar mij!" Maar dan, serieus: "Het is toch logisch dat als je iets bijvoorbeeld erg moeilijk vindt, je meer geholpen wordt door de leraar? En als je bijvoorbeeld heel goed kan leren, krijg je extra werk."

In 14 over twaalf vertellen jullie leeftijdsgenoten ook over onderwerpen als anorexia, stotteren, hoogbegaafdheid. Wat zou jij vertellen als het nu over jou gaat en je bent een leerling die geen extra aandacht nodig heeft?

Michael: "Nou, ik zou het zo gauw niet weten, nee, geen idee."

Wilco, ook uit klas 2: "Ik zou wat over mijn hobby's vertellen, en over school en mijn vrienden."

"Dan krijg je een soort klassenboek, " vindt Jessica uit klas 3. "Welke kleur ogen heb je, je hobby's, wat je later wilt worden..." Wilco, die bij de schoolkrant zit, bedenkt ook dat dat inderdaad niet zo interessant is om steeds te lezen.

Wat komt er dan in de schoolkrant? "Bijvoorbeeld een verslag over een reis naar Engeland, of humoristische dingen die op school gebeurd zijn. Gewoon dingen die voor bijna iedereen leuk zijn."

Eén ding wordt in ieder geval duidelijk: iedereen heeft aandacht nodig. "Ik probeer iedere leerling de aandacht te geven die hij of zij nodig heeft, " zegt de docent. "Maar in de praktijk is dat voor de één gewoon iets meer dan voor de ander." Wilco vindt dat je 'zat' aandacht krijgt op school. "En als er iets is, moet je er gewoon om vragen!" Vergeleken met vroeger is er nu op school veel aandacht voor jou. Aandacht van de leraren en leraressen. Misschien heb jij het wat meer nodig, misschien wat minder. Misschien vind je jezelf maar heel gewoon in de kias. Maar heb je er a) eens bij nagedacht hoeveel aandacht de Heere God voor jou heeft? Hoe goed Hij voor jou en mij zorgt? Denk dan ook eens aan de school waar je op mag zitten en waar docenten hun best voor je doen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen