Hoe spreken we de Heere aan in het gebed?

Er worden in de Bijbef vele namen aan God gegeven. De Vadernaam is daarbij wel een heel bijzondere. Het is ook een heel tere naam. Inderdaad is het goed op te merken dat, als je niet in een verzoende betrekking tot de Heere staat, het gebruik van de Vadernaam eigenlijk niet kan. Een vreemde spreekt mij ook niet met vader aan. Dat doen alleen mijn kinderen.

Driemaal Vader

De Heere is op drie manieren Vader. In de eerste plaats is God de Vader de eigen, natuurlijke Vader van Zijn Zoon, de Heere Jezus Christus. Ten tweede is Hij om Jezus' wil de Vader van Zijn kinderen, van de ware gelovigen dus. Ten derde is Hij de Vader van al het geschapene. Hij is de Oorsprong van alles wat er is, van heel de schepping. Dus ook van heel de mensheid. In die algemene zin is God Vader van ieder mens.

In het Oude Testament wordt de Vadernaam voor God niet zo vaak gebruikt. Een vrij algemene aanduiding vinden we in Psalm 68:6 waar de Heere genoemd wordt de Vader der wezen. Vooral bij de profeten komen we de Vadernaam tegen als aanduiding dat de Heere een bijzondere band aan Zijn volk Israël heeft (Jesaja 63:1 6. 64:8: eremia 31:9; Maleachi 1:6 en 2:10).

In het Nieuwe Testament komen we de Vadernaam verreweg het meeste tegen in de betekenis van Vader van de Heere Jezus. Met name in het Johannesevangelie. Vooral in de brieven wordt de Vadernaam ook wel gebruikt voor de Heere in relatie tot Zijn gemeente, maar dan [och weer vaak ter onderscheiding van de andere Goddelijke Personen.

De Heere aanspreken

Hoe moeten wij de Heere aanspreken? In de eerste plaats moeten we dat eerbiedig doen. Hij is de grote Majesteit. We moeten dat gelovig doen, want die tot God komt moet geloven dat Hij is en Beloner is dergenen die Hem zoeken (Hebreeën 11:6). Meteen kan dan de vraag opkomen: ogen onbekeerden dan niet bidden? Dat zou een heel verkeerde conclusie zijn. leder mens wordt opgeroepen te bidden. Maar als wij de ware ootmoed en het oprechte geloof niet kennen, moet dat gemis wel onze eerste nood zijn. En dat moet ons ook temeer heel bescheiden doen naderen en spreken. Zouden we dan zomaar de Vadernaam op de lippen durven nemen? Mij dunkt van niet. En daarin moeten we ook niet meedoen aan een wat algemene tendens. Er zijn vandaag veel contacten. Ook met mensen en jongeren die toch net een beetje, of ten diepste net wezenlijk anders denken. Die vaak ook met meer vrijmoedigheid over de Heere spreken. Toch moeten we dat niet volgen. Gods ware kinderen zullen met veel eerbied en schroom over de Heere spreken en tot Hem naderen. Ook al kan er door de werking van de Heilige Geest wel eens een bijzonder intieme omgang met de Heere zijn bij de ware gelovigen. Juist dan kunnen ze in teerheid de Vadernaam gebruiken. Maar ik denk dat voor de meesten van Gods kinderen dat meer uitzondering dan regel is. Ze zullen vaak meer vragen of ze de Heere persoonlijk in geloofsoefening als Vader mogen leren kennen.

Gods kinderen hebben vaak ook een zekere schroom en vooral eerbied om steeds het 'Onze Vader' te gebruiken. De Heere gaf het aan Zijn kinderen. Maar het is wel een gebed dat ook met veel eerbied gebruikt moet worden. Het mag vooral niet zo worden dat er een soort sleur zou komen rond het gebruik van dit schone gebed dat de Heere Zijn discipelen leerde.

Eerbied

In het openbaar moeten we vooral op een eerbiedige aanspraak van de Heere letten. Het besef van heiligheid is vandaag vaak gering. Laten we het heiligheidsbesef zoeken te bevorderen. We moeten oppassen voor een familiaire toon. Maarten Luther zegt dat we met de heilige God niet zomaar kunnen 'babbelen' alsof we met de buurman spreken. Er staan meerdere voorbeelden van gebeden in de Bijbel. In 1 Koningen 8 staat het gebed dat Salomo bad bij de inwijding van de tempel. In Ezra 9 lezen we een gebed dat Ezra deed voor het volk. En ook heel bekend is het gebed van Daniël in hoofdstuk 9 van zijn boek. In al deze gebeden komt de Vadernaam niet voor. Wel spreekt er steeds grote afhankelijkheid en diepe eerbied uit. In het Nieuwe Testament tekent de Heere Jezus ons het verschil in bidden tussen de farizeeër en de tollenaar. Het gebed van de laatste is ootmoedig en komt op vanuit de diepte van zijn verlorenheid. De eerste heeft veel te danken en komt eigenlijk aan bidden niet toe. Misschien moeten wij daar vandaag ook wel opletten: zijn we niet erg snel bij het danken? Nu mag het danken niet vergeten worden.

Ook dat is fout. Maar Paulus wijst ons een goede weg: Laat uw begeerten in alles door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. Eerst bidden, dan smeken (dat is ootmoedig werk van een rechteloze) en dan ook dankzeggen.

Als we formuliergebeden gebruiken, zullen we soms ook de Vadernaam gebruiken. Dat spreekt vanzelf.

Tegelijk is het goed niet te vaak formuliergebeden te gebruiken. Het zou een sleur kunnen worden. Laten we maar proberen eenvoudig onze noden en behoeften, en onze erkentelijkheid, de Heere in eigen woorden bekend te maken.

Bidden is niet het gemakkelijkste werk. Het is wel heel goed werk. En de Heere wil gebeden zijn. Laten we maar veel vragen: Heere, leer ons bidden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen